Heinz-Harald Frentzen (ur. 18 maja 1967 w Mönchengladbach) – niemiecki kierowca wyścigowy. W latach 1994–2003 uczestniczył w wyścigach Formuły 1, a jego największymi osiągnięciami w tej serii było wicemistrzostwo świata w roku 1997 i trzecie miejsce w klasyfikacji kierowców w roku 1999. Łącznie w Formule 1 wygrał 3 wyścigi.
Karierę zaczynał w kartingu, mając trzynaście lat. W wieku 18 lat rozpoczął ściganie się w zawodach samochodów jednomiejscowych, debiutując w Niemieckiej Formule Ford 2000. W 1987 roku zdobył tytuł wicemistrzowski tej serii, a rok później wygrał mistrzostwa Niemieckiej Formuły Opel Lotus. W latach 1990–1991 bez powodzenia startował w Międzynarodowej Formule 3000. W 1992 roku zadebiutował w Japońskiej Formule 3000, i uczestniczył w zawodach tej serii do roku 1993.
W Formule 1 zadebiutował w sezonie 1994 w zespole Sauber. Po śmierci Ayrtona Senny otrzymał ofertę zastąpienia go w zespole Williams, ale nie skorzystał z niej. W Sauberze ścigał się do roku 1996. Przed sezonem 1997 przeszedł do Williamsa, zastępując ówczesnego mistrza świata, Damona Hilla. Oczekiwania wobec Frentzena były spore, ale Niemiec był w konflikcie z Patrickiem Headem i w pierwszym sezonie startów w Williamsie zdołał wygrać tylko jeden wyścig. Mimo to wskutek dyskwalifikacji Michaela Schumachera za incydent w Grand Prix Europy w klasyfikacji końcowej sezonu wśród kierowców Frentzen zajął drugie miejsce. W sezonie 1998 nastąpił regres formy zespołu i Frentzen przed sezonem 1999 przeszedł do zespołu Jordan. W sezonie 1999 wygrał dwa wyścigi i miał realne szanse na zdobycie tytułu mistrza świata, a sezon ostatecznie zakończył na trzeciej pozycji w klasyfikacji kierowców i został uznany za objawienie sezonu. W sezonie 2000 wskutek dużej awaryjności samochodu zdobył tylko 11 punktów. W połowie sezonu 2001 stracił pracę w zespole Jordan, po czym przeniósł się do zespołu Prost. Rok później startował w zespole Arrows, a podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych wrócił do zespołu Sauber. W Sauberze ścigał się także w sezonie 2003, zdobywając podium w swoim przedostatnim wyścigu.
Pod koniec 2003 roku ogłosił zakończenie startów w Formule 1. W latach 2004–2006 ścigał się bez większych sukcesów w serii DTM samochodami Opel i Audi. W 2008 roku zadebiutował w serii Speedcar. W 2010 roku ogłosił zakończenie kariery kierowcy wyścigowego, ale mimo to w latach 2011–2012 i 2014 uczestniczył w wyścigowej serii ADAC GT Masters.
Życiorys Dzieciństwo i początki kariery Heinz-Harald Frentzen urodził się 18 maja 1967 roku w mieście Mönchengladbach w Niemczech Zachodnich. Był jedynym synem w rodzinie właściciela zakładu pogrzebowego Heinricha-Haralda Frentzena i jego żony hiszpańskiego pochodzenia, Angeli; Heinrich-Harald Frentzen do 1957 roku był amatorskim kierowcą wyścigowym. To małżeństwo miało jeszcze dwie córki: Sylvię i Sonię.
Gdy Frentzen miał osiem lat, jego rodzice rozwiedli się. Jego ojciec później poślubił Meksykankę Arazelli, Angela natomiast wkrótce po rozwodzie powróciła do Hiszpanii. Heinrich-Harald Frentzen był później ojcem dwóch kolejnych córek: Nadine-Nicole oraz Samanthy.
W wieku 13 lat Frentzen zainteresował się braniem udziału w zawodach kartingowych. Jego starty finansował ojciec, który stał także na czele zespołu i był głównym mechanikiem. W 1981 roku Frentzen został kartingowym mistrzem Niemiec juniorów. Wtedy też po raz pierwszy spotkał się na torze z Michaelem Schumacherem. Jednakże do 1983 roku Schumacher pojawiał się tylko gościnnie, gdyż nie ukończył jeszcze 14 lat.
W 1984 roku Frentzen został wicemistrzem w kartingowej klasie 100 cm³. Uczestniczył również w kartingowych mistrzostwach Europy, a jego przeciwnikami byli wówczas m.in. Stefano Modena i Mika Salo. Dwa lata później przeniósł się do Niemieckiej Formuły Ford 2000.
Przed Formułą 1 Heinz-Harald Frentzen zaczął ścigać się w zawodach samochodów jednomiejscowych, gdy miał 18 lat. Przez pierwsze dwa lata jeździł w Niemieckiej Formule Ford 2000 w zespole Eifelland Racing-Albert Hamper. W drugim roku startów w tej serii zdobył tytuł wicemistrzowski.
W 1988 roku Frentzen przeniósł się do Niemieckiej Formuły Opel Lotus. Ścigał się tam w zespole byłego kierowcy Formuły 1 – Jochena Massa, o nazwie Jochen Mass Junior Team. Sezon 1988 był bardzo udany dla całego zespołu – Frentzen zdobył tytuł mistrzowski, a jego kolega z zespołu Marco Werner ukończył mistrzostwa na trzeciej pozycji. Dodatkowo Frentzen przejechał kilka wyścigów w Formule EFDA GM Lotus Euroseries. W ostatnich dwóch wyścigach pokonał Mikę Häkkinena, który następnie został mistrzem tej serii. Frentzen natomiast w klasyfikacji końcowej był szósty z 56 punktami.
W roku 1989 Frentzen otrzymał wsparcie ONS (Niemieckiego Narodowego Komitetu Sportów Motorowych) i przeniósł się do Niemieckiej Formuły 3, do zespołu Team JSK Baumanagement. Zwycięzca jednego z wyścigów miał otrzymać możliwość testu samochodu Formuły 1 – w wyścigu tym wygrał Michael Schumacher, wcześniej wypychając Frentzena z toru. Frentzen zajął w klasyfikacji ogólnej Niemieckiej Formuły 3 drugie miejsce, zdobywając 163 punkty – tyle samo co Schumacher, a punkt mniej od mistrza, Karla Wendlingera, który rok wcześniej został mistrzem Austriackiej Formuły 3. Również w 1989 roku Frentzen wystartował w jednym wyścigu Brytyjskiej Formuły 3 w zespole Watson's Hong Kong Team.
Sezon 1990 Frentzen spędził w Międzynarodowej Formule 3000 w zespole Eddie Jordan Racing. Kolegą zespołowym niemieckiego kierowcy był Eddie Irvine. Irvine zajął w klasyfikacji sezonu trzecie miejsce, natomiast Frentzen był szesnasty z trzema punktami. Frentzen był za to wyżej w klasyfikacji od Karla Wendlingera. Mistrz Formuły 3000 z sezonu 1990, Érik Comas, w sezonie 1991 zadebiutował w Formule 1 w zespole Ligier. Jeszcze w 1990 roku Frentzen wziął udział Mercedesem C11 w jednym wyścigu Mistrzostw Świata Prototypów w zespole Sauber, w którym to wyścigu stanął na podium.
W 1991 roku Frentzen nadal uczestniczył w zawodach Międzynarodowej Formuły 3000 po tym, gdy przeniósł się do zespołu Vortex Motorsport. Frentzen uzyskał w całym sezonie pięć punktów. Nie mając ciekawych ofert na rok 1992, podjął rywalizację w Porsche Carrera Cup. Wziął także udział w dwóch wyścigach Mistrzostw Świata Samochodów Sportowych. W czerwcu wziął udział w wyścigu 24h Le Mans, w którym to, ścigając się w zespole Euro Racing Lolą T92/10 wraz z Charlesem Zwolsmanem seniorem i Shunjim Kasuyą zajął trzynaste miejsce w klasyfikacji generalnej. Następnie otrzymał ofertę startów w Japońskiej Formule 3000 od Team Nova, który poszukiwał zastępcy dla kontuzjowanego Volkera Weidlera, który sam polecił Frentzena zespołowi. W sezonie 1992 Japońskiej Formuły 3000 Frentzen wziął udział w trzech wyścigach, zdobył jedno podium i zakończył sezon na czternastym miejscu, uzyskawszy pięć punktów. W tym samym roku w Japońskiej Formule 3000 debiutowali Roland Ratzenberger i Tom Kristensen.
W 1993 roku Frentzen kontynuował uczestnictwo w Japońskiej Formule 3000, a jego zespołowym kolegą był Mauro Martini – ubiegłoroczny mistrz serii. W sezonie Frentzen pokonał Martiniego o jeden punkt, zdobył jedno pole position, jedno podium i dwukrotnie ustanowił najszybsze okrążenie. W sierpniu Peter Sauber zabrał Frentzena na testy w Mugello, a wkrótce później podpisał z Frentzenem kontrakt na starty w zespole Sauber-Mercedes w Formule 1 w sezonie 1994. Jeszcze w 1993 roku Frentzen testował samochód Formuły 1 Tyrrell-Mugen wyposażony w opony Bridgestone.
Formuła 1 1994 W sezonie 1994 zespół Sauber używał modeli C13 napędzanych przez silniki Mercedes. Na początku sezonu kierowcą samochodu z numerem 29 był Karl Wendlinger, a kierowcą modelu mającego numer startowy 30 był Heinz-Harald Frentzen.
W Formule 1 Frentzen zadebiutował podczas Grand Prix Brazylii 1994. W swoim pierwszym Grand Prix w kwalifikacjach był piąty, podczas gdy jego zespołowy kolega Karl Wendlinger startował z siódmego miejsca. Wyścigu jednak Frentzen nie ukończył po tym, gdy na 16 okrążeniu wypadł z toru. Bardziej udana dla niemieckiego kierowcy okazała się następna eliminacja, odbywające się po raz pierwszy w historii Formuły 1 Grand Prix Pacyfiku. W kwalifikacjach Frentzen był jedenasty, ale podczas wyścigu wielu kierowców nie dojechało do mety i Frentzen finiszował na piątym miejscu, zdobywając pierwsze dwa punkty w historii swoich startów w Formule 1. W kwalifikacjach do Grand Prix San Marino zginął bliski przyjaciel Frentzena, Roland Ratzenberger. Frentzen natomiast do wyścigu zakwalifikował się na siódmym miejscu. Na takiej samej pozycji Niemiec wyścig ten ukończył. W wyścigu tym zginął Ayrton Senna i Williams skierował do Frentzena ofertę zastąpienia Brazylijczyka, ale niemiecki kierowca odrzucił ją, tłumacząc się lojalnością wobec Petera Saubera. Z Grand Prix Monako Frentzen się wycofał, ponieważ Karl Wendlinger miał groźny wypadek w trakcie treningów. Zespół Sauber wrócił na Grand Prix Hiszpanii. Do wyścigu o to Grand Prix Frentzen zakwalifikował się na 12. miejscu, ale z wyścigu odpadł na 22 okrążeniu na skutek awarii skrzyni biegów. Przed Grand Prix Kanady nowym partnerem zespołowym Frentzena został Andrea de Cesaris. Do wyścigu tego Frentzen zakwalifikował się na 10 pozycji, ale odpadł z niego już na szóstym okrążeniu na skutek wypadku. Do Grand Prix Francji Frentzen ponownie zakwalifikował się na piątym miejscu. W wyścigu Niemiec jechał na piątej pozycji, ale na 48 okrążeniu czwartemu Häkkinenowi zepsuł się silnik, przez co Frentzen awansował na czwarte miejsce i na takim też miejscu wyścig ukończył, dzięki czemu zdobył kolejne trzy punkty. W Grand Prix Wielkiej Brytanii Frentzen zakwalifikował się na 13. miejscu. Wyścig niemiecki kierowca ukończył na ósmej pozycji, a po dyskwalifikacji Michaela Schumachera za zignorowanie kary za nieregulaminowy manewr przesunął się na siódme miejsce. Do wyścigu o Grand Prix Niemiec Frentzen startował z dziewiątego miejsca. W wyścigu już na pierwszym zakręcie miała miejsce kolizja, w której wzięło udział dziewięciu kierowców, a podczas której Frentzen uderzył w Marka Blundella, po czym wpadł w pułapkę żwirową i nie mógł kontynuować jazdy. Za winnego spowodowania kolizji uznano Mikę Häkkinena i zdyskwalifikowano go na dwa wyścigi. W Grand Prix Węgier Frentzen zakwalifikował się na ósmym miejscu. Wyścigu nie ukończył na skutek awarii skrzyni biegów na 40 okrążeniu. Z powodu awarii Frentzen nie ukończył również trzech następnych wyścigów: o Grand Prix Belgii (uszkodzeniu uległa półoś na 11 okrążeniu), Włoch (na 23 okrążeniu zepsuł się silnik Mercedesa) oraz Portugalii (awaria dyferencjału na 32 okrążeniu). Do wyścigu o Grand Prix Europy na torze Jerez Frentzen zakwalifikował się na najwyższej jak dotychczas podczas jego startów w Formule 1, czwartej pozycji. Wyścig natomiast kierowca Saubera ukończył na szóstym miejscu. Do Grand Prix Japonii Frentzen startował z jeszcze wyższej, trzeciej pozycji, ale w deszczowym wyścigu ponownie finiszował na szóstym miejscu. Do ostatniego wyścigu sezonu, o Grand Prix Australii, Frentzen startował z 10 miejsca. Wyścig ten Frentzen ukończył, zajmując siódmą lokatę.
W całym sezonie Frentzen zdobył zatem siedem punktów, dzięki czemu zajął trzynaste miejsce w klasyfikacji generalnej kierowców.
1995 thumb|Heinz-Harald Frentzen podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 1995 Na sezon 1995 zespół Sauber zmienił dostawcę silników. Mercedes zaprzestał dostarczania silników szwajcarskiemu zespołowi i związał się z McLarenem, Sauber natomiast zdołał zapewnić sobie fabryczne silniki Forda – ECA Zetec-R o pojemności 3 litrów; na jednostkach Ford Zetec-R, oznaczonych EC (o pojemności 3,5 litra) w sezonie 1994 Michael Schumacher został mistrzem świata. Głównym sponsorem zespołu została ponadto firma Red Bull, której właściciel – Dietrich Mateschitz – wykupił część udziałów z zespole. Zespołowym partnerem Frentzena ponownie został Karl Wendlinger.