4 Pułk Konny im. Atamana Iwana Siarki – oddział kawalerii Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Formowanie i zmiany organizacyjne W wyniku rozmów atamana Symona Petlury z naczelnikiem państwa i zarazem naczelnym wodzem wojsk polskich Józefem Piłsudskim prowadzonych w grudniu 1919, ten ostatni wyraził zgodę na tworzenie ukraińskich jednostek wojskowych w Polsce. Jednocześnie z formowaniem nowych oddziałów, Armia URL przystąpiła do gruntownej reorganizacji swoich sił wykrwawionych w walkach z wojskami „białej” i „czerwonej” Rosji.

Oddział został sformowany wiosną 1920 na Kijowszczyźnie. W czerwcu dołączyła do niego sotnia 6 kurenia konnego z 6 Dywizji Strzelców. Na początku lipca oddział został wycofany z frontu i w okolicach Zamościa rozformowany.

Żołnierze pochodzenia ukraińskiego z sotnikiem Rostysławem Korczuniwem zostali skierowani do Armii Czynnej i mieli zostać włączeni do jednego z pułków Samodzielnej Dywizji Konnej jako „sotnia składowa". Na mocy rozporządzenia 26 lipca wszystkich przybyłych skierowano do pułku konnego im. Maksyma Żeleźniaka, a sot. Korczuniw został wyznaczony jako cz.p.o dowódcy pułku. Osoba dowódcy pułku budziła jednak tak wielkie kontrowersje wśród żołnierzy, że dowódca dywizji utworzył samodzielną sotnię pod dowództwem Korczuniwa i podporządkował ją bezpośrednio sobie. 8 sierpnia sotnia została przekształcona w samodzielny kureń. W październiku sotnię przemianowano na 4 pułk konny im. Atamana Iwana Sirki.

W październiku Armia URL przeprowadziła mobilizację. W jej wyniku liczebność jej oddziałów znacznie wzrosła. W związku z podpisaniem przez Polskę układu o zawieszeniu broni na froncie przeciwbolszewickim, od 18 października wojska ukraińskie zmuszone były prowadzić działania zbrojne samodzielnie.

W listopadzie, pod naporem wojsk sowieckich, jednostka doznała dużych strat i przeszła na zachodni brzeg Zbrucza, gdzie została internowana przez Wojsko Polskie. Już w czasie internowania na terenie Polski, zgodnie z rozkazem dowódcy dywizji nr 50 z 13 kwietnia 1921, pułk wydzielił część oficerów i szeregowych na zalążki do nowo formowanego 6 pułku konnego. 2 października 1921 jednostka otrzymała nową nazwę – 4 Nieżyński pułk konny im. Atamana Iwana Sirki.

W związku z demobilizacją Armii URL i likwidacją obozów internowania żołnierzy ukraińskich w Polsce, pułk w 1924 został rozformowany.

Żołnierze pułku Dowódcy jednostki Stopień imię i nazwisko Okres pełnienia służby Uwagisot. Semen Łoszczenko24 I – 9 lllpłk Iwan Łytwynenko9 III – 25 VDmytro Żupinas 25 V – koniec wojny Kawalerowie Krzyża Walecznychszer. Baczynskyj Wiktorszer. Bileckyj Ołeksaszer. Butenko Hawryłosotnyk Capko Iwanczot. Czudowskyj Markoszer. Danyliw Wasylroj. Dmytruk Wasylchor. Dwojnis Mykołabun. Dymiw Wasylchor. Hłowa Wasylczot. Honczaruk Mykołaroj. Hryhorenko Iwanszer. Hucał Dmytroszer. Husak Iwanczot. Juda Fedirszer. Kołedynskyj Opanassot. Korczuniw Rostysławroj. szer. Stepanczot. Kuczer Iwanbun. Kupryjuk Oleksaporucznik Kuźmyn Ołeksandrroj. Litus Fedirchor. Lychodij Ołeksandrroj. Maksymiw Serhijroj. Manżura Petraroj. Netkacziw Petrajun. Ordanowskyj Mykołahurt. Petrenko Mykytapor. Pidkowinskyj Wolodymyrroj. z cenzusem Porijczuk Wiktorsot. Radzijewskyj Jewhenczot. Sesenko Fedirszer. Sołowjiw Iwanroj. Striłan Chomaroj. Szweć Mykołabun. Wasiutynskyj Ołeksapor. Wasyliw Wołodymyrhurt. Wił Romanbun. Zajciw Jakiwchor. Zaturskyj Jewhenszer. Zelenskyj Mychajłopor. Zemciw Hawryłoroj. Żabenko Hryhorijroj. Żurawskyj Petro.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pułki konne Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Ukraińskie oddziały wojskowe z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Ukraińskie jednostki kawalerii utworzone w 1920 Kategoria:Ukraińskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1924