Ewa Totwen-Kilarska (ur. 24 maja 1919 w Wilnie, 14 maja 1999 w Gdańsku) – polska projektantka, lalkarka, wykładowczyni Politechniki Gdańskiej.

Życiorys Urodziła się w rodzinie Stanisława Totwen i Olgi z domu Dobużyńskiej. Siostra Ireny Totwen-Nowakowskiej. W 1938 ukończyła Gimnazjum im. Księcia Adama Czartoryskiego w Wilnie. Do 1942 studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego.

Jako repatriantka przyjechała do Polski w 1945. W latach 1945–1947 kształciła się w Wyższej Szkole Plastycznej i Wyższej Szkole Teatralnej w Łodzi. Na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej uzyskała dyplom I stopnia w 1953 i II stopnia w 1969.

Pracowała w Wytwórni Filmów Fabularnych w Łodzi (1952–1953), twórczyni programów telewizyjnych w Gdańsku i Warszawie, jako kierowniczka pracowni mikrofilmów Biblioteki Głównej Politechniki Gdańskiej, a następnie jako nauczycielka akademicka w Dziale Norm i Patentów oraz Informacji Naukowo-Technicznej. Od 1972 członkini Stowarzyszenia Architektów Polskich, Oddział Wybrzeże.

thumb|Grób Ewy i Olgi Totwen na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku

Współtworzyła wileński Teatr Łątek. Od 1937 zajmowała się tworzeniem marionetek, scenografii i animacją. Do 1951 prowadziła z matką i siostrą Teatr Lalek w Gdańsku. Z matką zrealizowała pierwszy film marionetkowy – „Wspólnymi siłami” (1952–1955). Przygotowywała programy marionetkowe dla telewizji. Tworzyła teatrzyki lalkowe z dziećmi w Gdańsku i na prowincji, także w szkołach specjalnych. Jest twórczynią techniki papierowej dla budowy lalek w teatrach amatorskich. Prowadziła kursy budowy lalek, animacji, reżyserii. W późniejszych latach była także dyrektorką i kierowniczką artystyczną teatru. W 1982 otrzymała Odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”.

Wspomnienia i fragmenty pamiętnika Ewy Totwen znalazły się w zbiorach Działu Widowisk Lalkowych Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi.

Była żoną Macieja Kilarskiego, matką Grażyny Totwen.

Zmarła w Gdańsku, pochowana 18 maja 1999 na cmentarzu Srebrzysko (rejon IX, kwatera Profesorów-6-11).

Upamiętnienie W 2021 jeden z punktów widokowych z Pogańskiej Góry w Gdańsku nazwano imieniem „Totwenek” (tj. Olgi, Ewy i Ireny).

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Polsce Kategoria:Ludzie filmu związani z Łodzią Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy projektanci Kategoria:Polscy scenografowie teatralni Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Gdańskiej Kategoria:Zmarli w 1999