Erich Heinrich Friedrich Wilderich von Diller (ur. 12 czerwca 1859 w Wiedniu, zm. 17 listopada 1926 w gminie Branky na Morawach) – austriacki wojskowy i urzędnik, generał major kawalerii, Wojskowy Generał-Gubernator w Polsce i Namiestnik Galicji.
Życie Ukończył szkołę średnią w WiedniuJerzy Z. Pająk, Od autonomii do niepodległości. Kształtowanie się postaw politycznych i narodowych społeczeństwa Galicji w warunkach Wielkiej Wojny 1914-1918, Kielce 2012, s. 162 a następnie studiował prawo na uniwersytecie w Lipsku i nauki polityczne na uniwersytecie wiedeńskim (1881–1883)Parlament Österreich Republik, Franz Adlgasser, Kurzbiografie Diller, Erich Freiherr von. – Parlamentarier 1848–1918 online [9.06.2023]. Następnie pracował jako urzędnik w namiestnictwie morawskim, początkowo jako stażysta a potem koncypista. W 1889 r. rozpoczął służbę w armii austriackiej. Po ukończeniu Szkoły Wojennej przy Sztabie Generalnym służył jako porucznik 4. Pułku dragonów (1882–1895), a następnie jako kapitan w 7. pułku dragonów (1895–1902) i podpułkownik w 1 pułku dragonów (1902–1909). Od 1909 pułkownik i dowódca 3. pułku ułanów (1910–1914). Jego jednostki kwaterowały wówczas w Galicji, gdzie utrzymywał żywe kontakty towarzyskie z polskim ziemiaństwem, poznając język polski i galicyjskie realia.
Po wybuchu I wojny został dowódcą 16. brygady kawalerii w ramach 3 Armii. Stopień generalski otrzymał we 6 września 1914 r. Następnie Tymczasowy Wojskowy Gubernator w Kielcach dla obszaru etapowego 1 Armii (17 maja – 25 sierpnia 1915), a potem Wojskowy Generał-Gubernator w Polsce z siedzibą w Kielcach i w Lublinie (25 sierpnia 1915 – 8 kwietnia 1916). Od 1915 był tajnym radcąVladimír Pouzar: Almanach českých šlechtických rodů 2011; Praha, 2010; s. 139. Na podległym sobie obszarze zezwolił m.in. na stworzenie sieci polskich organizacji samopomocowych podległych Głównego Komitetu Ratunkowego w LublinieJan Lewandowski, Królestwo Polskie wobec Austro-Węgier 1914-1918, Warszawa-Łódź 1986, s. 73. Naczelna Komenda Armii zarzucała mu zbytnią życzliwość dla ludności polskiej i nie dość energiczną eksploatację okupowanego terenuJan Lewandowski, Lubelscy c. i k. generałowie-gubernatorzy (1915–1918), "Annales Universitatis Maria Curie-Skłodowska Lublin Polonia", vol. LXVIII, z. 1–2 Sectio F 2013, s. 9. Od 9 kwietnia 1916 do 29 lutego 1917 r. Namiestnik Galicji nominowany przez ces. Franciszka Józefa. Przez nowego cesarza Karola I został odwołany w lutym 1917 r. a następnie 1 kwietnia 1917 r. zwolniony z czynnej służby wojskowej. Od 26 czerwca 1917 r. członek austriackiej Izby Panów, należał do prawicy. lewo|mały|Zamek w Branku (stan obecny) W okresie międzywojennym mieszkał wraz z rodziną w zakupionym przez niego w 1916 od właściciela jednej z największych fabryk powozów w Austro-Węgrzech – Jana Weigela majątku i zamku Branek na Morawach, gdzie zmarłObec Branky, Zámek s parkem, online [dostęp 9.06.2023]. W 1930 jego syn Franz-Josef von Diller sprzedał majątek Branek Janowi Křižananowi przedsiębiorcy i właścicielowi fabryki w Valašské Meziříčí.
Rodzina Rodowity wiedeńczyk, pochodził ze zubożałej arystokratycznej rodziny, posiadającej tytuł barona (Freiherr), syn majora Georga von Diller (1818–1864) i Elisabeth von Rothkirch und Panthen (1822–1894). Był między innymi bratankiem feldmarszałka Heinricha Hessa (1788–1870) i stąd część rodziny używała nazwiska Hess-Diller. Mąż córki wybitnego brneńskiego przemysłowca Karela Offermanna (1820–1894), Elise Antonii (1859–1929), z którą miał syna oficera armii austriackiej Franza-Josefa von Diller (1887–1946) oraz córki Elizabeth (1885–1944) i Marie Gisele (1888–1932).
Odznaczony Order Żelaznej Korony III klasy (1915) Krzyż Wielki Orderu Franciszka Józefa (1916)
Przypisy
Kategoria:Generałowie majorowie cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Namiestnicy Królestwa Galicji i Lodomerii Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Franciszka Józefa Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1926