Po wybuchu I wojny został dowódcą 16. brygady kawalerii w ramach 3 Armii. Stopień generalski otrzymał we 6 września 1914 r. Następnie Tymczasowy Wojskowy Gubernator w Kielcach dla obszaru etapowego 1 Armii (17 maja – 25 sierpnia 1915), a potem Wojskowy Generał-Gubernator w Polsce z siedzibą w Kielcach i w Lublinie (25 sierpnia 1915 – 8 kwietnia 1916). Od 1915 był tajnym radcąVladimír Pouzar: Almanach českých šlechtických rodů 2011; Praha, 2010; s. 139. Na podległym sobie obszarze zezwolił m.in. na stworzenie sieci polskich organizacji samopomocowych podległych Głównego Komitetu Ratunkowego w LublinieJan Lewandowski, Królestwo Polskie wobec Austro-Węgier 1914-1918, Warszawa-Łódź 1986, s. 73. Naczelna Komenda Armii zarzucała mu zbytnią życzliwość dla ludności polskiej i nie dość energiczną eksploatację okupowanego terenuJan Lewandowski, Lubelscy c. i k. generałowie-gubernatorzy (1915–1918), "Annales Universitatis Maria Curie-Skłodowska Lublin Polonia", vol. LXVIII, z. 1–2 Sectio F 2013, s. 9. Od 9 kwietnia 1916 do 29 lutego 1917 r. Namiestnik Galicji nominowany przez ces. Franciszka Józefa. Przez nowego cesarza Karola I został odwołany w lutym 1917 r. a następnie 1 kwietnia 1917 r. zwolniony z czynnej służby wojskowej. Od 26 czerwca 1917 r.