Star Wars Jedi Knight II: Jedi Outcast – komputerowa gra akcji z elementami strzelanki pierwszoosobowej, osadzona w uniwersum Gwiezdnych wojen. Stanowi trzecią odsłonę serii Star Wars: Jedi Knight. Produkcja została opracowana przez Raven Software i wydana przez LucasArts. Wersja na Microsoft Windows ukazała się na początku 2002 roku, edycje na OS X, Xboksa i GameCube’a na koniec tego roku. 24 września 2019 ukazała się wersja na platformach PlayStation 4 oraz Nintendo Switch.

Rozgrywka odbywa się w dwóch trybach – fabularnym dla jednego gracza i wieloosobowym. Mechanika gry łączy elementy walki przy użyciu broni palnej np. blasterów z pojedynkami na miecze świetlne oraz wykorzystaniem Mocy. Głównym bohaterem gry jest Kyle Katarn, protagonista poprzednich części serii, który walczy z przedstawicielem ciemnej strony Mocy, Desannem i jego zwolennikami. Katarn wraz ze swoją partnerką, Jan Ors, realizuje misje zlecone przez Nową Republikę.

Gra została dobrze przyjęta przez krytyków branżowych, uzyskując według serwisu Metacritic średnią ocen wynoszącą od 75 do 89%, w zależności od platformy.

Fabuła

Początek gry przedstawia misję, w której Kyle i Jan otrzymują zadanie zbadania pozornie opuszczonej bazy imperialnej w systemie Kejim. Misja okazuje się trudniejsza niż początkowo zakładano i wprowadza bohaterów na trop poważniejszej intrygi.

Po zakończeniu misji na Kejim, Kyle wraz z Jan udają się na planetę Artus Prime. Tam Katarn walczy z dwojgiem mrocznych Jedi – Tavion oraz jej mistrzem, Desannem. W trakcie starcia Jan zostaje porwana, jednak Kyle jest przekonany, że Jan zginęła. Katarn pozbawiony swoich dawnych umiejętności Jedi nie jest w stanie pokonać Desanna. Udaje się więc do Doliny Jedi, a później do Akademii Jedi Luke’a Skywalkera na Yavinie 4, by odzyskać zdolność posługiwania się Mocą oraz swój miecz świetlny. Przygotowuje się do ponownej konfrontacji z Desannem.

Śledząc działania sprzymierzeńców Desanna na Nar Shaddaa, Kyle spotyka Lando Calrissiana. Razem udają się na Bespin, aby wygnać spiskowców powiązanych z mrocznym Jedi. Tam Kyle stacza zwycięski pojedynek z Tavion i dowiaduje się, że Jan żyje. Tavion upozorowała jej śmierć, by Kyle udał się do Doliny Jedi i wyjawił jej położenie śledzącemu go Desannowi.

Dzięki informacjom uzyskanym na Bespinie, Katarn przedostaje się do tajnej bazy imperialnego admirała Galaka Fyyara. Spotyka tam Desanna. Dowiaduje się, że planuje on stworzenie armii „odrodzonych” – mrocznych Jedi zdolnych do posługiwania się Mocą. Do tego celu miał wykorzystać Dolinę Jedi. Chcąc wzmocnić oddziały spiskowców, Fyyar, wykorzystując cortosis, zaprojektował dla „odrodzonych” specjalną zbroję – częściowo odporną na ciosy miecza świetlnego. Tuż przed odlotem Doomgivera, flagowego okrętu Fyyara wypełnionego wojskiem i sprzętem desantowym, na jego pokład przedostaje się nasz republikański komandos.

Po przylocie na Yavin IV, Desann i jego odrodzeni, wspierani przez flotę i oddziały dowodzone przez Fyyara, atakują Akademię Jedi. Walka toczy się w przestrzeni kosmicznej i na powierzchni planety. Dzięki pomocy Kyle’a, który dezaktywuje osłony flagowego okrętu Imperium, Doomgiver zostaje zniszczony przez pilotów z Eskadry Łotrów. Katarn pokonuje imperialnego admirała i wraz z Jan, korzystając z kapsuły ratunkowej, ucieka z okrętu tuż przed jego eksplozją. Lądują na powierzchni Yavina IV i Katarn walcząc z oddziałami desantowymi, przedziera się w kierunku Akademii. Ostateczne starcie między Katarnem a mrocznym Jedi odbywa się w podziemiach świątyni na Yavinie IV. Desann ginie, a Kyle Katarn decyduje się powrócić do Zakonu Jedi.

Rozgrywka Rozgrywka Jedi Outcast nie różni się znacząco od tej z poprzedniej odsłony serii. W trybie dla jednego gracza kampania prowadzona jest w sposób liniowy. W grze można spotkać przyjaznych i wrogich NPC. Wrogowie są najczęściej eliminowani, a przyjaźni NPC wspierają gracza. Choć rozgrywka skupiona jest na walce, by utrzymać ciągłość fabuły, należy rozwiązać zagadki, na które trafia gracz. Gracz ma możliwość przełączania trybu widoku, między perspektywami pierwszej i trzeciej osoby.

Po pierwszych kilku misjach w Jedi Outcast, gracz uzyskuje dostęp do miecza świetlnego. W miarę postępu rozgrywki gra udostępnia trzy style walki mieczem świetlnym. Style różnią się szybkością ataków i rodzajami zadawanych obrażeń. Istnieje wiele combo możliwych do zastosowania w każdym stylu walki.

Wraz z mieczem świetlnym gracz uzyskuje dostęp do mocy. Wykorzystanie mocy jest ograniczone przez „Force Meter”. Wielkość mocy i uprawnień w trybie jednego gracza wzrasta w miarę rozgrywki. Poziom mocy zależy od ilości „energii” potrzebnej do jej wykonania. Tryb wieloosobowy dzieli graczy na jasną i ciemną strony mocy, zespoły konkurują przeciwko sobie w rozgrywkach o zróżnicowanym trybie. Każda strona ma dostęp do „neutralnych” mocy, które wspomagają na prędkość i manewrowość. Moce jasnej strony koncentrują się na zapewnieniu bezpieczeństwa, a moce ciemnej strony są agresywne.

Jedi Outcast zawiera wieloosobowe tryby gry. Na PC i MacOS są rozgrywane przez sieć lokalną lub internet, występuje w tym wypadku limit dwóch graczy na konsole. Istnieje wiele trybów gry (np. FFA, TFFA oraz CTF). Niektóre grupy przejęły filmowy motyw podziału na mistrzów i padawanów.

Produkcja i wydanie 17 maja 2001 roku na E3 2001 LucasArts ogłosiło, że Raven Software rozwija trzecią grę z serii Star Wars Jedi Knight. Zostały ujawnione niektóre szczegóły, m.in. miejsca występujące w grze: Bespin, Yavin IV i Księżyc Przemytników. Następnego dnia pokazano demo gry, zaprezentowano miecz świetlny, moce i system, w którym gracz może zagrać z NPC. Podano także informacje techniczne – gra korzysta ze zmodyfikowanego silnika z gry Quake III: Arena oraz z systemu animacji GHOUL 2, użytego w Soldier of Fortune II: Double Helix. Zwiększono liczbę wyświetlanych wielokątów grafiki 3D. Grę prezentowano również podczas QuakeCon 2001, gdzie przeciwnikiem była AI. LucasArts ogłosiło, że gra będzie zawierać tryb rozgrywki wieloosobowej.

17 lipca 2001, kierownik rozgrywki wieloosobowej Pat Lipo utworzył post na swoim Fingerze, ujawniając, że do drużyny projektu rozwojowego rozgrywek wieloosobowych botów, został dodany Rich Whitehouse. Whitehouse później został jej głównym programistą.

16 stycznia 2002 roku wystartowała nowa strona internetowa Jedi Outcast. Zawierała przegląd gry, informacje dotyczące broni, mocy oraz postaci w grze,. Udostępniono tapety do ściągnięcia, FAQ, screenshoty oraz obrazy postaci gracza. 8 lutego został zrealizowany Trailer, pokazujący rozgrywkę, bronie oraz postacie.

15 marca 2002 LucasArts ogłosiło, że Jedi Outcast jest wersji stabilnej. Gra była gotowa do sprzedaży 29 marca 2002 w cenie detalicznej 49.99 USD. Wydano również nowy trailer.

22 kwietnia 2002 wydano oprogramowanie umożliwiające edycję poziomów, kompilację map, wyświetlanie modeli w 3D oraz edycję i wyświetlanie shaderów. Później wiele modyfikacji pojawiło się w serwisie FileFront. Wersję demo gry wydano 10 maja 2002. Była tożsama z niekompletną wersją z E3 2001.

Podczas E3 2002, przedstawiciele LucasArts ogłosili, że Jedi Outcast będzie dostępny również na GameCube oraz Xboksie. 31 maja 2002 ogłoszono, że zostanie wydana również wersja na MacOS. Gra na MacOS pojawiła się 5 listopada 2002. 20 listopada w Północnej Ameryce i 2 dni później w Europie, udostępniono wersje na Xboksa i GameCube’a.

16 września 2009 grę udostępniono na platformie Steam, a 24 września 2019 wydano wersje na konsole PlayStation 4 oraz Nintendo Switch.

Odbiór gry

Gra spotkała się z pozytywnym przyjęciem krytyków. Średnia z 35 recenzji wyniosła 89/100 punktów według serwisu Metacritic.

Redaktor serwisu IGN pochwalił grę, opisując ją jako jedną z najlepszych gier ze świata Gwiezdnych wojen i jedną z najlepszych gier akcji. Wyrażał uznanie pisząc o dojrzałości rozgrywki, atrakcyjnej szacie graficznej i dobrze zaprojektowanych poziomach. Skrytykował zagadki, interfejs miecza świetlnego oraz wolny start gry. Przyznano ocenę 9/10 i nagrodę „wybór redakcji”. Gra otrzymała też ocenę 9,5/10 w serwisie Game Informer, gdzie recenzent stwierdził: „bez wątpienia, Jedi Outcast to najprzyjemniejsza i najlepiej zrealizowana gra Star Wars wydana do tej pory”.

Wielu recenzentów wysuwało podobne zarzuty co do początku gry i zagadek. Redaktor strony Game Over Online przyznał ocenę wynoszącą 93%, będąc pod wrażeniem intensywności rozgrywki oraz poziomu trudności zagadek. Recenzent GameSpotu wśród wad wymienił zbyt wolny początek i zbyt dużą liczbę zagadek do rozwiązania, za zaletę uznając ciekawe walki. Redaktor serwisu ocenił grę negatywnie i określił ją „zakłóceniem mocy”, krytykując frustrujący projekt poziomów i tryb wieloosobowy. Pochwalił natomiast oprawę graficzną i ciekawą fabułę, wystawiając ostatecznie ocenę 2/5.

Wersje na Xboksa oraz GameCube’a otrzymały pozytywne opinie. „Official Xbox Magazine” określił wersję na Xboksa mianem „fantastycznej”, a redaktor IGN stwierdził, że jest to najlepsze doświadczenie Gwiezdnych wojen na tej konsoli. Louis Bedigian z serwisu GameZone wysoko ocenił wersję na GameCube’a. Scott Steinberg z serwisu GameSpy negatywnie ocenił jakość wersji na GameCube, a Justin Nation z skrytykował sterowanie i poziom grafiki.

Przypisy

Kategoria:Gry komputerowe z 2002 roku Kategoria:Gry na platformę GameCube Kategoria:Gry na platformę macOS Kategoria:Gry na platformę Nintendo Switch Kategoria:Gry na platformę PlayStation 4 Kategoria:Gry na platformę Windows Kategoria:Gry na platformę Xbox Kategoria:Gry wydane przez LucasArts Kategoria:Gry wykorzystujące Id Tech Kategoria:Gry wyprodukowane przez Raven Software Jedi Knight II: Jedi Outcast Kategoria:Strzelanki pierwszoosobowe