Leslie William Nielsen OC (ur. 11 lutego 1926 w Reginie, zm. 28 listopada 2010 w Fort Lauderdale) – kanadyjski aktor. Przez ponad 60 lat wystąpił w ponad 100 filmach i 150 produkcjach telewizyjnych, wcielając się w ponad 220 postaci.

9 grudnia 1988 odsłonił własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6541 Hollywood Boulevard.

Wczesne lata thumb|240px|Gwiazda Lesliego Nielsena w kanadyjskiej Alei Gwiazd w Toronto

Urodził się w Reginie, w prowincji Saskatchewan jako drugi z dwóch synów Mabel Elizabeth (z domu Davies) i Ingvarda Eversena Nielsena, oficera kanadyjskiej policji federalnej RCMP. Jego ojciec był pochodzenia duńskiego, a matka miała pochodzenie walijskie. Miał starszego brata Erika Hersholta (ur. 24 lutego 1924, zm. 4 września 2008), który był prawnikiem i politykiem. Miał także przyrodniego brata Gilberta z innego związku ojca.

thumb|240px|Nagrobek Lesliego Nielsena

Nielsen dorastał w Fort Norman. Uczęszczał do Victoria High School w Edmonton w prowincji Alberta. Naukę kontynuował w Lorne Greene’s Academy of Radio Arts w Toronto. Lata młodości zbiegły się z czasem II wojny światowej — jako 17—latek zaciągnął się do Królewskich Sił Lotniczych i przez niemal dwa lata służył w lotnictwie jako strzelec pokładowy. Pracował także jako DJ, zanim otrzymał stypendium od Neighborhood Playhouse School of the Theatre w Nowym Jorku, gdzie podjął naukę aktorstwa, występując jednocześnie w letnim teatrze giełdowym. Następnie uczęszczał do Actors Studio, aż do swojego pierwszego występu telewizyjnego w 1950 w odcinku Studio One – Hannah z udziałem Marca Connelly’ego.

Kariera thumb|left|300px|Leslie Nielsen i Anne Francis w filmie Zakazana planeta z 1956 roku

Po raz pierwszy trafił na mały ekran i wziął udział w programie American Broadcasting Company The Clock (1950), a następnie pojawił się jako Dennis w dwóch odcinkach serii CBS The Web (1950, 1951), którego producentem był Mark Goodson. Był narratorem dokumentalnego filmu wojennego Bitwa pod Gettysburgiem (The Battle of Gettysburg, 1955), który zdobył dwie nominacje do Oscara. Zauważony przez łowców talentów w Hollywood, został obsadzony w roli Thibaulta w musicalu Michaela Curtiza Król włóczęgów (The Vagabond King, 1956) z Kathryn Grayson, kolejnej ekranizacji operetki Rudolfa Frimla Król włóczęgów o poecie François Villonie. Film niezbyt podobał się publiczności i krytyce, ale Nielsen został zauważony i to wystarczyło by podpisał kilkuletni kontrakt z wytwórnią Metro-Goldwyn-Mayer.

Zaczął regularnie pojawiać się na dużym ekranie w rolach przystojnych, „twardych” facetów, często grał czarne charaktery, w tym jako reporter gazety Charlie Telfer w dramacie kryminalnym Okup (Ransom!, 1956), jako komandor John J. Adams w fantastycznonaukowym filmie przygodowym Zakazana planeta (Forbidden Planet, 1956), nowoczesnej wersji dramatu Williama Szekspira Burza, jako producent teatralny Steven Hilliard romansujący z tancerką w muzycznej komedii romantycznej Płeć przeciwna (The Opposite Sex, 1956), jako pilot Peter Brent zakochany w dziewczynie (Debbie Reynolds) z prowincji w komedii romantycznej Panna Tammy i kawaler (Tammy and the Bachelor, 1957), jako reporter gazety William Joel Partain w dramacie kryminalnym Gorąca letnia noc (Hot Summer Night, 1957), jako pułkownik Stephen Bedford / Johnny Bledsoe w westernie komediowym Jeden przeciw wszystkim (The Sheepman, 1958) i w roli przedsiębiorcy, Granta Eversa w westernie Pojedynek w Abilene (Gunfight in Abilene, 1967).

Przełomem w jego karierze stała się znajomość z braćmi Jerrym i Davidem Zuckerami oraz Jimem Abrahamsem, czyli tercetem producencko–reżyserskim ZAZ. W zwariowanej parodii kina katastroficznego Czy leci z nami pilot? (Airplane!, 1980) został obsadzony w roli lekarza Rumacka. Rola porucznika detektywa Franka Drebina w komediowym serialu kryminalnym ABC Police Squad! (1982) przyniosła mu nominację do nagrody Emmy dla najlepszego aktora pierwszoplanowego w serialu komediowym. Postać Franka Drebina powróciła potem w cyklu filmowym Naga broń (Naked Gun).

Większość życia spędził w Stanach Zjednoczonych i był naturalizowanym Amerykaninem, ale nigdy nie zrzekł się obywatelstwa Kanady, gdzie rozpoczęła się jego kariera aktorska.

Był czterokrotnie żonaty, miał dwie córki ze swoją drugą żoną.

thumb|Leslie Nielsen w 2008 roku

Zmarł w szpitalu w Fort Lauderdale wskutek powikłań po zapaleniu płuc. Został pochowany na cmentarzu w Fort Lauderdale. Zgodnie z wolą Nielsena na jego nagrobku znajduje się inskrypcja w formie żartobliwej gry słów: ang. Let 'er rip. To słowny żart odwołujący się do formuły R.I.P.: Rest In Peace (Niech spoczywa w pokoju). Ale w jego wersji znaczy to raczej, w wolnym przekładzie: – No, dawaj.

Filmografia 1956: Okup jako Charlie Telfer (filmowy debiut) 1956: Zakazana planeta jako komandor John J. Adams 1956: Płeć przeciwna jako Steve Hilliard 1957: Panna Tammy i kawaler jako Peter Brent 1958: Jeden przeciw wszystkim jako płk. Stephen Bedford / Johny Bledsoe 1965: Mroczny napastnik jako Brett Kingsford 1967: Rosie! jako Cabot 1967: Pojedynek w Abilene jako Grant Evers 1971: Columbo: Dama w oczekiwaniu jako Peter Hamilton 1972: Tragedia „Posejdona” jako kapitan Harrison 1974: Kojak jako Michael Hagar (gościnnie) 1975: Columbo: Kryzys tożsamości jako Geronimo 1979: Miasto w ogniu jako William Dudley 1980: Bal maturalny jako pan Raymond Hammond 1980: Czy leci z nami pilot? jako dr Rumack 1982: Brygada specjalna (serial TV) jako Frank Drebin 1982: Gdy zło jest dobrem jako Mallory 1982: Koszmarne opowieści jako Richard Vickers 1986: Rasowy stypendysta jako pan Dunbar 1987: Wariatka jako Allen Green 1988: Naga broń: Z akt Wydziału Specjalnego jako porucznik Frank Drebin 1990: Egzorcysta 2½ jako o. Jebedaiah Czymogę 1991: Spisek w Boże Narodzenie jako Święty Mikołaj 1991: Naga broń 2½: Kto obroni prezydenta? jako porucznik Frank Drebin 1991: Surfujący ninja jako płk. Chi 1994: Naga broń 33⅓: Ostateczna zniewaga jako porucznik Frank Drebin 1995: Dzieciaki do wynajęcia jako Harry Haber 1995: Dracula – wampiry bez zębów jako hrabia Dracula 1996: Szklanką po łapkach jako Dick Steele, agent WD-40 1997: Pan Magoo jako Quincy Magoo 1998: Ści(ą)gany jako Ryan Harrison 1998: Dzieciaki do wzięcia jako Harry Haber 1998: Szkolny patrol jako pan Penn 1994–1998: Na południe jako sierżant Buck Frobisher 2000: Walnięty Święty?! jako Święty Mikołaj 2001: 2001: Odyseja komiczna jako szeryf „Dick” Dix 2001: Kamuflaż jako Jack Potter 2001: Kevin, władca Północy jako Clive Thornton 2002: Faceci z miotłami jako Gordon Cutter 2003: Straszny film 3 jako prezydent Harris 2004: Dziadek do orzechów jako król myszy Myszard Lwie Serce (głos, amerykański dubbing) 2006: Straszny film 4 jako prezydent Harris 2008: Superhero jako wujek Albert Adams 2009: Stan Helsing jako Kay 2009: Straszny hiszpański film jako dr Nielsen

Odznaczenia Officer Orderu Kanady – nadanie 2002, wręczenie (inwestytura) 2003 Medal Złotego Jubileuszu Królowej Elżbiety II (odmiana kanadyjska) – 2002

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Neighborhood Playhouse School of the Theatre Kategoria:Kanadyjczycy pochodzenia duńskiego Kategoria:Kanadyjscy aktorzy filmowi Kategoria:Kanadyjscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Kanadyjscy komicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Reginie (Kanada) Kategoria:Odznaczeni Orderem Kanady Kategoria:Odznaczeni Medalem Złotego Jubileuszu Królowej Elżbiety II Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2010