WARSAW BASIC – odmiana języka BASIC dla 8-bitowych komputerów marki Commodore, opracowana przez polskich matematyków Bogusława Radziszewskiego i Krzysztofa Gajewskiego z Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN.
Było to rozszerzenie podstawowego dialektu Commodore BASIC V2 dla komputerów VIC-20, C-64 oraz C-128. WARSAW BASIC był stworzony pod kątem zastosowania w edukacji i nauce. Zaimplementowane w nim np. wczytywane z dysku procedury (wykorzystując nakładki), były zwykle niedostępne w interpreterach BASICa komputerów tej klasy (vide Simons' BASIC). Autorzy prezentując w książce Commodore 64 od środka techniki wykorzystane do stworzenia WARSAW BASICa, oceniają, że: Warsaw BASIC zawiera[...] wiele nowych instrukcji, które dają możliwości niespotykane w żadnych innych dialektach języka BASIC dla komputerów ośmiobitowych. Rozwinięta wersja BASIC'a jaką jest WARSAW BASIC zbliża ten język do Fortranu, zaś Commodore 64 wyposażony w Warsaw BASIC ma zbliżone możliwości komfortu pracy do minikomputera PDP-10 wyposażonego w kompilator BASIC Plus.
Wydana w 1991 roku wersja 3.2 była rozpowszechniana na kartridżu wraz z dyskietką, na której znajdowały się dodatkowe procedury. Wśród nich można było znaleźć procedury do numerycznych operacji na macierzach, liczbach zespolonych, a także różniczkowania, całkowania, rozwiązywania równań (w tym różniczkowych) czy obliczania regresji. Część procedur była zoptymalizowana i posiadała implementację w assemblerze.
Warsaw BASIC od 1989 roku był sprzedawany przez Fundację Edukacji Technologicznej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:BASIC