– japońska polityk, Przewodnicząca Partii Liberalno-Demokratycznej, od 21 października 2025 roku premier Japonii. Jest pierwszą kobietą pełniącą urząd premiera w historii kraju.
Członkini Izby Reprezentantów Japonii w latach 1993–2003 oraz ponownie od 2005 roku. Minister w pierwszym i drugim rządzie Shinzō Abe oraz w rządzie Fumio Kishidy.
Życiorys Urodziła się 7 marca 1961 w Narze. W marcu 1984 roku ukończyła studia na Wydziale Administracji . W marcu 1989 roku ukończyła studia na . W kwietniu 2004 roku została wykładowczynią na .
Z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych w Japonii w 1993 roku uzyskując mandat w Izbie Reprezentantów. Uzyskała reelekcję w wyborach parlamentarnych w 1996 roku oraz w wyborach w 2000 roku. W lipcu 1998 roku została sekretarz stanu ds. handlu międzynarodowego i przemysłu w rządzie Keizō Obuchiego. W styczniu 2001 roku została przewodniczącą Komitetu ds. Edukacji, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii. W październiku 2002 roku została wiceminister ds. gospodarki, handlu i przemysłu w rządzie Jun’ichirō Koizumiego. Po nieudanym starcie w wyborach w 2003 roku, powróciła do Izby Reprezentantów po wyborach w 2005 roku. We wrześniu 2006 roku została minister w pierwszym rządzie Shinzō Abe. W październiku 2007 roku została przewodniczącą podkomitetu ds. polityki przemysłowej oraz przewodniczącą specjalnego komitetu ds. młodzieży. Uzyskała reelekcję w wyborach w 2009 roku, w 2012 roku oraz w 2014 roku. We wrześniu 2014 roku została minister spraw wewnętrznych i komunikacji w drugim rządzie Shinzō Abe. W grudniu tego samego roku objęła to samo stanowisko w trzecim rządzie Abe. Pozostała na stanowisku po rekonstrukcji rządu w październiku 2015 roku. W sierpniu 2016 roku została dodatkowo powołana na stanowisko minister ds. opieki społecznej. Po raz kolejny została wybrana do Izby Reprezentantów w wyniku wyborów w 2017 roku. W październiku 2018 roku została przewodniczącą Komitetu ds. zasad i administracji. We wrześniu 2019 roku została powołana na stanowiska minister spraw wewnętrznych i komunikacji oraz minister ds. opieki społecznej w czwartym rządzie Abe. mały|Takaichi z prezydentem USA Donaldem Trumpem podczas dwustronnego spotkania w Pałacu Akasakai w Tokio. 4 października została przewodniczącą Partii Liberalno-Demokratycznej. 21 października tego samego roku została wybrana premierem Japonii. W głosowaniu w Izbie Reprezentantów uzyskała 237 głosów; jej kontrkandydat i były premier kraju Yoshihiko Noda uzyskał 149 głosów. W głosowaniu w Izbie Radców przegrała w pierwszym głosowaniu, zdobywając 123 z 246 oddanych głosów. W drugiej rundzie głosowania uzyskała 125 głosów i tym samym została wybrana na urząd premiera Japonii. Tego samego dnia została oficjalnie powołana i zaprzysiężona na urząd przez Jego Cesarską Mość, cesarza Japonii Naruhito, stając się pierwszą kobietą w historii kraju, która objęła urząd premiera, a także pierwszą osobą pełniącą ten urząd pochodzącą z prefektury Nara.
Życie prywatne Jej mężem jest . Pobrali się w 2004 roku. Rozwiedli się w 2017 roku, a w grudniu 2021 roku ponownie zostali małżeństwem.
Przypisy
Kategoria:Premierzy Japonii Kategoria:Ludzie urodzeni w Narze Kategoria:Urodzeni w 1961 Kategoria:Japońscy ministrowie spraw wewnętrznych