Mibu no Hana Taue () – rytuał rolniczy praktykowany przez społeczności Mibu i Kawahigashi zamieszkujące miasto Kitahiroshima w prefekturze Hiroszima, w zachodniej Japonii, mający według ich wierzeń zapewnić obfite zbiory ryżu.
W 2011 roku podczas odbywającej się na Bali 6. sesji Międzyrządowego Komitetu ds. Ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego tradycja została wpisana na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Charakterystyka thumb|left|Uroczystości w 2012 roku Mibu no Hana Taue odbywa się co roku w pierwszą niedzielę czerwca, po zakończeniu okresu wysiewu ryżu. Rytuał obejmuje przesadzanie sadzonek tej rośliny oraz oddanie czci bóstwu , co według wierzeń miejscowej ludności przynieść ma dobry wzrost sadzonek i obfity plon.
Na początku uroczystości mieszkańcy przyprowadzają bydło (około tuzina sztuk) do chramu (jinja) Mibu, gdzie zwierzętom po ich umyciu zakłada się bogato zdobione siodła (zwane hanagura lub kazarigura) i kolorowe tkaniny i naszyjniki oraz wyposaża się je w narzędzia rolnicze. Ozdoby zakładane krowom mogą ważyć od 20 do 30 kg. Następnie dzierżący świętą laskę przedstawiciel miejscowej starszyzny, zwany omouji lub omouji-zukai, prowadzi bydło na specjalnie przygotowane do rytuału pole, na którym gromadzą się mieszkańcy. Witane jest bóstwo lokalnego pola ryżowego, a następnie omouji przystępuje do zaorania pola. Po zakończeniu tego procesu ubrane w kolorowe sukienki i kapelusze dziewczęta (nazywane saotome) zbierają sadzonki i umieszczają je w skrzyni zwanej naebune, śpiewając przy tym pieśni pod kierunkiem kolejnego przedstawiciela starszyzny – sambai.
Kolejnym etapem uroczystości jest wyrównanie pola przez eburitsuki przy pomocy specjalnego kija zwanego eburi, w którym według wierzeń mieszkańców przebywać ma bóstwo pola ryżowego, które ma obserwować i nadzorować proces sadzenia ryżu. Dziewczęta sadzą ryż poruszając się tyłem, a towarzyszy im sambai, który śpiewa rytualną pieśń (oyauta) uznawaną za pieśń przewodnią; saotome podczas wysiewu wykonują inne pieśni, określane jako pieśni towarzyszące (kouta). Za nimi podąża eburitsuki, który równa pole wraz z osobą podającą sadzonki, oraz zespół muzyczny grający na bębnach, fletach i gongach. Po zakończeniu sadzenia eburi odwrotną stroną umieszczane jest w wodzie wraz z trzema pęczkami sadzonek ryżu, co ma zapewnić obfite plony jesienią.
Transmisja tradycji Rytuał Mibu no Hana Taue pochodzi sprzed okresu Edo i choć jego znaczenie w okresie Meiji zmalało, to współcześnie jest pielęgnowany i przekazywany z pokolenia na pokolenie wśród członków społeczności Mibu i Kawahigashi jako żywy element lokalnego dziedzictwa kulturowego, wzmacniający ich poczucie tożsamości i przynależności do wspólnoty. Nad przebiegiem uroczystości co roku czuwają najstarsi członkowie społeczności, którzy przekazują swoją wiedzę, umiejętności, wierzenia oraz tradycyjne pieśni i muzykę. W miejscowych szkołach odbywają się prelekcje i zajęcia praktyczne poświęcone rytuałowi, a jego ochroną zajmuje się również założone w 1976 roku stowarzyszenie.
Przypisy
Kategoria:Japońskie obyczaje Kategoria:Kultura w prefekturze Hiroszima Kategoria:Obiekty z listy niematerialnego dziedzictwa UNESCO