Adam Bojanowicz herbu Junosza – topograf wojskowy, pułkownik Kwatermistrzostwa Generalnego Wojsk Królestwa Polskiego, uczestnik wojen napoleońskich (w tym kampanii hiszpańskiej i rosyjskiej), kawaler orderów.
Życiorys Syn ziemianina Wincentego i Katarzyny. Służbę wojskową rozpoczął 10 sierpnia 1807 roku jako podporucznik 7 pułku piechoty Armii Księstwa Warszawskiego. 3 grudnia 1808 roku otrzymał awans na porucznika, w 1810 roku na kapitana i adiutanta polowego gen. Antoniego Sułkowskiego, a 28 stycznia 1813 roku objął stanowisko szefa batalionu w 16 pułku piechotyJan Giergielewicz, Adam Bojanowicz w: Polski Słownik Biograficzny, t. II, s. 235.
Uczestniczył w kampanii hiszpańskiej (1808–1810), biorąc udział w bitwach pod Almaraz, Ciudad Real, Talavera de la Reina, Medina de las Torres, Ocaña i Malagą. W czasie kampanii rosyjskiej 1812 roku walczył pod Romanowem, Smoleńskiem, Możajskiem, Czyrykowem, Tarutynem oraz nad Berezyną. Podczas kampanii 1813 roku uczestniczył w starciach pod Gabel, Penig, Lubaniem i Lipskiem. 19 października 1813 roku, w następstwie klęski wojsk napoleońskich, dostał się do niewoli, w której przebywał do 14 kwietnia 1814 roku.
W Królestwie Kongresowym został przeniesiony 22 stycznia 1815 roku do Kwatermistrzostwa Generalnego w stopniu majora, uzyskując jeszcze w tym samym roku awans na podpułkownika. 26 marca 1827 roku mianowano go pułkownikiem. Jako oficer kwatermistrzostwa prowadził zaawansowane prace terenowe: w 1815 roku wykonał rekonesans granicy pruskiej (od rzeki Działdówki do Wisły), a w latach 1816–1835 nadzorował prace demarkacyjne z Wolnym Miastem Krakowem oraz Cesarstwem Austriackim. Uczestniczył równolegle w pomiarach triangulacyjnych terytorium Królestwa.
W 1819 roku otrzymał tytuł honorowego obywatela Wolnego Miasta Krakowa.
Podczas powstania listopadowego w 1831 roku został wysłany z misją polityczną do Austrii. Po powrocie służył w sztabie gen. Ludwika Paca, a następnie pełnił funkcję szefa sztabu przy gen. Kazimierz Dziekoński i gen. Girolamo Ramorino. Po upadku powstania zamieszkał w Krakowie, skąd docelowo wyemigrował do Drezna, gdzie umarł 10 grudnia 1852 roku. Pochowany na Cmentarzu Polskim w Dreźnie.
Odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej Order Świętej Anny II klasy Order Świętego Włodzimierza III klasy Order Orła Czerwonego III klasy Ordery hiszpańskie
Przypisy
Kategoria:Junoszowie Kategoria:Oficerowie Królestwa Kongresowego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari Kategoria:Pochowani na Starym Cmentarzu Katolickim w Dreźnie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Urodzeni w 1787 Kategoria:Zmarli w 1852