W Królestwie Kongresowym został przeniesiony 22 stycznia 1815 roku do Kwatermistrzostwa Generalnego w stopniu majora, uzyskując jeszcze w tym samym roku awans na podpułkownika. 26 marca 1827 roku mianowano go pułkownikiem. Jako oficer kwatermistrzostwa prowadził zaawansowane prace terenowe: w 1815 roku wykonał rekonesans granicy pruskiej (od rzeki Działdówki do Wisły), a w latach 1816–1835 nadzorował prace demarkacyjne z Wolnym Miastem Krakowem oraz Cesarstwem Austriackim. Uczestniczył równolegle w pomiarach triangulacyjnych terytorium Królestwa.
W 1819 roku otrzymał tytuł honorowego obywatela Wolnego Miasta Krakowa.
Podczas powstania listopadowego w 1831 roku został wysłany z misją polityczną do Austrii. Po powrocie służył w sztabie gen. Ludwika Paca, a następnie pełnił funkcję szefa sztabu przy gen. Kazimierz Dziekoński i gen. Girolamo Ramorino. Po upadku powstania zamieszkał w Krakowie, skąd docelowo wyemigrował do Drezna, gdzie umarł 10 grudnia 1852 roku. Pochowany na Cmentarzu Polskim w Dreźnie.