thumb|Flaga Kanady oraz 10 prowincji i 3 terytoriów powiewające przed Kanadyjskim Muzeum Wojny Flagi prowincji i terytoriów Kanady – lista symboli poszczególnych prowincji i terytoriów Kanady w postaci flagi.

Wstęp Flagi prowincji i terytoriów Kanady są oficjalnymi symbolami dziesięciu prowincji i trzech terytoriów tego państwa. Każda z jednostek posiada własną flagę, która jest wykorzystywana m.in. przez jej władze, na budynkach administracji publicznej oraz podczas uroczystości i wydarzeń oficjalnych. Według zasad protokołu flagowego Kanady flagi prowincji i terytoriów powinny być traktowane z takim samym szacunkiem jak flaga państwowa Kanady.

W przypadku wspólnego wywieszenia flag prowincji i terytoriów obowiązuje określona kolejność pierwszeństwa. Flagi dziesięciu prowincji poprzedzają flagi terytoriów, a w obrębie obu grup kolejność ustalana jest na podstawie daty przystąpienia do Konfederacji, a w przypadku prowincji, które przystąpiły do niej w tym samym roku, uwzględnia się ich ówczesną liczbę ludności. Terytoria są umieszczane po prowincjach w kolejności ich utworzenia.

Kolejność ta wygląda tak: Ontario (1867) Quebec (1867) Nowa Szkocja (1867) Nowy Brunszwik (1867) Manitoba (1870) Kolumbia Brytyjska (1871) Wyspa Księcia Edwarda (1873) Saskatchewan (1905) Alberta (1905) Nowa Fundlandia i Labrador (1949) Terytoria Północno-Zachodnie (1870) Jukon (1898) Nunavut (1999)

W oficjalnych zestawieniach flaga Kanady zajmuje miejsce pierwszeństwa przed flagami prowincji i terytoriów. Wyjątkiem są określone sytuacje związane z flagami osobistymi monarchy, gubernatora generalnego oraz wicegubernatorów w obrębie ich właściwości. W Quebecu obowiązują ponadto szczególne przepisy władz prowincjonalnych dotyczące pierwszeństwa flagi Quebecu na budynkach pozostających pod ich jurysdykcją.

Poza swoją główną flagą, część prowincji dodatkowo uznaje flagę mniejszości frankofońskiej za swój oficjalny symbol.

Każdy wicegubernator prowincji, oraz komisarz terytorium, posiada swój sztandar osobisty.

Lista obowiązujących flag prowincji + Prowincja Flaga Opis Rok ustanowieniaAlberta 125px Flaga to niebieski prostokąt o proporcjach 1:2, na którego środku jest tarcza prowincji (herb mniejszy), która ma wysokość 7/11 flagi. Tarcza składa się z trzech części – na górze znajduje się czerwony krzyż świętego Jerzego na srebrnym tle, na środku ośnieżone góry wraz z zielonymi wzgórzami na błękitnym niebie, a na dole pole pszenicy, które przeobraża się w prerię.

Flaga powstała 17 stycznia 1967 i weszła do użycia jako nieoficjalny sztandar prowincji, który mógł być wywieszany, ale poza budynkami publicznymi. 1 maja 1968 roku uchwalono ustawę , która ustanowiła ten sztandar jako flagę prowincji. Akt wszedł w życie 1 czerwca 1968 roku.Kolumbia Brytyjska 125px Flaga składa się z dwóch części. Na górze jest Union Jack, który symbolizuje brytyjskie dziedzictwo prowincji oraz lojalność wobec Wielkiej Brytanii. Na środku Union Jacka jest korona króla Edwarda reprezentująca rodzinę królewską. Dolna część flagi składa się z falowanych biało-niebieskich pasów, które nawiązują do morskiej natury prowincji i lokalizacji między Pacyfikiem a górami Skalistymi. Nad pasami znajduje się zachodzące słońce, które symbolizuje to, że Kolumbia Brytyjska jest najbardziej na zachód wysuniętą prowincją Kanady.

Flaga powstała poprzez rozciągnięcie tarczy herbu prowincji do prostokątu o proporcjach 3:5. Została ona uchwalona 20 czerwca 1960 roku w regulacji BC Reg 134/60.Manitoba 125px Flaga to Red Ensign (), czyli czerwony prostokąt o proporcjach 1:2 z Union Jackiem w kantonie (zajmując górną lewą ćwiartkę), z dodatkowo umieszczonym herbem mniejszym prowincji pośrodku części swobodnej flagi. Na herbie widnieje bizon, który odnosi się do historii rdzennej ludności Manitoby, dla której zwierzę było głównym źródłem pożywienia i ubrań, a dodatkowo dla pierwszych osadników stanowił ważny towar eksportowy. Bizon znajduje się na zielonym tle, stojąc na kamieniu. W głowicy herbu znajduje się czerwony krzyż świętego Jerzego na srebrnym tle. Krzyż nawiązuje do Anglii (św. Jerzy jest jej patronem) oraz do faktu, że pierwotnie Manitoba była zarządzana przez Kompanię Zatoki Hudsona, która na także miała ten krzyż.

Flaga całościowo swoim wyglądem nawiązuje do starego wyglądu flagi Kanady sprzed 1965 roku. Ustawę o fladze uchwalono 11 maja 1965 roku. 27 sierpnia królowa Elżbieta II wyraziła zgodę na użycie tej flagi. 12 maja 1966 roku po raz pierwszy wywieszono flagę na budynku Zgromadzenia Legislacyjnego Manitoby.Nowy Brunszwik 125px Flaga jest adaptacją tarczy herbowej herbu Nowego Brunszwiku. Górna 1/3 część flagi przedstawia złotego kroczącego lwa w lewą stronę, na czerwonym tle. Lew ma głowę zwróconą w stronę osoby patrzącej. Zwierzę to nawiązuje jednocześnie do herbu Anglii, na którym się znajdują trzy złote kroczące lwy na czerwonym tle, oraz do herbu Księstwa Brunszwiku, od którego nazwy wywodzi się prowincja (jest to także związane z tym, że w 1784 roku, kiedy utworzono prowincję, królem Anglii, jak i księciem Brunszwiku był Jerzy III). W dolnych 2/3 flagi znajduje się starożytna galera () w „naturalnych kolorach”, która płynie na falach, na złotym tle. Statek symbolizuje ówczesne dwie najważniejsze gałęzie gospodarcze prowincji – żegluga i budowa statków. Proporcje flagi to 5:8.

Flaga została ustanowiona 24 lutego 1965, a po raz pierwszym ją wywieszono 25 marca.Nowa Fundlandia i Labrador 125px Flaga jest białym prostokątem o proporcjach 1:2. Na części bliższej drzewca znajdują się cztery niebieskie trójkąty, a na części swobodnej dwa białe trójkąty z czerwonym obrysem oraz złota strzałka z czerwonym obrysem, wskazująca w prawą stronę. Część ze strzałką jest większa niż część z niebieskimi trójkątami.

Kolor biały na fladze symbolizuje śnieg i lód, kolor niebieski morze, czerwony ludzki wysiłek, a złoty wiarę we własne siły i przyszłość. Lewa strona flagi celowo przypomina Union Jacka, co ma nawiązywać do dziedzictwa Wspólnoty Narodów, które w znacznym stopniu ukształtowało współczesną prowincję, oraz do jej wcześniejszej flagi. Prawa strona flagi symbolizuje przyszłość, a złota strzałka wskazuje drogę ku lepszej przyszłości. Białe trójkąty reprezentują też samą prowincję – z czego ten górny reprezentuje półwysep Labrador, a dolny wyspę Nową Fundlandię. Trójkąty w połączeniu ze strzałką tworzą symbol trójzębu, który podkreśla zależność prowincji od morza i rybołówstwa. Ponadto na samej fladze znajdują się krzyż chrześcijański, obrys na środku flagi, a także triumfująca postać, symbolizująca miejsce Nowej Fundlandii i Labradoru w . Sama flaga nawiązuje także do ornamentyki ludów Beothuk i . Dodatkowo, jeżeli flagę powiesi się jako sztandar, złota strzałka przybiera kształt miecza, co przypomina o poświęceniu weteranów wojennych.

Autorem flagi jest . Flaga została oficjalnie przyjęta 6 czerwca 1980 roku, a po raz pierwszy wywieszono ją 24 czerwca z okazji .Nowa Szkocja 125px Flaga to niebieski krzyż świętego Andrzeja na białym tle, co jest odwróceniem barw flagi Szkocji, do której flaga nawiązuje. Na środku krzyża znajduje się królewski herb Szkocji, który przedstawia wspiętego czerwonego lwa w złotym polu, otoczonym podwójną czerwoną bordiurą ozdobioną naprzemiennie liliami tej samej barwy. Pazury i język lwa są błękitne. Flaga ma proporcje 1:2.

Sama flaga jest adaptacją tarczy herbowej herbu Nowej Szkocji. Jej dokładna data powstania nie jest znana. W 1625 roku nadano Nowej Szkocji herb, z którego później wywodzi się flaga. Rzekomo już wtedy używano flagi jako bandery na statkach morskich. Najstarsze udokumentowane użycie flagi pochodzi z 12 czerwca 1858 roku, gdy została ona przekazana klubowi krykietowemu podczas uroczystości. 19 stycznia 1929 roku król Jerzy V zatwierdził flagę królewskim rozkazem, nadając jej formalny status jako Nowej Szkocji. Mimo używania flagi przez wiele lat to oficjalnie nie istniała żadna ustawa, która by ustanawiała tę flagę jako flagę prowincji. Dopiero 10 maja 2013 roku uchwalono , który formalnie usankcjonował ją jako flagę Nowej Szkocji.Ontario 125px Flaga to Red Ensign (), czyli czerwony prostokąt o proporcjach 1:2 z Union Jackiem w kantonie, zajmującym górną ćwiartkę od strony drzewca, oraz tarczą herbową prowincji pośrodku części swobodnej flagi. Na tarczy znajduje się w dolnej części zielone pole ze złotą gałązką z trzema , co symbolizuje Kanadę, natomiast w głowicy herbu znajduje się czerwony krzyż św. Jerzego na srebrnym tle, jako symbol Anglii.

Flaga jest wzorowana na starym wyglądzie flagi Kanady, używanej przed 1965 rokiem. Ustawę o fladze uchwalono 14 kwietnia 1965 roku. 11 maja królowa Elżbieta II wyraziła zgodę na użycie Royal Union Flag w projekcie flagi, a 21 maja po raz pierwszy ją wywieszono. Quebec 125px Flaga to niebieski prostokąt o proporcjach 2:3 z białym krzyżem. Na środku każdego z czterech kantonów znajduje się biały kwiat lilii (Fleur-de-lis), które nawiązują do Królestwa Francji i jej dziedzictwa w Nowym Świecie.

Flaga wywodzi się z projektów z 1902 roku autorstwa . Jego projekt nawiązywał do , który był niesiony przez stronę francuską w bitwie o Fort Carillon w 1758 roku. Biały krzyż na niebieskim tle nawiązuje także do .

Flaga często jest nazywana .

Flaga została ustanowiona na mocy rozporządzenia wicegubernatora w Radzie 21 stycznia 1948 roku, a 9 marca 1950 roku jej status został potwierdzony ustawą uchwaloną przez legislaturę prowincji. Saskatchewan 125pxFlaga, o proporcjach 1:2, składa się z dwóch równych poziomych pasów – zielonego i żółtego (złotego). Kolor zielony reprezentuje lasy znajdujące się na północy prowincji, a kolor złoty południowe pola zbóż. W górnym rogu bliższym drzewca znajduje się tarcza herbowa herbu Saskatchewan, która przedstawia trzy złote snopy pszenicy na zielonym tle, reprezentujące zasoby i rolnictwo prowincji, oraz na głowicy czerwonego lwa na złotym tle, będącego tradycyjnym symbolem królewskim. Na środku części swobodnej znajduje się (), która jest roślinnym symbolem prowincji.

Autorem flagi jest , którego projekt został wybrany spośród około 4000 zgłoszeń w konkursie przeprowadzonym w 1968 roku. Ustawa ustanawiająca flagę otrzymała sankcję 31 marca 1969 roku, a flaga została proklamowana przez wicegubernatora 22 września tego samego roku. Wyspa Księcia Edwarda 125pxFlaga, o proporcjach 4:6, jest adaptacją tarczy herbowej herbu Wyspy Księcia Edwarda. Górną 1/3 flagi zajmuje kroczący złoty lew o błękitnych pazurach i języku na czerwonym tle. Lew nawiązuje do angielskich korzeni prowincji oraz do faktu, że identyczny lew znajduje się także w herbie rodowym księcia Edwarda (od którego wyspa nosi imię), jak i króla Edwarda VII, który nadał prowincji herb. Dolne 2/3 flagi zajmuje zielona wyspa na srebrnym tle, na której rośnie duży dąb, a po jego prawej stronie (po lewej względem osoby patrzącej) rosną trzy małe sadzonki. Dąb i sadzonki są aluzją do motta prowincji (). Duży dąb symbolizuje Anglię, a sadzonki trzy hrabstwa prowincji: Kings, Prince oraz Queens. Sadzonki są także interpretowane jako symbol tego, że Wyspa Księcia Edwarda była jedną z mniejszych kolonii Wielkiej Brytanii, a obecnie jest najmniejszą prowincją Kanady. Dodatkowo to, że sadzonki i dąb wyrastają z jednej wyspy, reprezentuje fakt, że zarówno Wyspa Księcia Edwarda, jak i Wielka Brytania, są wyspami.

Boki, które nie znajdują się przy drzewcu, mają obwódkę składającą się z naprzemiennych czerwono-białych prostokątów (frędzli). Przy wymiarach flagi 4 stopy (1,22 m) szerokości i 6 stóp (1,83 m) długości prostokąty tworzące obwódkę mają 10 cali (25,4 cm) długości i 3 cale (7,6 cm) głębokości. Odpowiada to 5/36 długości i 1/16 szerokości flagi dla prostokątów ułożonych poziomo oraz 1/24 długości i 5/24 szerokości dla prostokątów ułożonych pionowo. Wzór zaczyna się od górnego prostokąta przy drzewcu, który jest czerwony.

Flaga została uchwalona 24 marca 1964 roku.

Lista obowiązujących flag terytoriów