Fatana Nadżiba (ur. 9 sierpnia 1953 r.) – afgańska lingwistka i od 30 września 1987 do 16 kwietnia 1992 roku. Jako pierwsza dama w okresie swojej kadencji udzielała wsparcia rodzinom żołnierzy afgańskich sił zbrojnych, odwiedzając rodziny rannych żołnierzy.
Życiorys Fatana Nadżib pochodzi z królewskiej linii króla Amanullah Chana.
Fatana poznała swojego przyszłego męża, Mohammada Nadżibullah, gdy była uczennicą ósmej klasy, a on jej korepetytorem z przedmiotów ścisłych. Pobrali się 1 września 1974 roku i mieli trzy córki: Heelę (ur. 1977), Moskę (ur. 1984) i Onai (ur. 1978). Nadżiba później została dyrektorką Szkoły Pokoju w Kabulu.
W 1992 roku Fatana i jej trzy córki uciekły z Afganistanu, aby żyć na wygnaniu w Delhi w Indiach. Mieszkając w Indiach, Heela i Moska studiowały i pracowały za granicą. Heela pracowała i mieszkała w Tajlandii, a obecnie mieszka w Szwajcarii, gdzie ukończyła i studiuje doktorat z religioznawstwa na Uniwersytecie w Zurychu. Moska również kształciła się w Szwajcarii, a mieszka i pracuje w Singapurze.
Cztery lata po ucieczce do Indii Mohammad Nadżibullah został zamordowany Talibów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pierwsze damy Afganistanu Kategoria:Afgańscy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1953