mały|Grób Włodzimierza Głowackiego na cmentarzu Powązkowskim Włodzimierz K. Głowacki (ur. 5 września 1910 w Poznaniu, zm. 28 sierpnia 1995 w WarszawieB. Tuszyński, Bardowie sportu, Warszawa 2009, str. 47-48) – polski jachtowy kapitan żeglugi wielkiej, instruktor i działacz żeglarski, dziennikarz, pisarz, jeden z największych popularyzatorów żeglarstwa w Polsce. Dla uczczenia jego postaci jeden z polskich żaglowców nosi nazwę Kapitan Głowacki.
Życiorys Z wykształcenia był prawnikiem i ekonomistą. Przed II wojną światową był dziennikarzem gdyńskiego Kuriera Bałtyckiego w dziale Żegluga i Porty. W czasie wojny pracował jako majster, technik i pomocnik żeglarski, działając jednocześnie w konspiracji. W 1944 roku został uwięziony na Pawiaku, po czym do końca wojny przebywał w obozie koncentracyjnym Stutthof, koło Gdańska.
W pierwszych latach po wojnie był jednym z członków założycieli Instytutu Zachodniego w Poznaniu, następnie pracownikiem Misji Wojskowej w Berlinie oraz pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Kierował w nim referatem "Przygotowanie pokoju" (1947/1948). Opracował m.in. projekt pracy informacyjno-propagandowej, obejmujący pozyskiwanie za granicą informacji dotyczących Niemiec, służących wypracowaniu stanowiska polskiego na przyszłą konferencję pokojową.
Później poświęcił się już w pełni działalności żeglarskiej. Był instruktorem żeglarskim, sędzią regatowym, sekretarzem generalnym, a następnie prezesem Polskiego Związku Żeglarskiego (1957–1960), inspektorem Głównego Urzędu Kultury Fizycznej, członkiem władz Międzynarodowej Unii Żeglarstwa Regatowego (IYRU).
Był założycielem i pierwszym redaktorem naczelnym miesięcznika Żagle, przez wiele lat także stałym współpracownikiem miesięcznika Morze. Członek Stowarzyszenia Marynistów Polskich. Autor wielu książek beletrystycznych oraz podręczników o tematyce żeglarskiej, z których najbardziej znanym jest liczące blisko 500 stron fundamentalne dzieło pt. Żeglarstwo morskie, zatwierdzone przez Główną Komisję Szkolenia PZŻ jako podstawowy podręcznik w zakresie szkolenia na stopień jachtowego sternika morskiego.
Pierwszy laureat nagrody im. Leonida Teligi za opublikowaną w Wydawnictwie Morskim książkę pt. Wspaniały świat żeglarstwa. Autor tekstów i muzyki do piosenek żeglarskich.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 108-6-7).
29 czerwca 2024 r. odsłonięto jego tablicę w Alei Żeglarstwa Polskiego w Gdyni.
Publikacje Żeglarstwo morskie. Podręcznik na stopień jachtowego sternika morskiego zatwierdzony przez Zarząd PZŻ (1968) Wspaniały świat żeglarstwa (1972) Olimpijskie żagle (1974) Dzieje jachtingu światowego (1983) Dzieje żeglarstwa polskiego (1989)
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy działacze żeglarscy Kategoria:Polscy dziennikarze sportowi Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Polscy żeglarze Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Więźniowie KL Stutthof Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Zmarli w 1995