Witowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Bytoń.
Podział administracyjny Wieś duchowna, własność seminarium włocławskiego, położona była w 1785 roku w powiecie radziejowskim województwa brzeskokujawskiegoKarol de Perthées, Mapa województwa brzesko-kujawskiego i inowrocławskiego, 1785 r.. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa włocławskiego. Wieś sołecka (zobacz BIP).
Demografia Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 305 mieszkańców. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Bytoń.
Historia Pierwsze wzmianki historyczne o wsi kujawskiej Witowo (dawny powiat nieszawski a następnie aleksandrowski), pochodzą z roku 1257, kiedy to z własności monarszej stała się własnością kościelną i weszła do dóbr biskupów kujawskich pod opieką Stolicy Apostolskiej. Jest to dawna posiadłość biskupów kujawskich. W roku 1339 we wsi Wieńcu spisany był akt rozgraniczenia dokonanego między Witowem, wsią biskupa kujawskiego, a przyległą wsią częściowej szlachty Powołowicze (dziś Powałkowice) (Kod. dypl. poi., II, 263). Kościół parafialny, pw. św. Andrzeja Apostoła, powstał tu zapewne już w XV w. Według registru poborowego powiatu lipnowskiego z roku 1564 wieś Witowo miała: 8 osadników, 3 zagrodników, 2 kołodziejów, młynarza; poddanych Lasockiego. Płacono 5 florenów 5 groszy 1 sol.(Pawiński, Wielkop., I, 329). Biskup Szaniawski przeznaczył wieś tę na uposażenie seminarium we Włocławku.
Zabytki W Witowie znajduje się neogotycki kościół pw. św. Andrzeja Apostoła, zbudowany w latach 1899-1903 wg projektu Konstantego Wojciechowskiego, dzięki datkom i pracy wiernych pod kierownictwem ówczesnego proboszcza ks. Jana SzafrańskiegoInformacja na stronie miejskiej [dostęp 2018-08-10].
Struktura gruntów Powierzchnia gruntów ogółem wynosi 745,02 ha. W tym użytki rolne zajmują 708,96 ha (95,2%); grunty orne 652,13 ha (87,5% gruntów ogółem).
Krótki opis Witowo to region ściśle związany z tradycjami i zwyczajami Kujaw. Obszar Witowa to typowy krajobraz przyrodniczo-kulturowy, w którym dominuje rolnicze wykorzystanie przestrzeni przyrodniczej, wzbogacony pagórkami kremowymi Witowo Góry. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 267 łącząca Piotrków Kujawski z Ujma Dużą k.Zakrzewa (poprzez gminy Bytoń i Osięciny) oraz droga powiatowa łącząca Witowo z historyczną miejscowością Płowce, położoną przy drodze krajowej nr 62.
Zobacz też Witowo
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Kategoria:Wsie duchowne I Rzeczypospolitej (województwo brzeskokujawskie) Kategoria:Witowo (województwo kujawsko-pomorskie)