Bruno Bauer (ur. 6 września 1809 w Eisenbergu, zm. 13 kwietnia 1882 w Rixdorfie pod Berlinem) – niemiecki teolog, filozof i historyk. Brat Edgara. Był przedstawicielem lewicy heglowskiej (), negował autentyczność Ewangelii i historyczność Jezusa. Uważany jest za przywódcę ruchu młodoheglowskiego.
Główne dzieła Kritik der evangelischen Geschichte des Johannes. Bremen, 1840 Die Posaune des Jüngsten Gerichts über Hegel den Atheisten und Antichristen. Ein Ultimatum. Leipzig, 1841 Kritik der evangelischen Geschichte der Synoptiker. 3 Bände, Leipzig, 1841–1842 Die gute Sache der Freiheit und meine eigene Angelegenheit. Zürich, 1842 Hegels Lehre von der Religion und Kunst von dem Standpunkte des Glaubens aus beurteilt. Leipzig, 1842 Die Geschichte des Lebens Jesu mit steter Rücksicht auf die vorhandenen Quellen. Leipzig, 1842 Das Entdeckte Christentum im Vormärz. Zürich, 1843 Kritik der Apostelgeschichte. Berlin, 1850 Kritik der Evangelien und Geschichte ihres Ursprungs. 4 Bände, Berlin 1850–1852 Kritik der paulinischen Briefe. Berlin, 1850–1852 Philo, Strauß, Renan und das Urchristentum. Berlin, 1874 Christus und die Cäsaren. Der Ursprung des Christentums aus dem römischen Griechentum. Berlin, 1877
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Filozofowie nowożytni Kategoria:Niemieccy filozofowie XIX wieku Kategoria:Młodohegliści Kategoria:Niemieccy historycy Kategoria:Urodzeni w 1809 Kategoria:Zmarli w 1882 Kategoria:Niemieccy teolodzy