Jakob Wassermann (ur. 10 marca 1873 w Fürth; zm. 1 stycznia 1934 w Altaussee) – niemiecki pisarz żydowskiego pochodzenia; w psychologicznych powieściach moralitetowych zawarł krytykę społeczną.
Życiorys Był synem właściciela sklepu, matkę stracił będąc jeszcze dzieckiem. Wcześnie rozwijał zainteresowania literackie, publikując w kilku małych czasopismach. Ojciec nie popierał literackich ambicji syna, dlatego krótko po szkole Jakob odbył praktykę zawodową u wiedeńskiego biznesmena. Po odbyciu służby wojskowej w Würzburgu osiedlił się w południowych Niemczech, a następnie udał się do Zurychu. W 1894 przeniósł się do Monachium, gdzie pracował jako sekretarz i redaktor w tygodniku Simplicissimus. Poznał tam wówczas innych pisarzy, m.in. Rainera Maria Rilkego, Hugona von Hofmansthal i Tomasza Manna.
W 1896 wydał pierwszą powieść Melusine (nazwisko Wassermann oznacza w j.niemieckim człowieka-wodę, podczas gdy Meluzyna to legendarna postać z europejskiego folkloru, żeński duch wód ze świętych źródeł i rzek).
Od 1898 był krytykiem teatralnym w Wiedniu. W 1901 ożenił się z Julie Speyer, z którą rozwiódł z nią w 1915. 3 lata później ożenił się z Martą Karlweis. Po 1906 podróżował między Wiedniem a Altaussee w Styrii. W 1926 został wybrany członkiem Pruskiej Akademii Sztuki, ale zrezygnował z członkostwa w 1933, uprzedziwszy w ten sposób usunięcie go z Akademii przez nazistów. W tym samym roku znalazł się na liście autorów zakazanych w Niemczech ze względu na żydowskie pochodzenie.
Rok później zmarł na atak serca w swoim domu w Altaussee.
Twórczość Jego dorobek literacki to poezje, eseje, powieści i opowiadania. Za najważniejsze dzieła Wassermanna uznawane są powieść Przypadek Mauriziusa (1928) i autobiografia Moje życie jako Niemiec i Żyd (1921), w której opisuje napiętą relację między swoimi dwiema tożsamościami, niemiecką i żydowską. Melusine, 1896 Die Juden von Zirndorf, 1897 Geschichte der jungen Renate Fuchs, 1900 Der Moloch, 1902 Der niegeküsste Mund, 1903 Kunst der Erzählung, 1904 Alexander von Babylon, 1905 Caspar Hauser oder Die Trägheit des Herzens, 1908 Der Mann von vierzig Jahren, 1913 Das Gänsemännchen, 1915 Christian Wahnschaffe, 1919 Die Prinzessin Girnara, Weltspiel und Legende, 1919 Mein Weg als Deutscher und Jude, 1921 Imaginäre Brücken, 1921 Laudin und die Seinen, 1925 Das Gold von Caxamalca, 1928 Christoph Columbus, Eine Biographie, 1929 Trylogia: Der Fall Maurizius, 1928 Etzel Andergast, 1931 Joseph Kerkhovens dritte Existenz, 1934
Utwory przetłumaczone na język polski Dziecię Europy, czyli Kacper Hauser (1930) Sprawa Mauriziusa (cz. 1–2, 1928–1929) Zmierzch aniołów (cz. 1–2, 1932) Trzecia egzystencja Józefa Kerkhovena (1934)
Przypisy
Linki zewnętrzne Teksty Jakoba Wassermanna (Międzynarodowy Projekt Gutenberg) Teksty Jakoba Wassermanna w Projekcie Gutenberg-DE) Projekt Jakob Wassermann Publikacje Jakoba Wassermanna w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie urodzeni w Fürth Kategoria:Niemieccy prozaicy XIX wieku Kategoria:Niemieccy prozaicy XX wieku Kategoria:Prozaicy niemieckojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1934