Julian Bronisław Roykiewicz (ur. 24 czerwca 1896 w Warszawie, zm. 11 października 1988) – porucznik rezerwy łączności Wojska Polskiego.
Życiorys Absolwent Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie z 1915 roku oraz absolwent Politechniki Warszawskiej z 1919 roku.
Filister Welecji i jej pierwszy sekretarz w Warszawie w 1916 roku. W tym samym czasie pełnił funkcję adiutanta Stefana Mieszkowskiego, komendanta POW na Warszawę. W 1922 roku, po utworzeniu Związku Polskich Korporacji Akademickich, został jego wiceprezesem.
Uczestnik walk o niepodległość w czasie I i II wojny światowej oraz wojny z bolszewikami w 1920 roku.
Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1925 w korpusie oficerów rezerwy łączności. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział w rezerwie do Kadry 4 batalionu telegraficznego w Brześciu.
Pochowany został na Starych Powązkach (kwatera 5-6-9). mały|Grób Juliana Roykiewicza na Cmentarzu Powązkowskim Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Podporucznicy łączności II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie