Jakob van Hoddis, właściwie Hans Davidsohn (ur. 16 maja 1887 w Berlinie; zm. 1942 w Sobiborze) – niemiecki poeta ekspresjonizmu pochodzenia żydowskiego. Znany jest jako autor wiersza "Weltende" ("Koniec świata"), który pierwszy raz opublikowany został 11 stycznia 1911 w berlińskim czasopiśmie Der Demokrat. Kolejnych 70 wierszy ukazało się w tygodnikach Die Aktion i Der Sturm.
Życiorys W okresie I wojny światowej, w czasie której zginął jego brat Ludwig, nasiliły się u poety objawy psychozy, do końca życia pozostawał pod opieką lekarzy. Po objęciu władzy w Niemczech przez nazistów jego matka i siostry wyemigrowały do Palestyny, a on trafił do żydowskiego ośrodka opiekuńczego koło Koblencji. 30 kwietnia 1942 został deportowany do okupowanej przez Niemców Polski i zamordowany prawdopodobnie w obozie zagłady w Sobiborze.
Jego ciotką była Friederike Kempner.
Wydanie dzieł Weltende. Gesammelte Dichtungen red. Paul Pörtner, Zürich, Arche, 1958.
Opracowania Stratenwerth, Irene und Stiftung "Neue Synagoge Berlin - Centrum Judaicum" (Hrsg.): alle meinen pfade rangen mit der nacht. jakob van hoddis - hans davidson (1887-1942).
Bibliografia Fritz Bremer: „In allen Lüften hallt es wie Geschrei.“ Jakob van Hoddis, Fragmente einer Biographie. Paranus, Neumünster 2001, . Helmut Hornbogen: Jakob van Hoddis. Die Odyssee eines Verschollenen. München 2001, Udo Reiter: Jakob van Hoddis. Leben und lyrisches Werk. Kümmerle, Göppingen 1970, .
Linki zewnętrzne Wybór wierszy
Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Niemieckie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Pisarze ekspresjoniści Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni Kategoria:Pisarze związani z Berlinem Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Niemieccy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Niemieccy poeci XX wieku Kategoria:Więźniowie i ofiary obozu zagłady w Sobiborze