Ulica Stefana Batorego – ulica w Krakowie w dzielnicy I Stare Miasto, na terenie dawnej jurydyki Garbary. Łączy ulicę Łobzowską z ulicą Karmelicką.
Jest ulicą stosunkowo młodą, wprawdzie zaznaczoną na Planie Kołłątajowskim, ale jako droga wśród pól do mieszkającego tu krochmalnika. Wytyczona została w latach 1872–1873, a zabudowana w latach 90. XIX wieku i to tylko po jednej stronie. Drugą stronę zabudowano kilkadziesiąt lat później. Ma charakterze kameralnej alei, obsadzonej drzewami po jednej stronie i prawie całkowicie pozbawiona jest funkcji handlowej.
Zabudowa ul. Batorego 2 (ul. Łobzowska 18) – kamienica, projektował Kazimierz Zieliński (1910). ul. Batorego 4 – kamienica, projektował Kazimierz Zieliński (1910–1911). ul. Batorego 4a – kamienica, projektował Józef Chmielewski (1935–1936). ul. Batorego 5 – kamienica, projektował Kazimierz Zieliński (1905–1906). ul. Batorego 6 – kamienica, projektował Zygmunt Hendel (1892), na II piętrze mieszkał i tworzył pisarz Ignacy Maciejowski, używający pseudonimu Sewer. W jego mieszkaniu spotykali się przy popołudniowej herbacie m.in. Adam Asnyk, Stanisław Wyspiański, Władysław Reymont, Tadeusz Miciński, Włodzimierz Tetmajer, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Jacek Malczewski, Leon Wyczółkowski, Artur Górski. Ten niezwykle gościnny dom, prowadzony przez panią Martę Maciejowską, opiewany był przez Tadeusza Boya-Żeleńskiego w „Znaszli ten kraj?”. ul. Batorego 6a – kamienica, projektował Józef Chmielewski (1933–1936). ul. Batorego 7 – kamienica, projektował Kazimierz Zieliński (1906–1907). ul. Batorego 8 – kamienica, projektował Józef Kwiatowski (1876). ul. Batorego 9 (ul. Jana Sobieskiego 2) – kamienica, projektował Alfred Düntuch (1938). ul. Batorego 10 – kamienica, projektował Tadeusz Stryjeński, (ok. 1880). ul. Batorego 12 – willa „Pod Stańczykiem”, zaprojektowana i zbudowana w latach 1882–1883 przez Tadeusza Stryjeńskiego jako dom własny. Wyróżnia się ona m.in. pięknymi witrażami Stanisława Wyspiańskiego. W ogrodzie-parku znajduje się pawilon-pracownia Tadeusza Stryjeńskiego. Pawilon wraz z ośmioboczną basztą zbudowany został w 1884, a w 1892 krytą galerią połączono go z budynkiem głównym. W latach 1980–1987 przeprowadzono remont willi z pomocą miasta Sanoka i sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego „Stomil” i stąd senat UJ podjął uchwałę o nazwie tego budynku: Collegium Sanockie. Obecnie ma tu siedzibę Instytut Pedagogiki UJ. ul. Batorego 14 – willa, projektował Tadeusz Stryjeński (1884), mieszkała w niej Maria Waśkowska – cioteczna siostra Stanisława Wyspiańskiego, której poeta składał częste wizyty. ul. Batorego 19 – modernistyczna kamienica, projektował Zbigniew Odrzywolski (1925) ul. Batorego 20 – kamienica, projektował Tadeusz Stryjeński (1888), dom rodziny Popielów. ul. Batorego 21 – kamienica, projektował Aleksander Biborski (1892). ul. Batorego 22 – kamienica (1883–1886). ul. Batorego 24 – kamienica, projektował Tadeusz Stryjeński (1886), dom rodziny Konopków.
Na rogu z ulicą Karmelicką (ul. Karmelicka 35) znajduje się Kamienica Pod Pająkiem wzniesiona według projektu Teodora Talowskiego w 1889 roku.
Bibliografia Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, t. I s. 97–98 Praca zbiorowa Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa 2007, s. 116–117
Batorego Kategoria:Upamiętnienie Stefana Batorego Kategoria:Dzielnica I Stare Miasto