Ulica Stefana Batorego – ulica w Krakowie w dzielnicy I Stare Miasto, na terenie dawnej jurydyki Garbary. Łączy ulicę Łobzowską z ulicą Karmelicką.
Jest ulicą stosunkowo młodą, wprawdzie zaznaczoną na Planie Kołłątajowskim, ale jako droga wśród pól do mieszkającego tu krochmalnika. Wytyczona została w latach 1872–1873, a zabudowana w latach 90. XIX wieku i to tylko po jednej stronie. Drugą stronę zabudowano kilkadziesiąt lat później. Ma charakterze kameralnej alei, obsadzonej drzewami po jednej stronie i prawie całkowicie pozbawiona jest funkcji handlowej.
Zabudowa ul. Batorego 2 (ul. Łobzowska 18) – kamienica, projektował Kazimierz Zieliński (1910). ul. Batorego 4 – kamienica, projektował Kazimierz Zieliński (1910–1911). ul. Batorego 4a – kamienica, projektował Józef Chmielewski (1935–1936). ul. Batorego 5 – kamienica, projektował Kazimierz Zieliński (1905–1906). ul. Batorego 6 – kamienica, projektował Zygmunt Hendel (1892), na II piętrze mieszkał i tworzył pisarz Ignacy Maciejowski, używający pseudonimu Sewer. W jego mieszkaniu spotykali się przy popołudniowej herbacie m.in. Adam Asnyk, Stanisław Wyspiański, Władysław Reymont, Tadeusz Miciński, Włodzimierz Tetmajer, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Jacek Malczewski, Leon Wyczółkowski, Artur Górski.