Masakra w Ludlow – jedna z najkrwawszych w amerykańskiej historii walk o prawa pracy. Doszło do niej 20 kwietnia 1914 roku w w stanie Kolorado.
Podłożem masakry były protesty górników spółki Colorado Fuel and Iron, której większościowym udziałowcem został John D. Rockefeller Jr.. Jej prezesem zarządu w 1907 roku został mianowany LaMont Montgomery Bowers, realizujący interesy Rockefellera i jego doradcy Fredericka Gatesa. Warunki pracy były złe, górnicy otrzymywali wypłatę w bonach możliwych do zrealizowania tylko w sklepach spółki, dochodziło do licznych wypadków na skutek lekceważenia zasad bhp. Zjednoczony Związek Górników Ameryki (UMWA) zorganizował protest przeciwko obniżce stawki płac w roku 1913 do poziomu 1,68 $ za dzień pracy. We wrześniu 1913 roku spółka odmówiła propozycji mediacji z pracownikami ze strony rządu federalnego. 23 września 1913 roku 9 tysięcy górników z rodzinami (ok. 70% pracowników) porzuciło pracę i przeniosło się do obozów, w tym obok osady górniczej Ludlow. Dochodziło do walk między uzbrojonymi w broń palną górnikami a wynajętymi przez spółkę agentami agencji detektywistycznej Baldwin-Felts, mającymi status zastępców szeryfa. Do najcięższej z nich doszło 17 października, w której agenci użyli również samochodów opancerzonych i karabinów maszynowych. W listopadzie gubernator stanu Kolorado, , wysłał na teren zamieszek pod naciskiem przemysłowców Gwardię Narodową, finansowaną częściowo przez przedsiębiorców, która zaczęła eskortować łamistrajków. Padały ofiary śmiertelne wśród robotników i jeszcze w lutym sprawa strajku w Colorado była przedmiotem przesłuchania przed podkomisją Komitetu Kopalnictwa Izby Reprezentantów, lecz Rockefeller nie był skłonny do ustępstw, popierając politykę zarządu spółki i nie zezwalając na swobodne działanie związków zawodowych.
Po zimie, z powodu braku funduszy stanowych większość oddziałów Gwardii Narodowej została wycofana, lecz jedna kompania zajęła pozycje na wzgórzu koło obozu w Ludlow. Górnicy z rodzinami mieszkali tam w namiotach, ogrzewanych piecykami, z wykopanymi piwnicami. 20 kwietnia 1914 roku Gwardia Narodowa rozpoczęła ostrzał obozu z karabinów maszynowych. Górnicy odpowiedzieli ogniem i wywiązała się strzelanina. Jeden z organizatorów protestu, , został wydelegowany do Gwardii Narodowej, aby prosić o zaprzestanie ostrzeliwania robotników. Posłaniec został zastrzelony. W starciach zginęło oficjalnie 20 osób, w tym kobiety i dzieci. Ocenia się, że zginęło ok. 40 osób, wielokrotnie wyższa była liczba rannych. Dwie kobiety i 11 dzieci udusiły się w piwnicy dymem z płonącego namiotu. Na wiadomość o masakrze, doszło do dalszych zamieszek w całym stanie, przerwanych przez interwencję Armii USA wysłanej przez prezydenta.
Za masakrę w Ludlow obwiniany był powszechnie następnie John D. Rockefeller Jr. i położyła się ona cieniem na jego wizerunku.
Przypisy
Bibliografia The Colorado Coal Field War Project Strajk w Kolorado State National Guard Phelps-Dodge Mine explosion, 1913. During the time of the Colorado Coalfields Strike (which included Ludlow) this mine in New Mexico exploded, killing 263 men, the 2nd deadliest mine disaster in US history. It was owned by Rockefeller-in-law M. Hartley-Dodge, owner of Remington Arms. Background material prepared by the Colorado Bar for the 2003 Colorado Mock Trial program Masakra w Ludlow
Kategoria:1914 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Górnictwo Kategoria:Historia ruchu robotniczego Kategoria:Historia stanu Kolorado Ludlow Kategoria:Represje polityczne w Stanach Zjednoczonych