Szopowate (Procyonidae) – rodzina ssaków łożyskowych z podrzędu psokształtnych (Caniformia) w obrębie rzędu drapieżnych (Carnivora). W zapisie kopalnym są znane od oligocenu.

Występowanie i biotop Szopowate są ssakami Nowego Świata – występują w Ameryce Północnej i Południowej – od południowej Kanady po południową Argentynę. Zajmują różne siedliska – od obszarów pustynnych przez różne typy lasów po mokradła, tereny rolnicze i zurbanizowane. Preferują tereny zalesione.

Charakterystyka Do tej rodziny należą zwierzęta małe lub średnie, zwykle z długim ogonem i o szerokim pysku, o tępym uzębieniu przystosowanym do rozdrabniania różnorodnego pokarmu. Pysk wydłużony, krótszy niż u psowatych, ale dłuższy niż u kotowatych. Uszy krótkie, sterczące. Ubarwienie szare lub brązowe, u niektórych kontrastowe w części twarzowej głowy, z ciemnymi i jasnymi pierścieniami na ogonie. Szopowate są stopochodne, ich kończyny mają po pięć palców zakończonych krótkimi, zakrzywionymi pazurami.

Wzór zębowy I C P M 36-42 = 3 1 3-4 2 3 1 3-4 2-3 Są zwierzętami wszystkożernymi, żywiącymi się pokarmem pochodzenia roślinnego i zwierzęcego włącznie z małymi ssakami i ptakami. Niektóre gatunki żyją w grupach rodzinnych, inne w parach, a samce ostronosów prowadzą samotniczy tryb życia. Większość szopowatych jest aktywna w nocy. Wszystkie potrafią wspinać się po drzewach, często szukają tam schronienia przed drapieżnikami. Ze względu na cenne futro są często obiektem polowań.

Systematyka Większość badaczy wyróżnia dwie podrodziny szopowatych: Procyoninae (szopy) i Potosinae. Badania Klausa-Petera Koepfliego i in. wykazały trzy linie rozwojowe szopowatych.

Klasyfikacja (rodzaje występujące współcześnie) na podstawie Illustrated Checklist of the Mammals of the World (2020), All the Mammals of the World (2023) i Mammal Diversity Database (2023): Potos – kinkażu – jedynym przedstawicielem jest Potos flavus – kinkażu żółty Bassaricyon – olingo Nasua – ostronos Bassariscus – szopik Procyon – szop

Początkowo do rodziny szopowatych zaliczano występującą w Azji pandkę rudą i pandę wielką, obecnie klasyfikowane odpowiednio w rodzinach pandkowatych i niedźwiedziowatych.

Opisano również rodzaje wymarłe: Angustictis – jedynym przedstawicielem był Angustictis mayri Arctonasua Bavarictis – jedynym przedstawicielem był Bavarictis gaimersheimensis Bassaricyonoides Broiliana Chapalmalania Cyonasua Edaphocyon Paranasua – jedynym przedstawicielem był Paranasua biradica Parapotos – jedynym przedstawicielem był Parapotos tedfordi Probassariscus – jedynym przedstawicielem był Probassariscus matthewi Protoprocyon – jedynym przedstawicielem był Protoprocyon savagei

Uwagi

Przypisy

Nazwy zwyczajowe za:

Bibliografia

Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya