David Lee Roth (ur. 10 października 1954 w Bloomington) – amerykański wokalista, aktor, muzyk i kompozytor, występował w grupie muzycznej Van Halen, współpracował z takimi muzykami jak Steve Vai, Jason Becker czy Eddie Van Halen.
W 2006 piosenkarz został sklasyfikowany na 19. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według czasopisma Hit Parader. Z kolei w 2009 został sklasyfikowany na 9. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według wytwórni muzycznej Roadrunner Records.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w Bloomington, w stanie Indiana w żydowskiej rodzinie jako syn nauczycielki Sibyl Roth i okulisty Nathana Rotha. Dorastał wraz z dwiema siostrami – Allison i Lisą. Jego ojciec zarabiał miliony za pośrednictwem swojej praktyki lekarskiej oraz w nieruchomościach.
Kiedy miał siedem lat, jego ojciec zapoznał go z twórczością Ala Jolsona, a w wieku ośmiu lat w radiu zaczął słuchać śpiewu Raya Charlesa. Letnie wizyty wuja Manny, właściciela Greenwich Village Cafe Wha, miały również wpływ na jego karierę muzyczną, pozwalały mu zobaczyć wielu wykonawców i uczestniczyć w koncertach na żywo. Po ukończeniu John Muir High School, naukę kontynuował w Pasadena City College i The Webb Schools.
Kariera Jako nastolatek wraz z rodziną przeniósł się do Kalifornii. W Pasadenie w stanie Kalifornia, północnego przedmieścia Los Angeles, zaczął występować zarówno jako wokalista solowy jak również jako członek lokalnego zespołu rockowego The Red Ball Jets. Po pewnym czasie, bracia – gitarzysta Eddie Van Halen i perkusista Alex Van Halen – przekonali Davida, aby ten wstąpił do ich zespołu. Roth się zgodził i tak został uformowany zespół Mammoth. Następnie do zespołu zwerbowano Michaela Anthony'ego – basistę i wokalistę zespołu Snake, pochodzącego z Chicago. W 1974 zakończył się początkowy etap formowania składu zespołu, grupa zmieniła nazwę na Van Halen i nieustannie koncertowała. Podczas czterech miesięcy pobytu w Starwood Club, Rothem zainteresował się Gene Simmons; wsparł zespół w produkcji taśmy demo i ostatecznie pozwolił na kontrakt z Warner Bros.
W 1978 pierwszy album Van Halen okazał się wielkim sukcesem. W ciągu następnych sześciu lat, Roth z Van Halen wypuścił serię coraz bardziej popularnych albumów: Van Halen II (1979), a następnie Women and Children First (1980), Fair Warning (1981), Diver Down (1982) i wreszcie kulminacją 1984. Po jedenastu latach – 1 kwietnia 1985 Roth oficjalnie rozstał się z kolegami z zespołu. W czerwcu 1996, Roth na krótki czas związał z Van Halen i nagrał dwie nowe piosenki na album Best of Vol. 1 – „Can't Get This Stuff No More” i „Me Wise Magic”.
W 2020 powrócił do koncertowania.
Nagrody i nominacje Rok Nagroda Kategoria Tytuł Rezultat1985MTV Video Music AwardsWideoklip roku„Just A Gigolo/I Ain't Got Nobody” NominacjaNajlepsze męskie wideo NominacjaWybór widzów NominacjaNajlepsza koncepcja wideo NominacjaWystęp ogólny w teledysku NominacjaWideoklip roku„California Girls” NominacjaNajlepsze męskie wideo NominacjaWybór widzów Nominacja1987American Music AwardUlubiony Artysta Pop/Rock – Nominacja2009 MTV Video Music AwardsNajlepsze Wideo (That Should Have Won a Moonman)„California Girls” Nominacja
Publikacje Crazy from the Heat, 2000, Vintage/Ebury,
Dyskografia Van Halen Van Halen (1978) Van Halen II (1979) Women and Children First (1980) Fair Warning (1981) Diver Down (1982) 1984 (1984) Best of Volume I (1996) The Best of Both Worlds (2004) A Different Kind of Truth (2012)
Albumy solowe Crazy from the Heat (EP, 1985) Eat ’Em and Smile (1986) Skyscraper (1988) A Little Ain’t Enough (1991) Your Filthy Little Mouth (1994) The Best (1997) DLR Band (1998) Diamond Dave (2003)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy wokaliści rockowi Kategoria:Amerykańscy gitarzyści rockowi Kategoria:Amerykańscy wokaliści metalowi Kategoria:Amerykańscy gitarzyści metalowi Kategoria:Amerykańscy harmonijkarze Kategoria:Amerykanie pochodzenia żydowskiego Kategoria:Muzycy Van Halen Kategoria:Praktycy sztuk walki Kategoria:Urodzeni w 1954