Zespół Marchiafavy-Bignamiego (choroba Marchiafavy-Bignamiego, choroba Marchiafavy, zespół Marchiafavy, ang. Marchiafava-Bignami disease) – choroba neurologiczna z grupy encefalopatii alkoholowych, występująca u osób długo i trwale uzależnionych od alkoholu, zwłaszcza młodego, niedojrzałego wina. Objawy choroby Marchiafavy-Bignamiego wynikają z uszkodzenia ciała modzelowatego i płatów czołowych.
Objawy i przebieg W obrazie klinicznym stwierdza się: spowolnienie ruchowe postępujące otępienie splątanie omamy ataksję tułowia zaburzenia postawy i chodu (zespół astazja-abazja) dyzartrię apraksję ideomotoryczną i mimiczną niedowłady napady padaczkowe odruchy deliberacyjne zmiany charakterologiczne (spłycenie reakcji, stępienie afektu, zanik napędu, bezkrytyczność).
Etiologia Przyczyną zespołu jest postępujące uszkodzenie ciała modzelowatego, związane z jego demielinizacją. Choroba związana jest z przewlekłym alkoholizmem, ale także wśród alkoholików jest bardzo rzadka, dlatego podejrzewa się, że obok toksycznego działania etanolu i niedożywienia w jej patogenezie biorą udział także inne, nieznane czynniki.
Leczenie Nieznane jest leczenie przyczynowe (poza zaleceniem unikania spożycia alkoholu). Stosuje się leczenie objawowe.
Historia Chorobę opisali w 1903 roku włoscy lekarze Amico Bignami i Ettore Marchiafava u wieloletniego alkoholika pijącego chiantiE. Marchiafava, A. Bignami: Sopra un' alterazione del corpo calloso osservata da sogetti alcoolisti. Rivista di patologia nervosa e mentale, 1903, 8 (12): 544-549.. Klasycznie choroba rozpoznawana jest u 40–60-letnich mężczyzn, uzależnionych od taniego czerwonego wina.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Stephen A Berman. Marchiafava-Bignami Disease. eMedicine
Marchiafavy-Bignamiego zespół Marchiafavy-Bignamiego zespół Marchiafavy-Bignamiego zespół