Zespół Marchiafavy-Bignamiego (choroba Marchiafavy-Bignamiego, choroba Marchiafavy, zespół Marchiafavy, ang. Marchiafava-Bignami disease) – choroba neurologiczna z grupy encefalopatii alkoholowych, występująca u osób długo i trwale uzależnionych od alkoholu, zwłaszcza młodego, niedojrzałego wina. Objawy choroby Marchiafavy-Bignamiego wynikają z uszkodzenia ciała modzelowatego i płatów czołowych.

Objawy i przebieg W obrazie klinicznym stwierdza się: spowolnienie ruchowe postępujące otępienie splątanie omamy ataksję tułowia zaburzenia postawy i chodu (zespół astazja-abazja) dyzartrię apraksję ideomotoryczną i mimiczną niedowłady napady padaczkowe odruchy deliberacyjne zmiany charakterologiczne (spłycenie reakcji, stępienie afektu, zanik napędu, bezkrytyczność).

Etiologia Przyczyną zespołu jest postępujące uszkodzenie ciała modzelowatego, związane z jego demielinizacją. Choroba związana jest z przewlekłym alkoholizmem, ale także wśród alkoholików jest bardzo rzadka, dlatego podejrzewa się, że obok toksycznego działania etanolu i niedożywienia w jej patogenezie biorą udział także inne, nieznane czynniki.

Leczenie Nieznane jest leczenie przyczynowe (poza zaleceniem unikania spożycia alkoholu).