Profesor oświaty (prof. oświaty) – tytuł honorowy nauczycieli w Polsce, nadawany nauczycielowi dyplomowanemu o znaczącym dorobku dydaktycznym, naukowym lub organizatorskim przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania.
Charakterystyka Zgodnie z art. 9i ust. 1 i 2 ustawy z 26 stycznia 1982 – Karta Nauczyciela () kandydatem do tytułu może być wyłącznie czynny zawodowo nauczyciel dyplomowany, który prezentuje znaczący i uznany dorobek. Może on być wykazany w obszarach działalności dydaktycznej, naukowej i organizatorskiej (zarządczej). Ponadto kandydat musi posiadać co najmniej 20-letni staż pracy w zawodzie nauczyciela, w tym 10-letni ze stopniem nauczyciela dyplomowanego. Tytuł nadawany jest przez Ministra Edukacji i Nauki na wniosek Kapituły do spraw Profesorów Oświaty. Wnioski do Kapituły składane są przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny, tj. właściwe terenowo kuratorium oświaty.
Profesorowie oświaty
Bibliografia
Adam Balicki, Magdalena Pyter, Prawo oświatowe, Warszawa 2011, s. 80. Mateusz Pilich, Ustawa o systemie oświaty. Komentarz, wyd. 3, Warszawa 2009, s. 370–407.
Kategoria:Oświata III Rzeczypospolitej