STS-116

STS-116 – misja promu Discovery na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Start odbył się 10 grudnia, a lądowanie 22 grudnia 2006. Był to pierwszy nocny start wahadłowca od 2002 roku.

Załoga wahadłowca Discovery zamontowała na ISS element kratownicowy ITS P5 i przywiozła materiały logistyczne w pojedynczym module typu Spacehab. W ramach misji został także przekonfigurowany system zasilania stacji, która od początku swojego istnienia działała w konfiguracji tymczasowej. Dzięki zmianom stacja zaczęła pobierać prąd z dodanych podczas poprzedniej misji (STS-115) nowych baterii słonecznych. Przez wielu astronautów i pracowników NASA, misja STS-116 była postrzegana jako najtrudniejsza ze wszystkich pozostałych misji konstrukcyjnych ISS. Była to trzydziesta trzecia misja promu Discovery i sto siedemnasta amerykańskiego programu lotów wahadłowców.

Po przybyciu na ISS Sunita Williams została członkiem Ekspedycji 14 i pozostała w kosmosie aż do misji STS-117. Dotychczasowy członek Ekspedycji 13 i Ekspedycji 14, Niemiec Thomas Reiter, który przebywał tam od 6 lipca 2006 (misja STS-121, także promu Discovery) powrócił wraz z STS-116. Podczas misji zostały przeprowadzone cztery spacery kosmiczne.

Początkowo misja planowana była na 24 lipca 2003 roku. Jednak z powodu katastrofy promu Columbia program lotów wahadłowców został zawieszony.

Załoga źródło Mark Polansky (2 lot) dowódca (NASA / USA) William Oefelein (1 lot) pilot (NASA / USA) Nicholas Patrick(1 lot) specjalista misji (MS-1) (NASA / USA) Robert L. Curbeam, Jr. (3 lot) specjalista misji (MS-2) (NASA / USA) A. Christer Fuglesang (1 lot) specjalista misji (MS-3) (ESA / Szwecja) Joan E.M. Higginbotham (1 lot) specjalista misji (MS-4) (NASA / USA) Sunita Williams (1 lot) specjalista misji (MS-5), członek załogi pozostający na ISS (NASA / USA) Thomas Reiter (2 lot) członek załogi powracający z ISS (ESA / Niemcy)

Do stycznia 2005 roku do misji przygotowywał się Terrence Wilcutt, został on zastąpiony przez Marka Polansky’ego. Związane to było z nową dyrektywą NASA, iż astronauci będą mogli odbywać maksymalnie cztery loty. Przyczyną był relatywnie bardzo duży korpus astronautów NASA (stan na październik 2006: 100 aktywnych pilotów i specjalistów misji) oraz mała sumaryczna ilość miejsc na pokładzie wahadłowców do czasu zakończenia programu w 2011 roku.

Plan lotu 10 grudnia (01:47:35 UTC) – start z KSC

11 grudnia (22:12 UTC) – połączenie z Międzynarodową Stacją Kosmiczną

12, 14, 16, 18 grudnia – spacery kosmiczne. Montaż elementu ITS P5.

19 grudnia (22:10 UTC) – odłączenie od Międzynarodowej Stacji Kosmicznej

22 grudnia (22:32:00 UTC) – lądowanie w KSC

Rzeczywisty przebieg misji 9 listopada – o godz. 14:03 UTC prom został umieszczony na platformie startowej 39B. 5 grudnia – o godz. 04:00 UTC rozpoczęto odliczanie od stanu T-43 godz. 8 grudnia – o godz. 02:35, na pięć minut przed zaplanowanym startem, z powodu złych warunków atmosferycznych wstrzymano procedurę odliczania. Kolejną próbę startu przesunięto o dwie doby. 10 grudnia – o godz. 01:47:35 UTC z Przylądka Canaveral na Florydzie wystartował wahadłowiec Discovery do misji STS-116. Po niecałych dziewięciu minutach prom wszedł na orbitę okołoziemską. 11 grudnia – podczas pierwszego dnia lotu przy pomocy kamery zainstalowanej na końcu manipulatora astronauci przeprowadzili inspekcję powłoki termicznej wahadłowca. O godz. 22:12 UTC dokonano połączenia promu z Międzynarodową Stacją Kosmiczną. Na godzinę przed połączeniem prom zbliżył się do ISS, tak aby stała załoga stacji mogła wykonać fotografie powierzchni Discovery w celu ewentualnego wykrycia uszkodzeń jego powłoki termicznej. O 23:54 UTC astronauci przeszli na pokład stacji. 12 grudnia – Sunita Williams formalnie zmieniła Thomasa Reitera w składzie stałej załogi. Za pomocą manipulatora po raz kolejny przeprowadzono inspekcję poszycia dolnej części krawędzi natarcia lewego skrzydła orbitera. Dzień wcześniej jeden z czujników zasygnalizował w tym rejonie lekkie uderzenie mikrometeorytu. Nie ujawniono jednak żadnych widocznych uszkodzeń. Astronauci Robert Curbeam oraz Christer Fuglesang po raz pierwszy podczas tej misji wyszli w skafandrach EMU na zewnątrz ISS. Kosmiczny spacer rozpoczął się o 20:31 UTC i zakończył po 6 godzinach i 36 minutach. Podczas EVA-1 obaj na trwałe połączyli kratownicę P5 z P4 i podłączyli ją do systemów stacji. Sprawnie przeprowadzone czynności pozwoliły astronautom na wykonanie części zadań przewidzianych programem EVA-2. 13 grudnia – wystąpiły problemy ze składaniem baterii słonecznych P6. W trakcie składania zestaw zaczął się deformować, uniemożliwiając kontynuację tej czynności. Ponowne rozłożenie i złożenie baterii nie przyniosło pożądanego rezultatu, bo deformacja nastąpiła w innym miejscu. Kontrola lotu zadecydowała o powtarzaniu procedury aż do skutku. 14 grudnia – przerwano prace przy złożeniu panelu P6. Operację rozkładania i składania panelu powtórzono 45 razy, ale udało się jedynie doprowadzić do złożenia 17 sekcji. Na szczęście umożliwiło to obrót paneli umieszczonych na sekcji P4. Kierownictwo lotu rozważa sposoby złożenia panelu z udziałem astronautów misji STS-116 lub stałej załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Poza tym uruchomiono jeden z obwodów chłodzenia stacji napełniając go amoniakiem. O godzinie 19:41 UTC astronauci Curbeam i Fuglesang rozpoczęli EVA-2. Przez 5 godzin pobytu poza stacją uruchomili kolejny system chłodzenia stacji oraz dokonali przełączenia dwóch głównych obwodów elektrycznych. 15 grudnia – przez kilka godzin załoga podejmowała próby złożenia panelu P6. Niestety nie przyniosły one spodziewanego rezultatu. 16 grudnia – Robert Curbeam oraz Sunita Williams o godz. 19:25 UTC rozpoczęli EVA-3. Astronauci przełączyli pozostałe dwa główne obwody zasilania ISS. Pod koniec pobytu poza stacją dokonali kontroli panelu P6 i podjęli próbę dokończenia składania feralnej baterii słonecznej. Wprawiając panel w drgania udało się im złożyć 4 kolejne sekcje. W ten sposób ilość złożonych sekcji wyniosła 21 (na 31). 17 grudnia o godz. 2:56 UTC, po 7 godzinach i 31 minutach, astronauci powrócili na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Do planu wyprawy dodano jeden dzień, tak aby podczas dodatkowego spaceru kosmicznego można było złożyć tą samą metodą pozostałą część panelu P6. 18 grudnia – o 19:00 UTC rozpoczęto EVA-4. Po ponad 5 godzinach Curbeam i Fuglesang złożyli całkowicie panel P6 i dokonali jego zabezpieczenia. Na pokład ISS obaj powrócili 19 grudnia o 1:38 UTC. Pobyt astronautów poza stacją trwał 6 godzin i 38 minut. 19 grudnia – o godz. 22:09 UTC prom Discovery oddokował od stacji orbitalnej ISS i krążył niezależnie po orbicie. 20 grudnia – wykonano skan osłony termicznej. Nie wykazał on żadnych uszkodzeń. 21 grudnia – o godz. 00:20 UTC z ładowni promu wyrzucono zespół dwóch pikosatelitów MEPSI-2, służących do testowania inspekcji powierzchni satelitów. O 01:56 UTC wyrzucono z ładowni kolejnego satelitę: podwójnego pikosatelitę do badania technologii komunikacyjnych – RAFT-1/NMARS. O 18:22:47 UTC ładownię miały opuścić dwa minisatelity (MAA i FCal) do badania gęstości atmosfery, projekt ANDE[RR]. Jak poinformowała załoga promu, tylko jeden satelita, MAA, odłączył się od platformy, z którą oba minisatelity zostały wyrzucone. 22 grudnia – o godz. 22:32:00 UTC wahadłowiec Discovery wylądował na bieżni 15 Centrum Lotów Kosmicznych im. Johna F. Kennedy’ego na Florydzie.

Galeria

Zobacz też lista misji wahadłowców lista załogowych lotów kosmicznych do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej lista załogowych lotów kosmicznych

Przypisy Artykuł o STS-116 na stronie NASA. [dostęp 2011-10-08].

Linki zewnętrzne podsumowanie misji STS-116 na stronie NASA

116 Kategoria:Załogowe loty kosmiczne w 2006