Michał Wołosewicz (ur. 8 września 1925 w Starych Rakliszkach, Puszcza Rudnicka, zm. 10 stycznia 2004) – poeta polski, po wojnie mieszkający na obecnej Białorusi.
Dzieciństwo i lata młodzieńcze spędził w Wilnie. Po II wojnie światowej przeniósł się na Białoruś, do Bieniakoń. W 1952 powrócił na kilka lat do rodzinnych Starych Rakliszek, ostatecznie jednak zamieszkał w Bieniakoniach. Pracował przy parafiach, jako zakrystian i organista.
Był zafascynowany historią Polski. W 1971 we wsi Wawiórka odnalazł i opiekował się grobem majora Jana Piwnika „Ponurego”, dowódcy AK-owskiego. Nazywano go strażnikiem grobu majora.
Swoje wiersze poświęcał przede wszystkim stronom rodzinnym i związkom z nimi Adama Mickiewicza. Był przewodnikiem po miejscach spotkań Mickiewicza z Marylą Wereszczakówną.
Zmarł 10 stycznia 2004 w szpitalu w Werenowie na obecnej Białorusi.
Przypisy
Bibliografia Helena Giebień, Irena Waluś”, “Wołosewicz, Michał”, [w:] “Zostali na Wschodzie. Słownik inteligencji polskiej w ZSRS 1945-1991”, Tom 1, (red. Adam Hlebowicz), Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2021, s. 109–115
Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polacy na Białorusi Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2004