Michaił Nikiticz Wołkoński (, ur. w Moskwie, zm. 8 grudnia 1788) – książę, wojskowy i dyplomata rosyjski. W latach 1769–1771 poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny Katarzyny II w Rzeczypospolitej.
Życiorys W 1732 wstąpił do korpusu kadetów. Wziął udział w wojnie rosyjsko-tureckiej (1735–1739) i wojnie siedmioletniej (1756–1763). W 1761 mianowany generał-lejtnantem armii rosyjskiej, dowodził oddziałami rozlokowanymi w Poznaniu, krwawo stłumił wystąpienia wielkopolskiej szlachty przeciwko rosyjskiej okupacji. Mianowany generałem en-chef, w 1764 dowodził korpusem rosyjskim, który osłaniał przeprowadzanie przez Familię Czartoryskich zamachu stanu w Rzeczypospolitej, który wyniósł do tronu Stanisława Augusta Poniatowskiego. 22 maja 1769 został rosyjskim posłem w Warszawie. Po zakończeniu misji w Polsce 5 listopada 1771 został generał-gubernatorem Moskwy.
W 1757 odznaczony Orderem Orła BiałegoKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 190..
Przypisy
Michaił Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Książęta Imperium Rosyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Politycy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Imperium Rosyjskiego w I Rzeczypospolitej Kategoria:Rosjanie odznaczeni polskimi odznaczeniami (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1713 Kategoria:Zmarli w 1788