thumb|Jean-Louis Trintignant (1963) Jean-Louis Trintignant (ur. 11 grudnia 1930 w Piolenc, zm. 17 czerwca 2022 w Uzès) – francuski aktor, reżyser, scenarzysta, producent i kierowca wyścigowy.
Życiorys Bratanek słynnego kierowcy rajdowego Maurice’a Trintignanta (1917–2005), poświęcił swoje zamiłowanie do samochodowych silników dla szkoły aktorskiej u Charles’a Dullina. W połowie lat 50. zaczął występować na ekranie. Wydawał się idealnym odtwórcą ról ludzi w typie „przeciętnego Francuza”: żwawy, o bystrym spojrzeniu zielonych oczu. Taki był w pierwszych swoich filmach, m.in. Gdyby wszyscy ludzie dobrej woli... (Si tous les gars du monde, 1956). Sławę przyniósł mu udział w filmie I Bóg stworzył kobietę (Et Dieu... créa la femme, 1956) Rogera Vadima – skandalizującym ówcześnie melodramacie, który wylansował Brigitte Bardot. Grając później w filmach francuskich i włoskich, wybierając mądrze role, udowodnił wkrótce swój profesjonalizm, inteligencję i wrażliwość.
Zapisał się w pamięci widzów dramatycznymi, złożonymi psychologicznie kreacjami z filmów Pojedynek na wyspie (Le Combat dans l'île, 1962), Moja noc u Maud (Ma nuit chez Maud, 1968), Pustynia Tatarów (Il Deserto dei Tartari, 1976), a przede wszystkim w wielkim przeboju Claude’a Leloucha Kobieta i mężczyzna (Un homme et une femme, 1966). Kreacja niedoświadczonego sędziego śledczego w inspirowanym autentycznymi wydarzeniami dramacie politycznym Costy-Gavrasa Z (1969) została uhonorowana nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Filmowym w Cannes. Nie dał się skusić perspektywami kariery hollywoodzkiej, wyjątek robiąc dla dramatu politycznego Pod ostrzałem (Under Fire, 1982) z Gene’em Hackmanem, Nickiem Nolte i Joanną Cassidy, którego akcja rozgrywa się w Ameryce Południowej. Rola byłego alkoholika – Pierre’a w melodramacie Kobieta mego życia (La Femme de ma vie, 1986), postać pułkownika Masaguala w dramacie Fiesta (1995) i rola samotnego emerytowanego sędziego zajmującego się podsłuchiwaniem swoich sąsiadów w dramacie psychologicznym Krzysztofa Kieślowskiego Trzy kolory: Czerwony (Trois couleurs: Rouge, 1994) była nominowana do Césara. W dramacie sensacyjnym Jacques’a Deraya Flic Story (1975) zagrał psychopatycznego zbrodniarza Émile „Mimile” Buissona, znanego z wyjątkowo brutalnych i przerażających zbrodni.
Życie prywatne Był trzykrotnie żonaty. 18 listopada 1954 ożenił się ze Stéphane Audran. Rozwiedli się w 1956. W latach 1956–1957 był związany z Brigitte Bardot. W latach 1960–1976 był żonaty z Nadine Marquand, z którą miał troje dzieci: dwie córki – Marie (ur. 21 stycznia 1962, zm. 1 sierpnia 2003) i Pauline (zm. 1970) oraz syna Vincenta (ur. 3 września 1973). W 2000 poślubił Marianne Hoepfner.
Pierwsze dziecko, córka Marie, została zamordowana przez jej partnera Bertranda Cantata, lidera francuskiej grupy muzycznej Noir Désir, znanej z przeboju Le vent nous portera.
W 2018 zdiagnozowano u niego raka prostaty. W listopadzie 2021 pojawiły się doniesienia, że aktor traci wzrok, a stan jego zdrowia pogorszył się znacząco. Zmarł 17 czerwca 2022 w swoim domu w Uzès, w wieku 91 lat.
Nagrody i nominacje Rok Nagroda Kategoria Film Rezultat196818. MFF w BerlinieSrebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktoraCzłowiek, który kłamie (L’Homme qui ment, 1968) Wygrana 196922. MFF w CannesNajlepszy aktorZ (1969) Wygrana 1986César Najlepszy aktor drugoplanowyKobieta mego życia (La Femme de ma vie, 1986) Nominacja 1994 Najlepszy aktorTrzy kolory. Czerwony (Trois couleurs: Rouge, 1994) Nominacja 1995 Najlepszy aktor Fiesta (1995) Nominacja 1998 Najlepszy aktor drugoplanowy Ci którzy mnie kochają wsiądą do pociągu (Ceux qui m’aiment prendront le train, 1998) Nominacja 2012 Najlepszy aktor Miłość (Amour, 2012) WygranaEuropejska Nagroda FilmowaNajlepszy aktor Wygrana Lumières Najlepszy aktor WygranaGlobe de Cristal Awards Najlepszy aktor NominacjaNagroda Międzynarodowego Towarzystwa Kinofilskiego Najlepszy aktor NominacjaLondon Film Critics’ Circle Najlepszy aktor Nominacja
Filmografia Jako aktor
Jako scenarzysta 1992: L'Oeil écarlate 1978: Pan pływak (Maître-nageur, Le) 1973: Une journée bien remplie
Jako reżyser 1978: Pan pływak (Le Maître-nageur) 1973: Une journée bien remplie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy aktorzy filmowi Kategoria:Francuscy aktorzy teatralni Kategoria:Francuscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Francuscy kierowcy World Sportscar Championship Kategoria:Francuscy kierowcy 24h Le Mans Kategoria:Francuscy reżyserzy filmowi Kategoria:Francuscy reżyserzy teatralni Kategoria:Francuscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Laureaci Cezara dla najlepszego aktora Kategoria:Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej dla najlepszego aktora Kategoria:Laureaci nagrody za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu Filmowym w Cannes Kategoria:Laureaci Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszego aktora Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Naukowej i Kulturalnej Gabrieli Mistral Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2022