Disco polo – gatunek muzyki popularnej będący nurtem muzyki tanecznej, powstałym w Polsce w latach 80. XX wieku, w początkowym okresie istnienia znany jako muzyka chodnikowaNazywano ją tak, gdyż kasety magnetofonowe z tymi nagraniami sprzedawano głównie na ulicach, na przenośnych stoiskach handlowych, np. rozkładano je na łóżkach polowych. albo także pod nazwą muzyka podwórkowaCo się stało z disco polo?. Nurt ten, będący rodzajem muzycznego folkloru miejskiego, cieszył się dużą popularnością w latach 90. XX wieku, przy czym apogeum przypadło na lata 1995–1997. Potem nastąpił stopniowy spadek popularności tego gatunku muzyki, co doprowadziło do ostatecznego – jak wówczas sądzono – upadku na początku XXI wieku. Renesans popularności disco polo nastąpił zimą 2007 roku. Szczególna promocja w mediach głównego nurtu miała miejsce w latach 2016–2023. Słownik języka polskiego wydawnictwa PWN definiuje ten gatunek muzyczny jako polską odmianę muzyki dyskotekowej, o prostych melodiach i często rubasznych tekstach. Muzyczny społecznościowy serwis internetowy Rate Your Music definiuje disco-polo jako polską odmianę muzyki dance-pop.
Charakterystyka thumb|Zenon Martyniuk Warstwę muzyczną klasycznych utworów disco polo charakteryzują najprostsze schematy harmoniczne, prosta melodia, która często nawiązuje do tradycji ludowej muzyki wiejskiej, prosty, równomierny rytm połączony z synkopowanymi samplami perkusji i towarzyszące im analogowe, delikatne dźwięki syntezatora lub keyboardu. W utworach tego gatunku dominuje metrum 4/4. Ścieżką wokalną piosenek tworzonych wyłącznie w języku polskim są najczęściej melodramatyczne teksty o nieszczęśliwej miłości lub teksty o charakterze rubasznym, a także często teksty o charakterze żartobliwym i wakacyjnym. W latach 90. XX wieku niektóre zespoły łączyły ten gatunek w warstwie muzycznej z gatunkami muzycznymi dance, house i techno. Gatunek ten po 2002 w warstwie muzycznej przez niektórych wykonawców jest łączony z muzyką dance i innymi gatunkami elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej) m.in. house, power dance, eurodance, nu-electro i techno. Utwory tego gatunku po 2002 zawierają też często elementy muzyki biesiadnej i muzyki pop. Sam gatunek jest również popularny poza granicami Polski, zwłaszcza wśród Polonii.
Historia Korzenie tego gatunku i początki Gatunek wywodzi się z muzyki granej na weselach i zabawach przez specjalne zespoły z repertuarem piosenek ludowych i weselnych, przy czym zmianie uległy instrumenty: zamiast akustycznych – elektroniczne, a w latach 80. także elektroniczne klawiszowe (np. keyboard). Oprócz tego duży wpływ na powstanie tego gatunku miały popularne w latach 80. w Europie, także w Polsce podgatunki muzyki disco – italo disco i euro disco oraz w pewnym stopniu wykonawcy muzyki dyskotekowej z krajów byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (wykonawcy disco polo tłumaczyli niektóre piosenki tychże wykonawców z języka rosyjskiego na język polski jak np. „Biała róża” zespołu Grupa Amora – oryginalna wersja „Biełyje rozy”, „Nadzieja” zespołu Skaner – oryginalna wersja to „Wiesna” – komp. Wiaczesław Janko, „Kasiu Katarzyno” zespołu Milano – oryginalna wersja to „Katja-Katerina” – komp. Andriej Dierżawin czy Żółte tulipany zespołu Imperium – oryginalna wersja to „Żółtyie tjulpany” – wok. Natasza Korolowa), a także muzyka z tychże krajów (głównie rosyjska, białoruska i ukraińska). Wpływ na twórców tego gatunku wywarła też działalność polskich twórców muzyki rozrywkowej, głównie z lat 70. i 80. XX wieku, takich jak Janusz Laskowski, Happy End, Tercet Egzotyczny, Jacek Lech, Zofii i Zbigniewa Framerów i Papa Dance, utwory polskich kapeli podwórkowych z czasów dwudziestolecia międzywojennego i twórczość polonijnych zespołów muzycznych z lat 70. XX wieku, takich jak Mały Władzio, Polskie Orły, Biało-Czerwoni i Bobby Vinton, na których wzorowały się zespoły grające na zabawach i weselach.
Pierwszy zespół będący przedstawicielem tego gatunku – Bayer Full, powstał 19 listopada 1984, natomiast drugi zespół będący przedstawicielem tego gatunku – Top One powstał w 1986 i obydwa zespoły stały się jednymi z pionierów tejże muzyki. Na przełomie lat 80. i 90. XX wieku powstawały zespoły, takie jak Akcent, Atlantis, Big Dance, Korona, Boys i Fanatic oraz powstała w 1990 pierwsza oficjalna wytwórnia nagrywająca płyty z muzyką disco polo – Blue Star. Głównymi ośrodkami muzyki chodnikowej, a później disco polo był Białystok i inne miasta leżące w woj. podlaskim (właśnie z tej części Polski pochodzi większość artystów gatunku) oraz Żyrardów i Sochaczew koło Warszawy. Jedną z najbardziej znanych piosenek wywodzących się z tego gatunku była „Mydełko Fa” nagrana w 1991 przez Marka Kondrata i Marlenę Drozdowską, która miała być pastiszem tej muzyki, ale stała się wielkim przebojem i przyczyniła się ona do popularności tego gatunku, zaś jego zwolennicy przyjęli ją niemalże za swój hymn.
Od lat 90. XX wieku do 2002 thumb|Shazza Pomysłodawcą nazwy disco polo, stworzonej w 1993 na podobieństwo italo disco (włoski styl muzyczny z początku lat 80. XX w.), był Sławomir Skręta, właściciel wytwórni płytowej Blue Star z Reguł, i wokalista grupy Akcent Zenon Martyniuk. Po raz pierwszy nazwy disco polo użyto na plakacie reklamującym koncert Savage’a w Polsce. Nazwa ta szybko stała się popularna i skutecznie wyparła poprzednią nazwę „muzyka chodnikowa”, która została wymyślona w środowiskach polskiej muzyki rockowej. W pierwszej połowie lat 90. muzyka ta stała się zjawiskiem masowym, choć prawie nieobecnym w mediach. Nagrywane poza oficjalnym obiegiem kasety magnetofonowe i płyty kompaktowe osiągały ogromne nakłady. 29 lutego 1992 odbyła się Gala Piosenki Chodnikowej i Popularnej poświęcona temu nurtowi muzyki transmitowana przez TVP1. Na lata 90. XX wieku przypada największa popularność gatunku, przy czym szczyt popularności miał miejsce w latach 1995–1997.
W połowie lat 90. disco polo znalazło miejsce w programach telewizyjnych (m.in. Disco Relax – premiera: 4 grudnia 1994 i Disco Polo Live – premiera: 3 lutego 1996) w telewizji Polsat, telewizji Polonia 1 wówczas będącej siecią lokalnych stacji w większych aglomeracjach miejskich i TV Polonia oraz w audycjach radiowych (m.in. „Disco-Polo i Zbyszek Puchalski” oraz „Disco Polo i Mirosława Marecka” – premiera styczeń 1994) w Radiu Eska, a także w niektórych regionalnych rozgłośniach radiowych i lokalnych telewizjach kablowych. W innych mediach muzyka ta w tym czasie była prawie w ogóle nieobecna i uznawana przez media głównego nurtu za symbol kiczu i prymitywizmu. W latach 90. XX wieku niektóre zespoły łączyły ten gatunek w warstwie muzycznej z gatunkami muzycznymi dance, house i techno.
Przed wyborami parlamentarnymi w 1993 i 1997 oraz wyborami prezydenckimi w 1995 zespoły i piosenkarze disco polo angażowani byli podczas kampanii wyborczej m.in. Mariana Krzaklewskiego, Waldemara Pawlaka i Aleksandra Kwaśniewskiego (wybory prezydenckie w Polsce w 1995 roku, Bayer Full – „Prezydent”, Top One – „Ole Olek!”, Kozacy FM – „I nie będziesz już sam” w kampanii wyborczej AWS i inne). W 1997 w wyborach parlamentarnych startując z list Polskiego Stronnictwa Ludowego ubiegał się o mandat posła bez powodzenia Sławomir Świerzyński, lider wykonującego ten gatunek muzyczny zespołu Bayer Full.
Od końca września 1995 do końca 1997 ukazywał się miesięcznik „Super Disco”, będący pismem poświęconym temu nurtowi muzycznemu.
31 grudnia 1995 na antenie TVP1 emitowana była Karnawałowa Gala Disco Polo, program o tematyce disco polo.
W 1996 ukazał się film dokumentalny Bara Bara w reżyserii Marii Zmarz-Koczanowicz i Michała Arabudzkiego, poświęcony temu nurtowi muzycznemu; film był emitowany na antenie TVP1. 24 kwietnia 1998 trafił do kin film Roberta Glińskiego Kochaj i rób co chcesz, w którym główny bohater wyjeżdża, by grać w klubie na fortepianie ten gatunek muzyczny.
W latach 1997–2001 nastąpił przesyt tej muzyki i gwałtowny spadek sprzedaży kaset magnetofonowych i płyt CD disco polo o blisko połowę, przy jednoczesnym wzroście zainteresowania polską muzyką pop, rock i hip-hop oraz zagraniczną muzyką hip-hop, dance i muzyką elektroniczną. Duży wpływ na spadek popularności tego gatunku miało też pojawienie się na rynku muzycznym polskich zespołów i wykonawców muzyki dance. W tym samym czasie z anteny Radia Eska, telewizji Polonia 1 i TVP Polonia zostały zdjęte programy poświęcone tej muzyce. Zespoły disco polo miały coraz większe problemy finansowe, a to ze względu na spadającą liczbę sprzedawanych płyt oraz granych koncertów. Pod koniec sierpnia 2002 z anteny telewizji Polsat zniknęły programy Disco Relax (ostatnia emisja: 25 sierpnia) i Disco Polo Live (ostatnia emisja: 24 sierpnia), przez co wiele zespołów zakończyło bądź zawiesiło swoją działalność, zaś ten gatunek na kilka lat zniknął z mediów. Skutkiem drastycznego spadku popularności tego gatunku była emigracja części przedstawicieli tego nurtu muzyki z Polski, głównie do Stanów Zjednoczonych (dziś niektórzy artyści kontynuują tam swoją działalność).
Po 2002 thumb|Zespół Fanatic W latach 2002–2007 niektóre zespoły kontynuowały swoją działalność (m.in. Akcent, Toples czy Weekend). W tym okresie zespoły wydawały nawet swoje nowe płyty, jednak na skutek braku istnienia w tym czasie gatunku w ogólnokrajowych mediach nie przyniosły one popularności. 12 sierpnia 2004 ukazał się artykuł autorstwa Wojciecha Orlińskiego na łamach Gazety Wyborczej pt. „Śmierć disco polo” opisujący upadek tego gatunku muzycznego na przełomie XX i XXI wieku. W 2006 zaczęły odbywać się cykliczne imprezy muzyczne we Wrocławiu pod hasłem „Zimny łokieć mega party” z udziałem artystów disco polo. 6 sierpnia 2006 stacja TVN wyemitowała program Uwaga! z cyklu Kulisy Sławy poświęcony odrodzeniu tego gatunku muzycznego. Reportaż ten został w plebiscycie internautów uznany za najlepszy reportaż 2006 i został on powtórzony 31 grudnia.
W 2007, po pięciu latach przerwy, muzyka ta ponownie zagościła na ekranach telewizyjnych za sprawą stacji iTV, która codziennie emituje program Discostacja. Oprócz tego promocja odbywa się w Internecie za sprawą dwóch rozgłośni internetowych z nią powiązanych. Od tego roku zespoły zaczęły ponownie grać koncerty, których liczba z każdym rokiem wzrastała i ponownie zaczęto sprzedawać płyty, przez co zespoły zaczęły znów przynosić zyski.
Od 5 lipca 2008 na antenę Polskiego Radia Lublin powróciła audycja prezentująca muzykę chodnikową Nie tylko Barachołka, znana dawniej jako Barachołka. Nadawana jest między 21:00 a 2:00 w nocy z piątku na sobotę.
W pierwszej połowie 2009 muzykę disco polo promował kanał Edusat, lecz po trzech miesiącach z tego zrezygnował.
Od marca 2009 telewizja iTV wznowiła nadawany przed laty program Disco Polo LivePROGRAM DISCO POLO LIVE NA ANTENIE ITV Green Star [dostęp 2012-06-18]., jednak jego emisja została wstrzymana w marcu 2011 Disco Polo Live.eu [dostęp 2012-06-18].. Od 7 maja 2011 program jest emitowany na antenie stacji telewizyjnej Polo TV.
4 października 2009 w Tele 5 pojawił się program poświęcony nurtowi disco polo Disco Bandżo. Był emitowany z Power Dance do 2012. Obecnie program emitowany jest codziennie rano w stacji Polonia 1.