Alaksandr Iosifawicz Dubko (, , Aleksandr Iosifowicz Dubko; ur. 14 stycznia 1938 w Iłowie w rejonie szumilińskim, zm. 4 lutego 2001) – białoruski agronom i polityk, w latach 1997–2000 członek Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji.
Życiorys Urodził się 14 stycznia 1938 roku we wsi Iłowo, w rejonie szumilińskim obwodu witebskiego Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1960 roku ukończył Grodzieński Instytut Gospodarstwa Wiejskiego (GIGW), uzyskując wykształcenie agronoma. W latach 1960–1966 pracował jako agronom – specjalista hodowli nasion, kierownik wydziału, dyrektor gospodarstwa naukowego „Stanisławowo” GIGW. W latach 1966–1970 był kierownikiem Wydziału Rolnictwa Brzostowickiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego. W latach 1970–1972 pełnił funkcję dyrektora Zrzeszenia Sowchozów o Profilu Mleczno-Warzywnym w obwodzie grodzieńskim. W latach 1972–1994 pracował jako przewodniczący kołchozu „Postęp” w rejonie grodzieńskim. W czasie jego kierownictwa kołchoz ten stał się jednym z najlepiej prosperujących w obwodzie.
Działalność polityczna mały|Poparcie dla Alaksandra Dubki w wyborach prezydenckich na Białorusi w 1994 roku W czasach istnienia ZSRR był delegatem na wiele zjazdów Komunistycznej Partii Białorusi i KPZR. Na XXVIII Zjeździe KPZR wysunął kandydaturę Jegora Ligaczowa na stanowisko zastępcy sekretarza generalnego KC KPZR. W latach 1991–1993 był przewodniczącym Grodzieńskiej Obwodowej Rady Deputowanych. Kandydował na urząd prezydenta Republiki Białorusi w wyborach 23 czerwca 1994 roku. W I turze uzyskał 6% głosów i nie przeszedł do II tury. Od 12 grudnia 1994 roku pełnił funkcję przewodniczącego Grodzieńskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego. W 1995 roku należał do Rady Krajowej Białoruskiej Partii Agrarnej. 13 stycznia 1997 roku został członkiem nowo utworzonej Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Od 22 stycznia pełnił w niej funkcję członka Stałej Komisji ds. Międzynarodowych i Bezpieczeństwa Narodowego. Jego kadencja w Radzie Republiki zakończyła się 19 grudnia 2000 roku.
Odznaczenia Bohater Białorusi (30 czerwca 2001; pośmiertnie) – za wybitne zasługi dla państwa i społeczeństwa; Bohater Pracy Socjalistycznej (1982) – za wybitne zasługi w organizacji produkcji rolnej; dwa Ordery Lenina; Order Czerwonego Sztandaru Pracy; Order Ojczyzny III klasy (18 listopada 1997) – za wielki osobisty wkład w społeczno-ekonomiczny rozwój obwodu; Order „Znak Honoru”; cztery medale; trzy gramoty pochwalne Rady Najwyższej Białoruskiej SRR.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Grodzieńskiego Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Białoruscy agronomowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Bohaterowie Białorusi Kategoria:Bohaterowie Pracy Socjalistycznej Kategoria:Członkowie Rady Republiki Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji Kategoria:Deputowani do Grodzieńskiej Obwodowej Rady Deputowanych Kategoria:Kandydaci na urząd Prezydenta Białorusi Kategoria:Odznaczeni Gramotą Pochwalną Rady Najwyższej Białoruskiej SRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Ojczyzny Kategoria:Przewodniczący Grodzieńskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego Kategoria:Przewodniczący kołchozów i dyrektorzy sowchozów na Białorusi Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2001