Antoni BrzeżańczykDo zakończenia II wojny światowej prawdopodobnie pod innym nazwiskiem.Encyklopedia Piłkarska FUJI, LECH POZNAŃ, s. 231, Katowice 2003. (ur. 9 stycznia 1919W oficjalnych powojennych dokumentach w miejscu urodzenia widniał Kraków, jednak nie odnaleziono metryki potwierdzającej to zdarzenie. Nie znaleziono też dokumentów potwierdzających inne potencjalne miejsce narodzin związane z brzmieniem nazwiska – Brzeżany., zm. 26 maja 1987 w Wiedniu) – polski piłkarz i trener. Według ustaleń źródłowych posługiwał się dokumentami wystawionymi na nazwisko Antoni Ideć , pod którymi miał figurować jako urodzony 9 stycznia 1923, prawdopodobnie w Łagiewnikach (obecnie dzielnica Krakowa) 1933. Niebieska premiera. Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2025, s. 11.

Kariera piłkarska Antoni Brzeżańczyk był wychowankiem Podgórza Kraków. Podczas swojej kariery piłkarskiej grał w takich klubach jak: Pogoń MogilnoKS POGOŃ MOGILNO – Klub., Dąb Poznań, Lechia Gdańsk, Odra Opole, AKS Chorzów, Lech Poznań, Stal Mielec, gdzie był również grającym trenerem.

Kariera trenerska Antoni Brzeżańczyk po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. W 1954 roku ukończył kurs trenerski w Krakowie. Pierwszym klubem w karierze trenerskiej był Stal Mielec, gdzie był grającym trenerem i doprowadził klub do awansu do III ligi i II ligi. Następnie był trenerem Polonii Bydgoszcz, Zawiszy Bydgoszcz i Resovii Rzeszów. Potem wrócił do Mielca, z którym w 1960 roku uzyskał historyczny awans do ekstraklasy.

Po odejściu ze Stali na krótko wrócił do Poznania, gdzie w 1961 roku podjął pracę z Wartą Poznań. Później nastąpiła prawdziwa trenerska karuzela w jego życiu – GKS Katowice, Olimpia Poznań, Odra Opole.

W latach 1964–1965 był trenerem młodzieżowej reprezentacji Polski, a w 1966 roku został selekcjonerem seniorskiej reprezentacji, prowadząc ją w dziewięciu meczach. Początkowo pracował samodzielnie, od września tworzył selekcjonerski tercet wspólnie z Kazimierzem Górskim i Klemensem NowakiemFornalik 45. selekcjonerem reprezentacji Polski.. Selekcjonerski debiut Brzeżańczyka miał miejsce na chorzowskim Stadionie Śląskim, a 3 maja 1966 rywalem byli Węgrzy (remis 1:1). Ostatnim meczem, w którym znalazł się na ławce trenerskiej, był rozegrany 22 października 1966 na paryskim Parc des Princes mecz eliminacji Mistrzostw Europy przeciwko trójkolorowym (przegrana 1:2). Łącznie, bilans Antoniego Brzeżańczyka w trakcie jego niespełna półrocznej pracy z reprezentacją Polski, wynosi jedno zwycięstwo (4:0 z Luksemburgiem), trzy remisy oraz pięć porażek. Warto wspomnieć, że w czerwcu 1966 biało-czerwoni udali się na pierwsze w historii południowoamerykańskie tournee, podczas którego rozegrali dwa mecze przeciwko Brazylijczykom (przegrane 1:4 i 1:2) oraz jeden z reprezentacją Argentyny (remis 1:1). Cennym sprawdzianem drużyny prowadzonej przez Brzeżańczyka był mecz z przygotowującą się do Mistrzostw Świata reprezentacją Anglii. 5 lipca 1966 w Chorzowie goście wygrali 1:0 po golu Rogera Hunta, a już 25 dni później celebrowali na londyńskim Wembley zdobycie trofeum mistrzowskiego.

W 1969 roku został trenerem Zagłębia Wałbrzych, z którym zajął 3. miejsce w ekstraklasie w sezonie 1970/1971. W sezonie 1971/1972 został trenerem Górnika Zabrze z którym zdobył swoje jedyne mistrzostwo Polski i Puchar Polski. Następnymi klubami w jego karierze były: Zagłębie Sosnowiec, Polonia Bytom i Wisłoka Dębica.

Później wyjechał za granicę i był jednym z niewielu polskich trenerów, którzy odnosili sukcesy zawodowe na Zachodzie. Na początku kwietnia 1975 na własną prośbę rozwiązał umowę z Wisłoką Dębica i w tym samym miesiącu został trenerem holenderskiego Feyenoordu. Następnie prowadził: Rapid Wiedeń, Admirę Wiedeń, Iraklis SalonikiGreece 1979/80., PAOK FC, FC Sankt Veit, Wiener SCTrenerzy austriackich klubów. oraz SV Breitensee.

Śmierć Antoni Brzeżańczyk zmarł 26 maja 1987 roku w Wiedniu w wieku 68 lat..

Sukcesy Trenerskie Stal Mielec Awans do ekstraklasy: 1960 Zagłębie Wałbrzych

3. miejsce w ekstraklasie: 1971

Górnik Zabrze

Mistrzostwo Polski: 1972

Feyenoord Rotterdam

Wicemistrzostwo Holandii: 1976

Rapid Wiedeń

Wicemistrzostwo Austrii: 1977

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Andrzej Gowarzewski, Biało-czerwoni. Dzieje piłkarskiej reprezentacji Polski 1921-2018, Wydawnictwo GiA, Katowice 2018. Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945-1962). 100 lat prawdziwej historii (3), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017. Józef Witek – Encyklopedia miasta Mielca. Tom 1. Korso, 21 stycznia 2004. Jerzy Miatkowski, Jarosław Owsiański 1933. Niebieska premiera. Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe, 2025, s. 1–568. ISBN 978-83-7986-554-3

Linki zewnętrzne Antoni Brzeżańczyk w bazie Hpnn.pl w bazie Wikilech.pl

Antoni Brzeżańczyk w bazie Rapidarchiv.at Antoni Brzeżańczyk w bazie Worldfootball.net

Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Piłkarze Stali Mielec Kategoria:Piłkarze Lechii Gdańsk Kategoria:Piłkarze Lecha Poznań Kategoria:Piłkarze Odry Opole Kategoria:Piłkarze AKS Chorzów Kategoria:Piłkarze Podgórza Kraków Kategoria:Polscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Trenerzy piłkarzy Stali Mielec Kategoria:Trenerzy piłkarzy Resovii Kategoria:Trenerzy piłkarzy Warty Poznań Kategoria:Trenerzy piłkarzy Odry Opole Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Trenerzy piłkarzy Olimpii Poznań Kategoria:Trenerzy piłkarzy Górnika Zabrze Kategoria:Trenerzy piłkarzy Zagłębia Sosnowiec Kategoria:Trenerzy piłkarzy Polonii Bytom Kategoria:Trenerzy piłkarzy Feyenoordu Kategoria:Trenerzy piłkarzy Rapidu Wiedeń Kategoria:Trenerzy piłkarzy PAE Iraklis 1908 Kategoria:Ludzie urodzeni w Brzeżanach Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Ludzie sportu związani z Mogilnem