Języki kongo-saharyjskie lub nigero-saharyjskie – fyla językowa, zaproponowana w 1972 r. przez E.A. Gregersena, mająca łączyć języki nilo-saharyjskie z nigero-kongijskimi (łącznie z wydzielanymi spośród nich według niektórych klasyfikacji językami kordofańskimi i językami mande). Istnienie fyli kongo-saharyjskiej jest dziś kwestionowane przez wielu językoznawców. Z drugiej strony niektórzy specjaliści próbują ostatnio ponownie udowodnić jej prawdziwość. Według niektórych specjalistów języki te są spokrewnione również z indopacyficznymi (z drugiej strony samo istnienie rodziny indopacyficznej jest kontrowersyjne).
Gregersen zaproponował następujący podział języków kongo-saharyjskich:
Języki kongo-saharyjskie języki nilo-saharyjskie języki kordofańskie języki mande języki atlantycko-kongijskie języki zachodnioatlantyckie języki adamawa-ubangi języki wolta-kongijskie języki gur języki benue-kwa języki benue-kwa A języki bantuidalne języki plateau języki Cross-River I języki benue-kwa B języki dżunkunoidalne języki benue-kwa C języki Cross-River II języki Cross-River III języki ibo języki wschodnie kwa języki zachodnie kwa (benue-kwa D)
Bibliografia Stanisław Piłaszewicz, Eugeniusz Rzewuski: Wstęp do afrykanistyki, s. 43, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2004, .
Kongo-saharyjskie, języki