Eleonora I z Nawarry, Eleonora Aragońska, Eleonora de Foix (; ur. 2 lutego 1425 w Olite, zm. 12 lutego 1479, w Tudeli) – regentka Nawarry w latach 1455–1479 i królowa Nawarry od 1479 aż do swojej śmierci w tym samym roku. Trzecia i najmłodsza córka króla Aragonii – Jana II Aragońskiego i królowej Nawarry – Blanki I.
9 sierpnia 1427 r., w Pampelunie, a następnie testamentem matki w 1441 rokuEloísa Ramírez Vaquero, La reina Blanca y Navarra (.pdf), Principe de Viana 60, No. 217, 1999, s. 336–339 [dostęp 2015-03-01]. została uznana za oficjalną następczynię Karola z Viany (swojego najstarszego brata, następcę tronu Aragonii) i starszej siostry Blanki II.
Potomstwo Eleonory I Eleonora Aragońska poślubiła Gastona IV, hrabiego Foix. Para miała 11 dzieci: Gastona (1444–1470), księcia Viany, męża Magdaleny de Valois, księżniczki francuskiej. Ich dzieci kolejno rządziły Nawarrą po śmierci Eleonory: Franciszek Febus (1468–1483), Katarzyna (1468–1517), Piotra (1449–1490), kardynała i biskupa Arles, Jana (1450–1500), wicehrabiego Narbonne, ojca królowej Germaine de Foix, Marię (1452–1497)Gaston IV de Foix, Comtes de Foix (Grailly), Toulouse, Nobility, Fundation for Medieval Genealogy, Updated 30 May 2014 [dostęp 2015-03-01]., żonę Wilhelma VIII, markiza Montferratu, Joannę (1454–1476), żonę Jana V, hrabiego Armagnac, Małgorzatę (1458–1486), żonę Franciszka II, księcia Bretanii i matkę jedynej dwukrotnie królowej Francji Anny Bretońskiej, Katarzynę (1460–1494), żonę Gastona II de Foix, hrabiego Candale i Benauges, Izabelę (1462–1479), żonę Gwidona z Pons, Annę (1464, zmarła wkrótce po porodzie), Eleonorę (1466-1480), Jakuba (1470–1500), hrabiego Cortes, męża Katarzyny de Beaumont.
Przypisy
Kategoria:Trastámara Kategoria:Władcy Nawarry Kategoria:Urodzeni w 1425 Kategoria:Zmarli w 1479