thumb|Logo fabryki Waryński na nieistniejącym obecnie budynku biurowym thumb|Koparka podsiębierna WARYŃSKI na podwoziu gąsienicowym K 611 Waryński S.A Grupa Holdingowa (dawniej Warszawskie Zakłady Maszyn Budowlanych im. Ludwika Waryńskiego, Bumar-Waryński S.A Grupa Holdingowa) – przedsiębiorstwo z siedzibą w Warszawie. Dawniej podmiot z sektora maszynowego, następnie w branży nieruchomości.
Opis Po wycofaniu się z terenów przy ul. Kolejowej siedziba przedsiębiorstwa od końca 2005 roku mieściła się przy ul. Jana Kazimierza 1/29 na Odolanach. 31 stycznia 2011 r. zmieniono nazwę przedsiębiorstwa na Waryński S.A. Grupa Holdingowa. W pierwszej połowie 2012 roku, po kilku latach przekształceń, ostatecznie zamknięta została działalność produkcyjna, a aktywność spółki została skoncentrowana na działalności deweloperskiej i zarządzaniu nieruchomościami. W 2013 roku rozpoczął się proces przygotowania dwóch projektów mieszkaniowych (Stacja Kazimierz i Miasto Wola) oraz inwestycji biurowej EQlibrium, realizowanych przez Grupę Waryński na terenie przy ul. Jana Kazimierza.
Po zburzeniu budynków Bumaru w historycznej lokalizacji przedsiębiorstwa przy ul. Kolejowej powstało osiedle mieszkaniowe 19 Dzielnica.
Historia thumb|upright|Hala Warszawskich Zakładów Maszyn Budowlanych im. Ludwika Waryńskiego ok. 1971
1833 – rozpoczęcie produkcji na Woli przez warsztat kotlarski Sebastiana Bańkowskiego 1882–1920 – przekształcenie w spółkę „Borman i Szwede” i rozszerzenie produkcji na maszyny rolnicze, kotły grzewcze i lokomobile (zatrudnienie na przełomie wieków: ok. 300 osób) 1904 - wdrożenie do produkcji ruchomych kuchni polowych 1920–1944 – zakład nabyła Warszawska Spółka Akcyjna Budowy Parowozów, potem Wytwórnia Parowozów w Warszawie – produkuje parowozy, walce drogowe i lokomobile (zatrudnienie ok. 1800 osób). 1927 - wybucha strajk solidarnościowy na znak protestu przeciwko rozpędzeniu demonstracji robotników w Krakowie; na wiecu zorganizowanym w sali Towarzystwa Higienicznego po raz pierwszy zostaje użyta 1935 - rozpoczęcie produkcji silników wysokoprężnych do wagonów silnikowych PKP (90 sztuk rocznie); wagonów osobowo-ekspresowych, szeroko- i wąskotorowych, kotły różnego typu o wysokim ciśnieniu (120 rocznie), dźwigó, suwnic, urządzeń sygnalizacyjnych ulicznych i kolejowych 1941 - podjęcie produkcji przez Niemców parowozu R-50 (prototyp budowany 2 lata; w 1939 r wyprodukowano 6 egzemplarzy podobnego typu) 1944 – w czasie powstania warszawskiego fabryka zostaje zniszczona marzec 1945 - otrzymane zezwolenie na odbudowę fabryki czerwiec 1945 - wznowiono produkcję, m.in komin fla firmy Tamler i Szwede”. komin i konstrukcję dla kotłowni PKP na Grochowie; komin dla „Klawego”(zakłady Polfa); scenę obrotową dla Teatru Narodowego 1947 – odbudowa fabryki i produkcja kotłów centralnego ogrzewania i do parowozów Fabloku (m.in. Ty45) 1949 - wytwarzanie żurawi wieżowych, kotłów ogrzewczych i podnośników taśmowych 1952 – przemianowanie przedsiębiorstwa na Warszawskie Zakłady Budowy Urządzeń Przemysłowych im. Ludwika Waryńskiego, od nazwiska socjalistycznego działacza, robotnika zakładów 1953 – powstała pierwsza polska koparka gąsienicowa KU-501 na licencji radzieckiej (prawdopodobnie modelu E502 lub E505 Zakładów Koparek „Kowrowiec”), wytworzenie 17 sztuk. W ten sposób przestawiono produkcję na maszyny budowlane (około 70 000 sprzedanych koparek) marzec 1954 - porzucenie produkcji lokomotyw 1956 - opracowanie prototypu elektrycznej koparki kołowej z silnikiem Diesla KE-602; poj. łyżki: 0,4 m3; produkcja seryjna do trwała do 1962 r. 1957 - wdrożenie do seryjnej produkcji KU-502 opracowanego przez nowo powstałe Zakładowe Biuro Konstrukcyjne sierpień 1958 - opracowanie prototypu koparki hydraulicznej KUH-251 wg. projektu inż. J. Tombaka; waga: 9 ton; dwie łyżki - 0,35 m³ i 0,4 m³; wydajność: do 80 m³/h; 32 KM; planowano wypuszczenie 4 kolejnych egzemplarzy, produkcję seryjną w 1959 r z szacowaną wydajnością na poziomie ok. 300 sztuk - plany nie zmaterializowały się ze względu na brak krajowego kooperanta seryjnie wytwarzającego elementy hydrauliczne przełom lat 50/60 - rozpoczęcie produkcji koparki KU-602; z czasem produkcję modelu osadzono również w Hucie Stalowa Wola listopad 1961 - wypuszczenie serii informacyjnej koparek KM-251 na licencji angielskiego Priestman Brothers (model CUB), poj. łyżki: 0,25 m³, wydajność 40 m³/h, do zakończenia produkcji w 1976 r wytworzono ponad 6 300 egzemplarzy; przedstawiciele tzw. drugiej generacji koparek Waryńskiego grudzień 1965 - wyprodukowano ponad 1600 egzemplarzy KM-602; prace rozpoczęte w połowie 1962 r. pod kierunkiem Głównego Konstruktora - mgr. inż. Z. Bogusza i inż. W. Filutowskiego; posiada urządzenie dźwigowe podnoszące 12 ton (w przybliżeniu jest to ciężar 12 samochodów „Moskwicz"), „łyżka” ramienia wysięgnika posiada pojemność 0,6 m³, co pozwala na wydobycie lub przeniesienie w ciągu 8-godzinnego dnia pracy około 145 m³ materiału sypkiego; zbudowano serię liczącą 10 egzemplarzy koparki KS-251 na podwoziu Star 660 (w oparciu o KM-231); w końcowej fazie by model KM-603 o udźwigu 16 ton, usprawnionym modelem hydraulicznym lipiec 1968 r - zmiana nazwy na Warszawskie Zakłady Maszyn Budowlanych im. Ludwika Waryńskiego; wejście zakładów w skład Zjednoczenia Przemysłu Maszyn Budowlanych "Bumar" 1969 - opracowanie koparek tzw. trzeciej generacji: kołowej K406A1, samochodowej K407 i gąsienicowej K-408 1971 – rozpoczęcie produkcji koparek hydraulicznych 1972 – rozpoczęcie produkcji modelu K-606; do końca 1983 r wytworzono 7 190 egzemplarzyZycie Warszawy, marzec 1984 (XLI/52-77) | Arcanum Newspapers 1973 - wdrożenie do produkcji seryjnej hydrauliki siłowej w oparciu o licencję brytyjskiego Hamworthy 1973 - zawarta umowa licencyjna z amerykańsko-niemieckim Koehring-Menck na produkcję modeli M250 H i M500 H; brak krajowych wytwórców złożonej hydrauliki siłowej jest suplementowany importem; wdrożenie czwartej generacji koparek lipiec 1974 - zakończenie produkcji koparki KM-602 (od 1953 r; od 1972 r jako zmodernizowana KM-602 A) 1983 - trwa proces wdrażania do produkcji modelu K-611; zakładowy Ośrodek-Badawczo-Rozwojowy opracowuje modele 632, 1011 i tzw. Brawal (skrót od pierwszych sylab nazwisk dwóch głównych konstruktorów, tj. inż. Ignacego Bracha i mgr. inż. Ryszarda Walczewskiego; problemy ze sfinansowaniem produkcji spowodowały porzucenie projektu na kilka lat; po jego przejęciu przez Zakłady Mechaniczne „Bumar-Łabędy” został wprowadzony do seryjnej produkcji pod koniec lat. 80. jako Brawal-Unikop) 1989 – prezentacja minikoparki K-111 przeznaczonej do prac przeładunkowych i ziemnych na targach MTP 1989 1991 – przekształcenie z Zakładów Koparek i Hydrauliki Bumar-Waryński w Bumar-Waryński S.A. Grupa Holdingowa. 1996 - opracowanie prototypu koparki 431 z silnikiem Perkinsa W 2001 roku, ze względu na brak konkurencyjnej rynkowo oferty, produkcja maszyn budowlanych pod marką Waryński została zakończona. 28 lutego 2007 – wyburzenie budynku Warszawskich Zakładów Maszyn Budowlanych im. Ludwika Waryńskiego przy ul. Kolejowej 57 31 stycznia 2011 r. zmieniono nazwę przedsiębiorstwa na Waryński S.A. Grupa Holdingowa. W pierwszej połowie 2012 roku, po kilku latach przekształceń, ostatecznie zamknięta została działalność produkcyjna a aktywność spółki została skoncentrowana na działalności deweloperskiej i zarządzaniu nieruchomościami. W 2013 roku rozpoczyna się budowa inwestycji mieszkaniowych Miasto Wola i Stacja Kazimierz oraz budynku biurowego EQlibrium na terenie przy ul. Jana Kazimierza w Warszawie. W 2016 roku zakończono budowę biurowca EQlibrium, a trzy lata później rozpoczęto budowę kolejnego biurowca na warszawskiej Woli – EQ2 (oddanego do użytkowania w 2021 roku) oraz rozpoczęto nową inwestycję mieszkaniową Atol w Gdańsku (zakończenie realizacji w 2020 roku). W 2022 roku oddano do użytkowania ostatni z pięciu budynków inwestycji mieszkaniowej Miasto Wola oraz ostatnie dwa z siedmiu budynków inwestycji Stacja Kazimierz.
Skład grupy holdingowej Waryński S.A. Grupa Holdingowa z siedzibą w Warszawie, MS Waryński Development S.A. z siedzibą w Warszawie, Waryński Trade Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, EQlibrium Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, EQlibrium II Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, Waryński Atol Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie.
Ostatnia oferta (stan na 2001 r.) Żurawie Waryński-Heila:
samochodowe (typoszereg o udźwigach 0,8 - 140 tm) morskie (typoszereg o udźwigach 1,0 - 240 tm)
Podnośniki koszowe Waryński-Italmec:
podnośniki o wysokości 10 - 100 m
Samojezdne żurawie przeładunkowe:
622 Ż (moc 80 kW; masa: 15,5 t; udźwig maks. 55 kN) 623 Ż (moc 80 kW; masa: 18,3 t; udźwig maks. 85 kN)
Koparko-ładowarki:
510 (moc 56,5 kW; masa: 6,5 t; poj. łyż. ład.: 1,1 m³; poj. łyż. podsięb.: 0,1-0,35 m³) 726 A 4x4 „Full Powershift” (moc 56,5 kW; masa: 7,6 t; poj. łyż. ład.: 1,1 m³; poj. łyż. podsięb.: 0,12-0,55 m³) łyżka podsiębierna Mikrus (masa: 350 - 880 kg; poj. łyżki: 0,04 - 0,12 m³; głębokość kopania: 1,85 - 3,70 m) ładowacz czołowy Taurus (masa: 470 - 545 kg; poj. łyżki: 0,25 - 0,6 m³; głębokość kopania: 2,8 - 3,25 m)
Koparki kołowe:
440 (moc 56,5 kW; masa: 10,3 t; poj. łyżki: 0,3-0,6 m³) 622 A (moc 80 kW; masa: 15,8 t; poj. łyżki: 0,5 - 1,1 m³) EX 110 W (moc 56,5 kW; masa: 10,7 t; poj. łyżki: 0,3-0,8 m³)
Koparki gąsienicowe:
431 (moc 56,6 kW; masa: 11,5 t; poj. łyżki: 0,3-0,6 m³) M 150 H (moc 80 kW; masa: 16,3 t; poj. łyżki: 0,5 - 1,1 m³) F 250 H (moc 112 kW; masa: 26 t; poj. łyżki: 0,55-1,7 m³)
Maszyny specjalistyczne:
Ładowarki kołowe kopalne (moc 100-250 kW; masa: 16,9 - 22 t; poj. łyżki: 2,0 - 6,0 m³; udźwig użyteczny: 5000 - 12 000 kN) Centratory (średnica zewnętrzna: 1220 - 1420 mm; grubość ścianki rur: 10-20 mm; masa: 166 - 1745 kg)
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona internetowa
Kategoria:Odolany Kategoria:Polskie przedsiębiorstwa przemysłu elektromaszynowego Kategoria:Przedsiębiorstwa w Warszawie Kategoria:Przedsiębiorstwa założone w Polsce w 1991