Mats Wilander (ur. 22 sierpnia 1964 w Växjö) – szwedzki tenisista i trener tenisa, zwycięzca siedmiu turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej i jednego w grze podwójnej, lider rankingu singlowego, zdobywca Pucharu Davisa.
Kariera tenisowa Startując jeszcze w gronie juniorów Wilander zwyciężył w 1981 roku w Rolandzie Garrosie.
Jako zawodowy tenisista startował w latach 1981–1996. Był czołowym zawodnikiem świata w drugiej połowie lat 80., zwyciężając w 33 turniejach rangi ATP World Tour w grze pojedynczej, w tym 7 wielkoszlemowych.
W 1982 roku wygrał po raz pierwszy zawody wielkoszlemowe, turniej Rolanda Garrosa, po pokonaniu w finale Guillermo Vilasa; miał wtedy 17 lat i 9 miesięcy i był najmłodszym triumfatorem wielkoszlemowym w historii; wynik ten wkrótce poprawili Boris Becker i Michael Chang. Triumfował także na kortach Rolanda Garrosa w 1985 roku i 1988 roku, a w 1983 roku i 1987 roku dochodził do finału. Trzykrotnie triumfował w Australian Open (1983, 1984 – turnieje rozgrywane w grudniu; 1988), a w 1985 roku (grudzień) przegrał w finale. W 1984 roku grał także w przegranym finale gry podwójnej. Wilander odniósł także zwycięstwo na US Open, 1988 roku. Ponadto osiągał finał singla w Nowym Jorku w 1987 roku i finał debla w 1985 roku. Jedyny tytuł wielkoszlemowy w deblu zdobył w 1986 roku na Wimbledonie, a jego partnerem był Joakim Nyström.
Wielokrotnie tenisista szwedzki kwalifikował się do zawodów Masters Grand Prix, awansując w 1987 roku do finału gry pojedynczej. W 1986 roku był uczestnikiem razem z Joakimem Nyströmem finału gry podwójnej.
W 1988 roku, po zwycięskim finale US Open nad Ivanem Lendlem, awansował na 1. pozycję w rankingu singlowym. Łącznie na szczycie listy znajdował się przez 20 tygodni.
W latach 1981–1990 reprezentował Szwecję w Pucharze Davisa i trzykrotnie zdobywał to trofeum – w 1984, 1985, 1987 roku.
Bierze także aktywny udział w rozgrywkach weteranów, odnosząc kolejne sukcesy.
W 2002 roku został wpisany do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.
Finały w turniejach ATP World Tour
Gra pojedyncza (33–25)
Gra podwójna (7–11)
Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza) Turniej 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 Wygrane turnieje Bilans w turnieju Australian Open1R–WWF––W2RSF4R––4R1R–3 / 1036–7 French Open–WFSFW3RFWQF–2R––1R2R2R3 / 1247–9 Wimbledon3R4R3R2R1R4RQFQFQF–––––3R–0 / 1025–10 US Open–4RQFQFSF4RFW2R1R––3R1R2R–1 / 1236–11Bilans spotkań2–213–218–316–317–38–316–325–110–45–24–20–02–13–34–41–1N/A144–37
Legenda
Kariera trenerska Na początku XXI wieku Wilander pracował jako trener Marata Safina. Od lipca 2007 do końca sezonu 2007 był szkoleniowcem Tatiany Golovin. Kolejnym podopiecznym Szweda był Paul-Henri Mathieu. W marcu 2016 podjął pracę z Madison Keys, jednak po 8 dniach ich współpraca się zakończyła.
Inne informacje Od wielu lat pracuje jako komentator i ekspert tenisa dla Eurosportu; wspólnie z Barbarą Schett prowadzi tam program Gem, Schett, Mats.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Liderzy rankingu singlowego ATP Kategoria:Szwedzcy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy Australian Open Kategoria:Triumfatorzy French Open Kategoria:Triumfatorzy US Open Kategoria:Triumfatorzy wielkoszlemowych turniejów juniorskich Kategoria:Szwedzcy trenerzy tenisowi Kategoria:Urodzeni w 1964 Kategoria:Ludzie urodzeni w Växjö