thumb|Alfabet niderlandzki w 1560 roku Alfabet niderlandzki – alfabet, oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka niderlandzkiego. Składa się on z 27 (26) znaków:
A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, IJ, Y, Z
E jest najczęściej występującą literą w niderlandzkich wyrazach. Najrzadziej używane są natomiast Q, X, i Y.
Nazwy liter Litera Nazwa litery Wymowa A lub B lub w języku niderlandzkim występuje zjawisko wzmocnienia wygłosu; na końcu sylaby B wymawia się zwykle jako P, a D jako T. C lub D lub E , lub F G : lub , : lub H I , lub J K L Przed samogłoskami. Taka wymowa jest charakterystyczna dla flamandzkiego. lub Przed spółgłoskami i na końcu wyrazu. M N O lub P QLitery Q, X and Y występują głównie w wyrazach będących zapożyczeniami, ale mogą się również pojawiać słowach i nazwiskach opartych na starszej pisowni. „Q” prawie zawsze poprzedza „U” (qu), gdyż prawie każde ze słów zawierających q zostało zapożyczone z języka francuskiego lub łaciny. R Przed samogłoskami (w niektórych dialektach zawsze). lub (alofony) S T U lub V W : Przed spółgłoskami. lub Na końcu słowa, co zdarza się bardzo rzadko, prawie zawsze poprzedzone przez u, tak jak w słowach typu „lauw” czy „nieuw”., : X Y Jeśli alfabet jest wypowiadany jako całość, Y wymawia się jako . Mimo to, w języku potocznym i/lub gdy zachodzi potrzeba odróżnienia Y od IJ, nazywa się je „Griekse IJ”, „Griekse Y” (greckie Y), „i-grec”, lub ypsilon. , , lub Z
Przypisy
Kategoria:Język niderlandzki Niderlandzki