thumb|240px|Astianatte, ok. 1727 Giovanni Battista Bononcini (ur. 18 lipca 1670 w Modenie, zm. 9 lipca 1747 w Wiedniu) – włoski kompozytor późnego baroku.
Pochodził z muzycznej rodziny Bononcinich. Jego ojciec, Giovanni Maria Bononcini, był skrzypkiem i kompozytorem. Jego młodszy brat, Antonio Maria Bononcini, także był kompozytorem.
Życiorys Bononcini młodszy urodził się w Modenie.
Jego dzieła to przede wszystkim opery, msze i marsz żałobny (Funeral anthem for the Duke of Marlborough). Jedną z jego oper był Xerse (Kserkses), zaadaptowany potem przez Georga Friedricha Händla. Bononcini grał na wiolonczeli i opublikował w 1685 roku pierwszy zbiór utworów na ten instrument (Bolonia).
Bononcini był w latach 1687-1691 kapelmistrzem w kościele San Giovanni in Monte w Bolonii. Następnie jego kariera wiodła przez: Mediolan, Rzym, Wiedeń, Berlin i od 1720 do 1732 Londyn, gdzie konkurował z Händlem. Wspólnie z nim i Filippem Amadeim skomponował operę pasticcio Mucjusz Scaevola, wystawioną w Royal Opera House w 1721 roku.
Oskarżono go o plagiaty muzyczne i dowiedziono mu winy, z tego więc powodu opuścił Londyn. Zmarł w Wiedniu w biedzie.
Dzieła Opery Il trionfo di Camilla (1696) Astarto (1720) L'odio e l'amore (1721) Muzio Scevola – akt II (1721) Griselda (1722) Erminia (1723) Astianatte (1727)
Inne utwory Messe brevi (1688) Divertimenti da camera (1722) XII Sonate camerali (1732) Lidio, schernito amante (cantata)
Linki zewnętrzne
Giovanni Battista Bononcini: a detailed biography Giovanni Bononcini 1670-1747
Kategoria:Włoscy kompozytorzy baroku Kategoria:Ludzie urodzeni w Modenie Kategoria:Urodzeni w 1670 Kategoria:Zmarli w 1747