Ivica Kostelić (ur. 23 listopada 1979 w Zagrzebiu) – chorwacki narciarz alpejski, czterokrotny wicemistrz olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata i zdobywca Pucharu Świata w roku 2011, a także zapalony żeglarz morski.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Ivica Kostelić pojawił się 16 grudnia 1994 roku w zawodach FIS Race w Zermatt, gdzie zajął 114. miejsce w gigancie. W lutym 1997 roku brał udział mistrzostwach świata juniorów w Schladming, gdzie jego najlepszym wynikiem było dziesiąte miejsce w slalomie. Chorwat nie startował wcześniej, ani później na imprezach tego cyklu. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 25 października 1998 roku w Sölden, gdzie nie ukończył rywalizacji w slalomie gigancie. W 1999 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Vail, gdzie w swoim jedynym starcie, supergigancie, zajął 32. miejsce. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 11 grudnia 2000 roku w Sestriere, zajmując 21. miejsce w slalomie. W sezonie 2000/2001 punktował jeszcze dwukrotnie i ostatecznie zajął 107. miejsce w klasyfikacji generalnej.
Pierwszy sukces osiągnął na początku sezonu 2001/2002, 25 listopada 2001 roku w Aspen, gdzie zwyciężył w zawodach Pucharu Świata w slalomie. W kolejnych zawodach tego sezonu jeszcze pięciokrotnie stawał na podium: 13 stycznia w Wengen i 9 marca 2002 roku w Altenmarkt zwyciężał w slalomie, 6 stycznia w Adelboden był drugi, a 22 grudnia 2001 roku w Kranjskiej Gorze i 22 stycznia 2002 roku w Schladming zajmował trzecie miejsce w tej samej konkurencji. Wyniki te pozwoliły mu na zdobycie małej kryształowej kuli w klasyfikacji slalomu oraz zajęcie siódmego miejsca w klasyfikacji generalnej. W lutym 2002 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie był dziewiąty w gigancie, a slalomu nie ukończył. W kolejnym sezonie uzyskiwał podobne wyniki, czterokrotnie stając na podium zawodów PŚ. Ponownie odniósł trzy zwycięstwa: 16 grudnia 2002 w Sestriere, 12 stycznia w Bormio i 5 stycznia 2003 w Kranjskiej Gorze zwyciężał w slalomie. W klasyfikacji generalnej ponownie był siódmy, jednak tym razem w klasyfikacji slalomu był drugi za Finem Kalle Palanderem. Zdobył ponadto złoty medal w swej koronnej konkurencji podczas mistrzostw świata w Santk Moritz. Wyprzedził wtedy bezpośrednio Szwajcara Silvana Zurbriggena oraz Włocha Giorgio Roccę.
Przez kolejne cztery sezony Kostelić nie plasował się w czołowej dziesiątce klasyfikacji końcowej. W tym czasie łącznie sześć razy stawał na podium, w tym 15 grudnia 2003 roku w Madonna di Campiglio wygrał slalom, a 10 grudnia 2006 roku w Reiteralm był najlepszy w superkombinacji. Najlepiej wypadł w sezonie 2006/2007, kiedy w klasyfikacji generalnej zajął 25. miejsce, a w klasyfikacji kombinacji był trzeci za Norwegiem Akselem Lundem Svindalem i Szwajcarem Markiem Berthodem. Z mistrzostw świata w Bormio w 2005 roku oraz rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata w Åre wrócił bez medalu, zajął za to drugie miejsce w kombinacji na igrzyskach olimpijskich w Turynie. Rozdzielił tam na podium Teda Ligety’ego z USA oraz Austriaka Rainera Schönfeldera. Na tych samych igrzyskach był też szósty w slalomie, a w supergigancie zajął 31. miejsce. W sezonie 2007/2008 sześciokrotnie stawał na podium, jednak nie odniósł zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej był piąty, w klasyfikacji slalomu szósty, a w kombinacji drugi, ulegając tylko Bode Millerowi z USA.
Na najwyższy stopień podium Chorwat powrócił 22 grudnia 2008 roku w Alta Badia, zwyciężając w zawodach PŚ w slalomie. Ponadto jeszcze pięć razy znalazł się w najlepszej trójce: 6 stycznia 2009 roku w Zagrzebiu był drugi, 18 stycznia w Wengen i 27 stycznia 2009 w Schladming był trzeci w slalomie, a 25 stycznia 2009 w Kitzbühel był drugi w kombinacji. Na koniec sezonu był czwarty w klasyfikacji generalnej i kombinacji oraz drugi w klasyfikacji slalomu, ulegając tylko Jean-Baptiste’owi Grange’owi z Francji. Na mistrzostwach świata w Val d’Isère w 2009 roku został zgłoszony tylko do supergiganta, jednak ostatecznie nie wystartował. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Vancouver zdobył dwa srebrne medale. W slalomie wyprzedził go tylko Włoch Giuliano Razzoli, a w superkombinacji lepszy był jedynie Bode Miller. W zawodach pucharowych pięć razy stawał na podium, w tym 17 stycznia 2010 roku w Wengen wygrał slalom, a tydzień później w Kitzbühel był najlepszy w kombinacji. W klasyfikacji końcowej był piąty, w slalomie czwarty, a w kombinacji trzeci.
Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 2010/2011, kiedy sięgnął po Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej oraz po mniejsze trofea za wygrane w klasyfikacjach superkombinacji i slalomu. Był też trzeci w klasyfikacji supergiganta, przegrywając tylko ze Szwajcarem Didierem Cuche i Austriakiem Georgiem Streitbergerem. Dziesięciokrotnie stawał na podium, w tym siedem razy zwyciężał: 2 stycznia w Monachium, 9 stycznia w Adelboden i 16 stycznia w Wengen był najlepszy w slalomie, 21 stycznia w Kitzbühel wygrał supergiganta, a 14 stycznia w Wengen, 23 stycznia w Kitzbühel i 30 stycznia w Chamonix zwyciężał w superkombinacji. Sukcesy te nie przełożyły się jednak na wyniki podczas mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen w lutym 2011 roku. Kostelić zdobył tam tylko jeden medal – w supergigancie był trzeci za Włochem Christofem Innerhoferem i Austriakiem Hannesem Reicheltem. Wysoką formę prezentował także w kolejnym sezonie, dziewięciokrotnie plasując się na podium. Zwycięstwa odnosił: 8 grudnia w Beaver Creek, 21 grudnia we Flachau i 15 stycznia w Wengen w slalomie oraz 13 stycznia w Wengen, 22 stycznia w Kitzbühel i 12 lutego w Soczi w superkombinacji. Nie wystarczyło to jednak, by stanąć na podium klasyfikacji końcowej, w której Kostelić był ostatecznie czwarty. Wygrał za to klasyfikację kombinacji, a w klasyfikacji slalomu był drugi za Marcelem Hirscherem.
Kolejny medal wywalczył na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie zajął drugie miejsce w superkombinacji. Rozdzielił tam Teda Ligety’ego i Romeda Baumanna z Austrii. Na tych samych mistrzostwach był też między innymi piąty w slalomie. W zawodach pucharowych pięciokrotnie znajdował się na podium, przy tym 27 stycznia w Kitzbühel wygrał superkombinację, a 10 marca 2013 roku w Kranjskiej Gorze był najlepszy w slalomie. Na koniec sezonu 2012/2013 był pierwszy w klasyfikacji kombinacji, trzeci w slalomie oraz piąty w klasyfikacji generalnej. Rok później tylko dwa razy znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów PŚ, jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce wywalczone 17 listopada 2013 roku w Levi w slalomie. Sezon ten zakończył ostatecznie na 42. miejscu w klasyfikacji generalnej. W połowie lutego 2014 roku startował na igrzyskach olimpijskich w Soczi, gdzie zdobył srebrny medal w superkombinacji. Przegrał tylko z Sandro Vilettą ze Szwajcarii, a wyprzedził bezpośrednio Christofa Innerhofera. Na tych samych igrzyskach był też między innymi dziewiąty w slalomie.
Jego siostra Janica Kostelić, również uprawiała narciarstwo alpejskie.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 9. 21 lutego 2002 Park City Gigant 2:23,28 +1,64 Stephan Eberharter DNF2 23 lutego 2002 Deer Valley Slalom 1:41,06 – Jean-Pierre Vidal 2.15px 14 lutego 2006 Sestriere Kombinacja 3:09,35 +0,53 Ted Ligety 31. 16 lutego 2006 Sestriere Supergigant 1:30,65 +2,88 Kjetil Andre Aamodt 6. 25 lutego 2006 Sestriere Slalom 1:43,14 +1,31 Benjamin Raich 18. 15 lutego 2010 Whistler Zjazd 1:54,31 +1,18 Didier Défago 16. 19 lutego 2010 Whistler Supergigant 1:30,34 +1,13 Aksel Lund Svindal 2.15px 21 lutego 2010 Whistler Superkombinacja 2:44,92 +0,33 Bode Miller 7. 23 lutego 2010 Whistler Gigant 2:37,83 +1,05 Carlo Janka 2.15px 27 lutego 2010 Whistler Slalom 1:39,32 +0,16 Giuliano Razzoli 2.15px 14 lutego 2014 Krasnaja Polana Superkombinacja 2:45,20 +0,34 Sandro Viletta 24. 16 lutego 2014 Krasnaja Polana Supergigant 1:18,14 +2,05 Kjetil Jansrud 27. 19 lutego 2014 Krasnaja Polana Gigant 2:45,29 +4,39 Ted Ligety 9. 22 lutego 2014 Krasnaja Polana Slalom 1:41,84 +2,27 Mario Matt
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 32. 2 lutego 1999 Vail/Beaver Creek Supergigant 1:17,80 +3,27 Lasse Kjus DNF1. 12 lutego 2003 Sankt Moritz Gigant 2:45,93 – Bode Miller 1.15px 16 lutego 2003 Sankt Moritz Slalom 1:40,66 – – DNF1. 12 lutego 2005 Bormio Slalom 1:41,34 – Benjamin Raich 12. 8 lutego 2007 Åre Superkombinacja 2:30,39 +1,40 Daniel Albrecht DSQ1. 14 lutego 2007 Åre Gigant 2:19,64 – Aksel Lund Svindal DNF2. 17 lutego 2007 Åre Slalom 1:57,33 – Mario Matt DNS. 4 lutego 2009 Val d’Isère Supergigant 1:19,41 – Didier Cuche 3.15px 9 lutego 2011 Garmisch-Partenkirchen Supergigant 1.39,03 +0,72 Christof Innerhofer 13.Ex aequo z Justinem Murisier. 18 lutego 2011 Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:11,90 +1,34 Ted Ligety 8. 20 lutego 2011 Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:42,88 +1,16 Jean-Baptiste Grange 28. 6 lutego 2013 Schladming Supergigant 1:23,96 +2,93 Ted Ligety 20. 9 lutego 2013 Schladming Zjazd 2:01,32 +2,93 Aksel Lund Svindal 2.15px 11 lutego 2013 Schladming Superkombinacja 2:56,96 +1,15 Ted Ligety 25. 15 lutego 2013 Schladming Gigant 2:34,72 +5,80 Ted Ligety 5. 17 lutego 2013 Schladming Slalom 1:51,03 +1,12 Marcel HirscherDNF1.5 lutego2015 Vail/Beaver CreekSupergigant1:15,68– Hannes Reichelt12.8 lutego2015 Vail/Beaver CreekSuperkombinacja2:36,10 +1,05 Marcel Hirscher15.15 lutego2015 Vail/Beaver CreekSlalom1:57,47 +3,40 Jean-Baptiste Grange38.19 lutego2017 Sankt MoritzSlalom1:34,75 +7,95 Marcel Hirscher
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 14. 26 lutego 1997 Schladming Zjazd 1:32,21 +1,53 Matteo Berbenni 16. 27 lutego 1997 Schladming Supergigant 1:14,96 +1,03 Martin Stocker 22. 28 lutego 1997 Schladming Gigant 2:00,57 +7,30 Benjamin Raich 10. 1 marca 1997 Schladming Slalom 1:34,80 +5,08 Mitja Dragšič 3.15px 1 marca 1997 Schladming Kombinacja 48,87 pkt +49,11 pkt Markus Larsson
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2000/2001: 107. sezon 2001/2002: 7. sezon 2002/2003: 7. sezon 2003/2004: 34. sezon 2004/2005: 31. sezon 2005/2006: 40. sezon 2006/2007: 25. sezon 2007/2008: 6. sezon 2008/2009: 4. sezon 2009/2010: 5. sezon 2010/2011: 1. sezon 2011/2012: 4. sezon 2012/2013: 5. sezon 2013/2014: 42. sezon 2014/2015: 50. sezon 2015/2016: 104. sezon 2016/2017: 139.
Zwycięstwa w zawodach Aspen – 25 listopada 2001 (slalom) Wengen – 13 stycznia 2002 (slalom) Flachau – 9 marca 2002 (slalom) Sestriere – 16 grudnia 2002 (slalom) Kranjska Gora – 5 stycznia 2003 (slalom) Bormio – 12 stycznia 2003 (slalom) Madonna di Campiglio – 15 grudnia 2003 (slalom) Reiteralm – 10 grudnia 2006 (superkombinacja) Alta Badia – 22 grudnia 2008 (slalom) Wengen – 17 stycznia 2010 (slalom) Kitzbühel – 23-24 stycznia 2010 (kombinacja) Monachium – 2 stycznia 2011 (slalom równoległy) Adelboden – 9 stycznia 2011 (slalom) Wengen – 14 stycznia 2011 (superkombinacja) Wengen – 16 stycznia 2011 (slalom) Kitzbühel – 21 stycznia 2011 (supergigant) Kitzbühel – 22-23 stycznia 2011 (kombinacja) Chamonix – 30 stycznia 2011 (superkombinacja) Beaver Creek – 8 grudnia 2011 (slalom) Flachau – 21 grudnia 2011 (slalom) Wengen – 13 stycznia 2012 (superkombinacja) Wengen – 15 stycznia 2012 (slalom) Kitzbühel – 22 stycznia 2012 (kombinacja) Soczi – 12 lutego 2012 (superkombinacja) Kitzbühel – 27 stycznia 2013 (kombinacja) Kranjska Gora – 10 marca 2013 (slalom)
Pozostałe miejsca na podium w zawodach Kranjska Gora – 22 grudnia 2001 (slalom) – 3. miejsce Adelboden – 6 stycznia 2002 (slalom) – 2. miejsce Schladming – 22 stycznia 2002 (slalom) – 3. miejsce Wengen – 19 stycznia 2003 (slalom) – 3. miejsce Wengen – 18 stycznia 2004 (slalom) – 3. miejsce Wengen – 16 stycznia 2005 (slalom) – 2. miejsce Kitzbühel – 23 stycznia 2005 (slalom) – 3. miejsce Alta Badia – 18 grudnia 2006 (slalom) – 3. miejsce