thumb|240px|Grobowiec na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Bronisław Leonard Radziszewski pseudonim Ignacy Czyński (ur. 6 listopada 1838 w Warszawie, zm. 11 marca 1914 we Lwowie) – polski chemik, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego. Był też kawalerem Orderu Żelaznej Korony III klasy (1898) i radcą dworu (1909).
Jest autorem ponad 200 prac z dziedziny chemii organicznej, zwłaszcza związków aromatycznych. Stworzył we Lwowie własną szkołę chemii organicznej. Był inicjatorem wybudowania gmachu Instytutu Chemicznego i Studium Farmaceutycznego, a następnie utworzenia Katedry Chemii Ogólnej i Nieorganicznej oraz Wydziału Lekarskiego.
Życiorys Edukacja Był synem Franciszka (1798–1869) i Franciszki z domu Wejnert. W 1855 r. ukończył gimnazjum w Warszawie, po czym podjął studia przyrodnicze na uniwersytecie w Moskwie (1855–1861). Od października 1862 do czerwca 1863 r. był nauczycielem przyrody w III Gimnazjum w Warszawie.
Po upadku powstania wyjechał do Belgii, gdzie w latach 1864–1867 studiował chemię w Gandawie. Doktoryzował się w 1867 r., po czym przez trzy lata był asystentem chemii na Uniwersytecie w Leuven.
Udział w powstaniu styczniowym Brał aktywny udział w powstaniu styczniowym – jako: pomocnik sekretarza stanu Rządu Narodowego Józefa Kajetana Janowskiego komisarz rządowy i pełnomocny w woj. augustowskim (pod pseudonimem: Ignacy Czyński)
Kariera naukowa W 1870 r. zamieszkał w Krakowie, gdzie był zastępcą profesora chemii w Instytucie Technicznym i nauczycielem w Szkole Realnej.
W czerwcu 1872 r. uzyskał nominację na profesora chemii ogólnej i farmaceutycznej Uniwersytetu Lwowskiego. Był pierwszym profesorem chemii ULw, który wykładał ten przedmiot po polsku. Był także kierownikiem Katedry i Studium Farmaceutycznego oraz dyrektorem Instytutu Chemicznego. W 1874 r. został profesorem zwyczajnym, w roku akademickim 1879–1880 pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego, a w 1882–1883 rektora ULw.
W 1910 r., w związku z przekroczeniem wieku 70 lat, przeszedł w stan spoczynku.
Aktywność społeczna Był bardzo aktywny w życiu społecznym. W latach 1874–1903 był radnym miasta Lwowa. Jako rektor zasiadał w Sejmie Krajowym. W 1873 r. wraz z Feliksem Kreutzem i Julianem Niedźwiedzkim założył Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika, którego był członkiem zarządu, a w latach 1877–1878 i 1890–1891 przewodniczącym. W założonym przez siebie czasopiśmie Kosmos opublikował w latach 1876–1913 135 artykułów. Był członkiem Akademii Umiejętności (od 1874 członkiem korespondentem, od 1881 członkiem czynnym), członkiem Akademii Nauk w Pradze, członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Aptekarskiego, Towarzystwa Chemików Czeskich w Pradze, Krajowej Rady Górniczej, komisji egzaminacyjnej dla nauczycieli szkół średnich. 10 czerwca 1897 otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Lwowa oraz Medal Miasta Lwowa.
Dla uczczenia zasług pochowany na koszt miasta na Cmentarzu Łyczakowskim we LwowieŚ.p. Bronisław Radziszewski Kurier Lwowski 1914 nr 97 s. 3.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Publikacje Bronisława Radziszewskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Moskiewskiego Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego w województwie augustowskim Kategoria:Honorowi obywatele Lwowa (zabór austriacki) Kategoria:Komisarze rządowi powstania styczniowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Medalem miasta Lwowa Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polacy w Belgii 1795–1918 Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Posłowie Sejmu Krajowego Galicji V kadencji Kategoria:Prezesi Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika Kategoria:Radni Lwowa (zabór austriacki) Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Katolickiego Uniwersytetu w Lowanium Kategoria:Wykładowcy III Rządowego Gimnazjum Filologicznego w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1838 Kategoria:Zmarli w 1914