Biblia w tłumaczeniu abp Jana Marii Michała Kowalskiego – tłumaczenie Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu na język polski, dokonane z Wulgaty przez arcybiskupa Jana Marię Michała Kowalskiego.
Historia Po wprowadzeniu w tworzącym się Kościele Katolickim MariawitówNiepodzielony Kościół mariawicki nosił w latach 1907–1921 taką nazwę. języka narodowego do liturgii w 1907 r., konieczne było przygotowanie polskiego przekładu tekstów mszalnych, w tym lekcji oraz perykop ewangelicznych. Próby krytycznego przekładu były publikowane na łamach czasopisma Maryawita od jego pierwszego numeru, czyli już od 1907 r. Pierwsze całościowe wydanie Nowego Testamentu ukazało się w 1921 r.Nowy Testament po polsku czyli Święta Pana naszego Jezusa Chrystusa Ewangelia, wyd. I – Płock; wyd. II – Płock 1925; wyd. III – Płock 1928.. Przekładu dokonali abp Jan Maria Michał Kowalski, bp Roman Maria Jakub Próchniewski, bp Leon Maria Andrzej Gołębiowski, o. Klemens Maria Filip Feldman i o. Wacław Maria Bartłomiej Przysiecki. Ich praca translatorska opierała się głównie na tekście łacińskiej Wulgaty, jednakże z uwzględnieniem greckiego oryginału. Wspomagano się również polskim przekładem Biblii Leopolity wydanym w 1577 r. w Krakowie czcionkami drukarni Mikołaja Scharffenbergera. Nowy Testament doczekał się w sumie trzech edycji (w latach 1921, 1925, 1928), przy czym w ostatniej tłumaczenie zostało poprawione przez abp. Kowalskiego.
Osobnej edycji doczekała się Apokalipsa św. Jana w przekładzie arcybiskupa, co miało miejsce w 1929 r. Księga ta została opatrzona szerokimi komentarzami stanowiącymi wraz z nią pracę autorstwa abp. Michała Wykład na Apokalipsę czyli główne podstawy mariawityzmu (Płock 1929, s. 119–180). Pierwsza edycja wykładu ukazała się w Płocku w 1923 r.
Pismo Święte Starego Testamentu Kościół Starokatolicki Mariawitów wydał na przestrzeni lat 1923–1927 (w formie kolejnych zeszytów składających się na dwa tomy)Pismo Święte Starego Testamentu, t. I–II, Płock 1923–1925.. W tym przypadku przekład był autorstwa abp. Kowalskiego. Strona tytułowa wskazuje na teksty źródłowe przekładu: Wulgata, uwzględnienie tekstu greckiego i hebrajskiego oraz Biblię polską zwaną Leopolitą. Wiadome jest, że arcybiskup konsultował się z rabinem płockiej gminy żydowskiej podczas prac nad przekładem z języka hebrajskiegoTomasz Dariusz Mames: Mysteria Mysticorum. Szkice z duchowości i historii Mariawitów, Kraków 2009, s. 168..
Kanon Mariawici uznają katolicki kanon Pisma Świętego. Jednakże w mariawickim przekładzie Starego Testamentu abp Kowalski zamieścił również Modlitwę Manassesa oraz III i IV Księgę Ezdrasza. We wstępie do tych dwu ostatnich pisze, iż nie zalicza [ich] Kościół Zachodni [...] do liczby Ksiąg Świętych. Kościół zaś Wschodni umieszcza je na końcu Ksiąg Starego Testamentu, dlatego i my je umieszczamy, w tej myśli, że są natchnioneWstęp do Trzeciej i Czwartej Księgi Ezdrasza, [w:] Pismo Święte Starego Testamentu..., dz. cyt., tom II, s. 482.. Księgi te są traktowane przez Kościół Starokatolicki Mariawitów jako apokryfy.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Przekłady abp Kowalskiego w serwisie Polona.pl
Kategoria:Polskie przekłady Biblii Biblia Marii Michała Kowalskiego Kategoria:Katolickie przekłady Biblii