Riitta-Liisa Roponen z d. Lassila (ur. 6 maja 1978 w Haukipudas) – fińska biegaczka narciarska, medalistka olimpijska, siedmiokrotna medalistka mistrzostw świata oraz zdobywczyni FIS Marathon Cup.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Riitta-Liisa Roponen pojawiła się 15 listopada 1997 roku podczas zawodów FIS Race w Rovaniemi, gdzie zajęła 24. miejsce w biegu na 5 km techniką dowolną. Nigdy nie brała udziału w mistrzostwach świata juniorów. W Pucharze Świata zadebiutowała 28 listopada 1998 roku w Muonio, zajmując 70. miejsce w biegu na 5 km stylem dowolnym. Był to jej jedyny start pucharowy w sezonie 1998/1999 i wobec braku zdobytych punktów nie została uwzględniona w klasyfikacji generalnej. Taka sama sytuacja miała miejsce w kolejnym sezonie, w którym mimo dwóch startów w Lahti nie zdobyła punktów. W sezonie 2000/2001 w ogóle nie pojawiła się w zawodach PŚ.
Pierwsze pucharowe punkty zdobyła 24 listopada 2001 roku w Kuopio, gdzie zajęła 22. miejsce na dystansie 10 km techniką klasyczną. W pozostałej części sezonu 2001/2002 wystartowała jeszcze ośmiokrotnie, dwukrotnie nie zdobywając punktów. Najlepszy wynik osiągnęła 12 stycznia 2002 roku w Novym Měscie, gdzie była siódma w biegu na 5 km stylem dowolnym – było to dla Finki pierwsze miejsce w czołowej dziesiątce zawodów PŚ. Dzień później wspólnie z Riikką Sirviö była trzecia w sprincie drużynowym techniką dowolną. W klasyfikacji generalnej zajęła ostatecznie 35. miejsce. W lutym 2002 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie była siódma w sztafecie, dziewiętnasta w biegu na 15 km stylem dowolnym, a rywalizację w sprincie stylem dowolnym zakończyła na 36. miejscu. Sezon 2002/2003 zaczęła od zajęcia dziewiątego miejsca w biegu na 5 km stylem dowolnym 23 listopada 2002 roku w Kirunie, jednak w kolejnych startach plasowała się poza czołową dziesiątką. Punkty zdobyła jeszcze tylko dwa razy i z dorobkiem 50 punktów znalazła się na 55. pozycji w klasyfikacji generalnej. Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme w lutym 2003 roku wystąpiła w dwóch konkurencjach: w biegu łączonym na 10 km zajęła 41. miejsce, a na dystansie 30 km stylem dowolnym uplasowała się sześć pozycji wyżej.
Roponen nie wystąpiła w żadnych zawodach pucharowych w sezonie 2003/2004, do rywalizacji na najwyższym poziomie wracając w listopadzie 2004 roku. Punktowała we wszystkich swoich startach, w tym pięciokrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce. Jej najlepszymi wynikami były siódme miejsca w Ruce (bieg na 10 km stylem dowolnym), Tesero (bieg łączony na 15 km) oraz Reit im Winkl (bieg na 10 km stylem dowolnym). W klasyfikacji generalnej dało jej to szesnaste miejsce, a w klasyfikacji biegów dystansowych była czternasta. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie razem z Pirjo Muranen wywalczyła srebrny medal w sprincie drużynowym techniką dowolną. Na tych samych mistrzostwach była ponadto piąta w sztafecie, ósma w biegu łączonym na 15 km oraz dwunasta w biegu na 10 km stylem dowolnym. Podobnie jak cztery lata wcześniej, na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku nie zdobyła medalu. Zajęła tam 7. miejsce w sztafecie, 13. w biegu łączonym na 15 km, 23. w biegu na 30 km techniką dowolną oraz 35. w biegu na 10 km klasykiem. W startach pucharowych sezonu 2005/2006 punktowała we wszystkich biegach, w których wzięła udział, jednak w pierwszej dziesiątce znalazła się tylko raz - 14 stycznia 2006 roku w Tesero była czwarta w biegu na 15 km stylem dowolnym, przegrywając walkę o podium z Marit Bjørgen z Norwegii o 2,8 sekundy. Sezon ten Finka zakończyła na 37. miejscu. left|thumb|250px|Roponen podczas Tour de Ski 07/08, Praga Sezon 2006/2007 zaczęła od dziewiątego miejsca w biegu na 10 km stylem dowolnym w Gällivare. Jeszcze pięciokrotnie znalazła się w najlepszej dziesiątce, a 16 grudnia 2006 roku w La Clusaz po raz pierwszy stanęła na podium, zajmując drugie miejsce w biegu na 15 km techniką dowolną. W biegu tym wyprzedziła ją tylko jej rodaczka Virpi Kuitunen, a trzecie miejsce zajęła Włoszka Arianna Follis. Następnie wzięła udział w pierwszej edycji Tour de Ski, punktując we wszystkich etapach. W czterech z sześciu etapach plasowała się w pierwszej piętnastce, co pozwoliło jej zakończyć cykl na trzynastym miejscu. Tuż po zakończeniu TdS Roponen odniosła swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo: 20 stycznia 2007 roku w Rybińsku była najlepsza na dystansie 15 km stylem dowolnym. W pozostałej części sezonu jeszcze raz stanęła na podium, 10 marca 2007 roku w Lahti była druga za Kuitunen w sprincie stylem dowolnym. W klasyfikacji generalnej była szósta; szósta była także w klasyfikacji dystansowej. Z mistrzostw świata w Sapporo w 2007 roku przywiozła dwa złote medale. Razem z Virpi Kuitunen, Aino-Kaisą Saarinen i Pirjo Manninen zwyciężyła w sztafecie, a wspólnie z Kuitunen najlepsza była także w sprincie drużynowym stylem dowolnym. Ponadto była piąta w biegu łączonym na 15 km oraz siódma w biegu na 10 km stylem dowolnym. W sezonie 2007/2008 tylko w pierwszych zawodach - 27 października 2007 roku w Düsseldorfie nie zdobyła punktów, zajmując 42. miejsce w sprincie stylem dowolnym. Później ośmiokrotnie plasowała się w czołowej dziesiątce, w tym dwukrotnie stawała na podium: 15 grudnia w Rybińsku była trzecia w biegu na 15 km stylem dowolnym, a 14 marca 2008 roku trzecia była w Bormio w biegu na 2,5 km stylem dowolnym. Drugą edycję Tour de Ski ukończyła na dziesiątym miejscu, punktując we wszystkich etapach. W drugim etapie (Nové Město - 10 km stylem dowolnym) była czwarta, a w szóstym (Asiago – sprint stylem dowolnym) i ósmym (Val di Fiemme – 9 km stylem dowolnym) była ósma. W klasyfikacji generalnej PŚ była trzynasta.
Kolejny medal zdobyła podczas mistrzostw świata w Libercu w 2009 roku, gdzie fińska sztafeta w składzie: Muranen, Kuitunen, Saarinen i Roponen ponownie była najlepsza. Indywidualnie była między innymi szósta na dystansie 30 km oraz czternasta w sprincie techniką dowolną. W zawodach Pucharu Świata w większości zdobywała punkty, ale nie stanęła na podium. Sześciokrotnie znalazła się w najlepszej dziesiątce, najlepszy wynik osiągając 30 stycznia 2009 roku w Rybińsku, gdzie była piąta w biegu na 10 km stylem dowolnym. W trzeciej edycji TdS była jedenasta, przy czym w ostatnim, siódmym etapie (Val di Fiemme - 9 km stylem dowolnym) była siódma. Wystartowała także w Finale Pucharu Świata, wygrywając trzeci etap (Falun – bieg łączony na 10 km), w drugim (Falun - 2,5 km stylem dowolnym) była czwarta, a w czwartym (Falun - 10 km stylem dowolnym) zajęła piąte miejsce, kończąc cały cykl na dziesiątym miejscu. Sezon 08/09 ukończyła na jedenastej pozycji. Kolejny sezon ukończyła na siódmym miejscu w klasyfikacji generalnej i piątym w dystansowej. Siedmiokrotnie znalazła się w pierwszej dziesiątce, ale w żadnym z biegów nie stała na podium. Najbliżej była 6 marca 2010 roku w Lahti, gdzie była czwarta w biegu łączonym na 15 km - w walce o podium lepsza była Norweżka Therese Johaug. Tour de Ski 2009/2010 ukończyła na szóstym miejscu, przy czym w ostatnim, ósmym etapie (Val di Fiemme - 9 km stylem dowolnym) Finka była druga, ulegając tylko Kristin Størmer Steirze z Norwegii. Była także piąta w cyklu Finału PŚ. W lutym 2010 roku brała udział igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie razem z Muranen, Kuitunen i Saarinen wywalczyła brązowy medal w sztafecie. W indywidualnych startach była szósta w biegu na 10 km stylem dowolnym oraz piętnasta w biegu łączonym na 15 km.
Swój medalowy dorobek Roponen powiększyła podczas mistrzostw świata w Oslo w 2011 roku, gdzie wspólnie z Muranen, Saarinen i Kristą Lähteenmäki zdobyła kolejny brązowy medal w sztafecie. We wszystkich indywidualnych startach plasowała się w drugiej dziesiątce: w biegu łączonym na 15 km była czternasta, na dystansie 30 km stylem dowolnym była piętnasta, a w biegu na 10 km stylem klasycznym osiemnasta. W Pucharze Świata zajęla tym razem czternaste miejsce w klasyfikacji generalnej. Punktowała w większości startów, trzykrotnie zajmując miejsce w pierwszej dziesiątce. Najwyższą lokatę wywalczyła 4 lutego 2011 roku w Rybińsku, gdzie była piąta w biegu łączonym na 10 km. piątą edycję TdS ukończyła na jedenastej pozycji, zajmując między innymi czwarte miejsce w pierwszym etapie (Oberhof – 2,5 km stylem dowolnym), szóste w drugim etapie (Oberhof - 10 km klasykiem) oraz dziewiąte w dziewiątym etapie (Oberstdorf – bieg łączony na 10 km). Jedenaste miejsce zajęła także w Tour de Ski 2011/2012, w tym w pierwszym etapie (Oberhof - 2,5 km stylem dowolnym) była szósta, w czwartym etapie (Oberstdorf - bieg łączony na 10 km) była ósma, a w dziewiątym (Val di Fiemme - 10 km stylem dowolnym) była dziewiąta. W pozostałych startach pucharowych trzykrotnie plasowała się w najlepszej dziesiątce, jej najwyższą lokata było szóste miejsce w biegu na 10 km stylem dowolnym 4 lutego 2012 roku w Rybińsku. Sezon 2011/12 ukończyła na osiemnastym miejscu.
Podobnie jak w czterech poprzednich sezonach Roponen w sezonie 2012/2013 nie zajęła miejsca na podium. Tylko raz zajęła miejsce w pierwszej dziesiątce, kończąc siódmą edycję Tour de Ski na ósmej pozycji. Punktowała we wszystkich etapach, w tym w pierwszym (Oberhof - 3 km stylem dowolnym) była piąta, w drugim (Oberhof - 9 km klasykiem) była dziewiąta, szóstym (Val di Fiemme - 10 km klasykiem) ponownie dziewiąta, a w siódmym (Val di Fiemme - 9 km stylem dowolnym) zajęła czwarte miejsce. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata była osiemnasta. Na przełomie lutego i marca 2013 roku startowała na mistrzostwach świata w Val di Fiemme, zajmując piąte miejsce w sztafecie, ósme w biegu na 10 km stylem dowolnym oraz szesnaste w biegu łączonym na 15 km. Startowała także w zawodach cyklu FIS Marathon Cup, od razu wygrywając dwa maratony: włoski La Sgambeda 16 grudnia 2012 roku oraz szwajcarski Engadin Skimarathon 10 marca 2013 roku. W klasyfikacji generalnej sezonu 2012/2013 FIS Marathon Cup była szósta. Podczas Mistrzostw Finlandii wywalczyła srebrny medal w biegu na 10 km stylem dowolnym i 30 km stylem dowolnym oraz brązowy krążek w sztafecie 3 × 5 km w barwach klubu Oulun Hiihtoseura. Poza tym była piąta na 5 km stylem klasycznym.
W sezonie 2013/2014 Roponen dwa razy zajęła miejsce w pierwszej dziesiątce zawodów o Puchar Świata. Była 7. w Davos na 15 km stylem dowolnym i 6. w Lahti na 10 km stylem dowolnym. Zmagania w Tour de Ski 2013/2014 zakończyła na szesnastej pozycji. Podczas igrzysk olimpijskich w Soczi wystąpiła w biegu na 30 km stylem dowolnym ze startu wspólnego, który ukończyła na 26. miejscu. Sezon 2013/2014 Pucharu Świata zakończyła na 33. pozycji. W zawodach z cyklu FIS Marathon Cup wygrała trzy maratony: La Sgambeda 15 grudnia 2013, austriacki Dolomitenlauf 19 stycznia 2014 i Engadin Skimarathon 9 marca 2014. Zdobywając 300 punktów zwyciężyła w klasyfikacji generalnej sezonu 2013/2014. Podczas Mistrzostw Finlandii zdobyła srebrny medal na 5 km stylem dowolnym.
Sezon 2014/2015 przyniósł szóste podium w zawodach Pucharu Świata. Roponen stanęła na drugim stopniu podium 25 stycznia 2015 w biegu łączonym na 15 km w Rybińsku. Poza tym Finka trzy razy zajmowała miejsca w pierwszej dziesiątce; w klasyfikacji generalnej zajęła 41. pozycję. Podczas mistrzostw świata w Falun w 2015 Roponen razem z Aino Kaisą Saarinen, Kerttu Niskanen i Kristą Pärmäkoski zdobyła brązowy medal w sztafecie. Oprócz tego zajęła 8. miejsce w biegu łączonym na 15 km, 19. miejsce w biegu na 10 km stylem dowolnym, i 18. miejsce na 30 km stylem klasycznym. Finka brała też udział w zawodach FIS Marathon Cup, wygrywając La Sgambeda 12 grudnia 2014 oraz zajmując drugie miejsce w Engadin Skimarathon 8 marca 2015. 2 maja 2015 roku zwyciężyła w biegu Fossavatn Ski MarathonWyniki rozegranym na Islandii na dystansie 50 km stylem klasycznym zaliczanym do cyklu Worldloppet. Podczas Mistrzostw Finlandii zdobyła złoty medal w biegu na 10 km stylem dowolnym.