Antoni Sałacki (ur. 9 marca 1774 w Żurawicy, zm. 15 sierpnia 1831 w Warszawie) – oficer wojsk I Rzeczypospolitej, Wojsk Tadeusza Kościuszki i Armii Księstwa Warszawskiego oraz generał brygady Wojsk Polskich Królestwa Kongresowego.
Życiorys W wieku lat ośmiu Sałacki wstąpił do Szkoły Kadetów, mając lat 14 został sierżantem w koronnym korpusie saperskim, w roku 1789 awansował na podporucznika. Brał udział w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 roku, walczył m.in. w bitwie pod Zieleńcami. W roku 1794 postąpił na kapitana i wziął udział w obronie Warszawy w czasie insurekcji kościuszkowskiej. W końcu tegoż roku wziął abszyt w stopniu majora.
W roku 1810 Sałacki powrócił do służby czynnej i podjął służbę w stopniu kapitana w korpusie saperów wojsk Księstwa Warszawskiego. W tym samym roku awansował ponownie na majora. Wyróżnił się w czasie kampanii rosyjskiej Napoleona (1812) i otrzymał w tym roku Order Virtuti Militari. Walczył także w kampaniach 1813 i 1814 roku, po bitwie pod Lipskiem Napoleon odznaczył go krzyżem Legii Honorowej.
Po upadku Napoleona Sałacki wstąpił do Korpusu Inżynierów. W 1820 roku awansował na pułkownika, a 24 maja 1829 roku na generała brygady.
Sałacki przystąpił do powstania listopadowego, ale w połowie roku 1831 został oskarżony o konszachty z dowództwem rosyjskim i uwięziony na zamku warszawskim. 15 sierpnia 1831 (noc sierpniowa) na zamek wdarł się rozwścieczony niepowodzeniami powstania motłoch warszawski i zlinczował Sałackiego i inne osoby przetrzymywane w areszcie.
Antoni Sałacki był siódmym generałem-Polakiem i bohaterem kampanii napoleońskich, który zginął w czasie powstania listopadowego z rąk rodaków (zob. m.in. Ignacy Blumer). Pochowano go w mogile ziemnej na warszawskich Powązkach. Pozostawił żonę i córki.
Kariera wojskowa Kadet - 1782 Sierżant - 1788 Konduktor - 1789 Podporucznik - 1789 Porucznik - 1792 Kapitan - 1794 Major i abszyt - 1794 Kapitan - 1810 Major - 1810 Podpułkownik - 1813 Pułkownik - 1820 Generał brygady - 1829
Bibliografia Stanisław Szenic, Cmentarz Powązkowski 1790-1850, Warszawa 1979. Kazimierz Władysław Wójcicki, Cmentarz Powązkowski pod Warszawą, Warszawa 1855.
Kategoria:Generałowie brygady powstania listopadowego Kategoria:Generałowie brygady Wojska Królestwa Kongresowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Żurawicy (województwo podkarpackie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Ofiary samosądów w powstaniu listopadowym Kategoria:Oficerowie inżynierów Królestwa Kongresowego Kategoria:Oficerowie inżynierów powstania listopadowego Kategoria:Oficerowie powstania kościuszkowskiego Kategoria:Oficerowie Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Straceni w czasie powstania listopadowego Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1792 Kategoria:Urodzeni w 1774 Kategoria:Więźniowie władz powstania listopadowego Kategoria:Zmarli w 1831