Szymon z Łowicza (ur. ok. 1512, zm. ok. 1538) – polski lekarz i botanik, żyjący za czasów Zygmunta I. Kształcił się w Akademii Krakowskiej, gdzie został doktorem medycyny. Był nadwornym lekarzem arcybiskupa gnieźnieńskiego Andrzeja Krzyckiego i kasztelana Piotra Opalińskiego.
Jeden z pierwszych w Polsce popularyzatorów wiedzy medycznej i botanicznej.
Był zarówno tłumaczem, jak i autorem oraz wydawcą dzieł o tematyce medycznej, botanicznej i farmaceutycznej. Wydał drukiem (uzupełniając o słownik łacińsko-polski ziół) De herbarum virtutibus przypisywany Emiliuszowi Macerowi. Była to pierwsza drukowana publikacja botaniczna w Polsce. Autor m.in. zarysu propedeutyki lekarskiej dla studentów Enchiridion medicinae....
Publikacje Tłumaczenia Hieronymus de Manfredis, Centiloquium de medicis et infirmis, Bologna, Bazalerius de Bazaleriis, 20 listopada 1489 Aemilius Macer de herbarum virtutibus
Inne Enchiridion medicinae pro tyninculus huis artis quam comediosissione per Simonenide Louicz, Kraków 1537. De praeservatione a pestilentia et ipsius cura
Przypisy
Bibliografia Estreicher Karol: Bibliografia Polska. T. 21. – Kraków: Wyd. Akademii Umiejętności, 1906. Encyklopedia Powszechna. T. 17. – Warszawa: nakł. i druk Samuel Orgelbrand, 1864. Encyklopedia Powszechna PWN t. 4. – Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1976
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Lekarze nadworni polskich biskupów Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Urodzeni w 1512 Kategoria:Zmarli w 1538