Ludolf (ur. ok. 806, zm. 864 lub 866G. Althoff, Ottonowie: władza królewska bez państwa, Warszawa 2009, s. 17.) – hrabia Saksonii od ok. 840 i książę Saksonii Wschodniej (dux orientalis Saxonum) od ok. 850, założyciel dynastii Ludolfingów.
Prawdopodobnie już, nieznani z imienia, dziad i ojciec Ludolfa pełnili urząd margrabiów gandersheimskich. Żoną była , córka frankońskiego princepsa Billunga i Aedy. Ludolf z żoną byli fundatorami żeńskiego klasztoru w Gandersheim. W związku z tą fundacją odbyli oni w latach 845-846 podróż do Rzymu, gdzie u papieża Sergiusza II wystarali się o dyspensę dla swojej córki Hathemody, ze względu na jej niepełnoletniość, aby mogła zostać przeoryszą w tym klasztorze. Dodatkowo Ludolf z żoną otrzymali z rąk papieża relikwie Atanazego i Innocentego I — dwóch świętych papieży. Kwestia, jaką rzeczywistą władzę i nad jakim obszarem miał Ludolf w Saksonii, pozostaje otwartaG. Althoff, Ottonowie: władza królewska bez państwa, Warszawa 2009, s. 20 i 21..
Ludolf i Oda mieli 11 lub 12 dzieci: Bruno (zm. 2 lutego 880) – książę saski Otto Dostojny – książę saski Thankmar – opat w Corvey Luitgarda Saska – żona Ludwika III Młodszego Enda – zamężna Hathemoda – opatka w Gandersheim Gerberga – opatka W Gandersheim Krystyna – opatka w Gandersheim córka i dwóch lub trzech synów zmarłych w młodości.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Książęta Saksonii Kategoria:Ludolfingowie Kategoria:Urodzeni w IX wieku Kategoria:Zmarli w IX wieku