Julian Sztatler (ur. 10 listopada 1914 w Bielsku Podlaskim, zm. 8 kwietnia 1964 w Warszawie) – polski piosenkarz i pianista, aktor.
Życiorys Urodził się w rodzinie Leona i Anny Sztatlerów. Kształcił się w Łodzi, gdzie ukończył szkołę średnią i Państwową Szkołę Włókienniczą, tam też pracował do chwili wybuchu II wojny światowej w fabryce włókienniczej jako mistrz tkacki. Na ten czas – lata 30. XX wieku – przypadł jego debiut artystyczny.
Okres II wojny światowej spędził w łódzkim getcie.
Po wojnie najpierw przebywał krótko w Krakowie, gdzie śpiewał w klubie jazzowym YMCA. Następnie powrócił do Łodzi, gdzie był związany z Domem Żołnierza oraz teatrem „Syrena” (1945/1946). W teatrze tym występował jeszcze wiele lat później, już w Warszawie, w sezonie 1956/1957. Od 1947 śpiewał w łódzkim kabarecie „Tabarin”, w Teatrze Satyryków w Łodzi, a od 1949 w Warszawie. Jako artysta teatralny występował przede wszystkim w przedstawieniach składanych, wykonując piosenki.
W latach 50. współpracował z Polskim Radiem, będąc częstym gościem radiowych programów rozrywkowych, a szczególnie Podwieczorku przy mikrofonie. Nagrywał piosenki dla radia i na płyty. Wystąpił w filmie Sprawa do załatwienia (1953), w którym wykonywał piosenki obok Marii Koterbskiej. Odbył kilka tournée zagranicznych, m.in. do Czechosłowacji, na Węgry, do Francji (gdzie występował w klubach polonijnych i dokonał kilku nagrań radiowych) i Izraela.
thumb|240px|Grób Juliana Sztatlera na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Od 1961 w warszawskiej kawiarni „Pod Gwiazdami” Julian Sztatler prowadził własny program „Studio pod Gwiazdami”, będący twórczą kontynuacją okresu łódzkiego. Lansował w nim typ mało popularnej w Polsce rozrywki klubowej w stylu francuskim; wykonywał lekkie nastrojowe piosenki, grając przy tym na fortepianie i rozmawiając z publicznością (po śmierci Sztatlera program w kawiarni „Pod Gwiazdami” przejął Zbigniew Kurtycz). Jednocześnie współuczestniczył w prowadzonej tamże przez „Pagart” szkółce piosenkarskiej.
Był mężem tancerki Natalii (Naty) Lerskiej (1920–2022).
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera II B 30-6-23).
Niektóre utwory z repertuaru 1952: Wio koniku (muz. , sł. Jerzy Jurandot) 1953: Piosenka bibliotekarza (muz. Marek Sart, sł. Helena Kołaczkowska) 1953: Walc MDM (muz. Zygmunt Wiehler, sł. Zdzisław Gozdawa, Wacław Stępień) 1954: Deszcz (Zdzisław Gozdawa i Wacław Stępień) 1955: Jestem dzisiaj sam (muz. , sł. Henryk Rostworowski) 1955: Nieortograficzna piosenka (muz. Władysław Szpilman, sł. Kazimierz Winkler) 1955: W maleńkiej cichej kawiarence (muz. Fred Raymond, sł. Tymoteusz Ortym) 1955: Pantofelki (muz. Borys Mokrousow) 1955: Mój rytm (muz. George Gershwin) 1956: Zapomniana piosenka (ze Stefcią Górską, muz. Jan Markowski, sł. Aleksander Antoniewicz) 1957: Fiakier (muz. Xanroff) 1955: Frontowe wiarusy 1955: Pędzi pociąg 1959: I tak cię pokocham
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 – na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny teatru polskiego 1765–1965 (pod redakcją Zbigniewa Raszewskiego), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973. Ryszard Wolański, Leksykon polskiej muzyki rozrywkowej, tom II, Agencja Artystyczna MTJ, Warszawa 2003.
Linki zewnętrzne Julian Sztatler w bazie filmpolski.pl.
(tu fragment piosenki w wykonaniu Juliana Sztatlera).
Kategoria:Ludzie urodzeni w Bielsku Podlaskim Kategoria:Mieszkańcy getta łódzkiego Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy pianiści rozrywkowi Kategoria:Polscy wokaliści Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Żydzi związani z Łodzią Kategoria:Aktorzy związani z Łodzią Kategoria:Zmarli w 1964