Najtyczanka, nejtyczanka (od niem. Neu-Titschein) – rodzaj niedużej bryczki używanej w przeszłości głównie na terenach wiejskich.
Był to czterokołowy pojazd konny, często resorowany, podwyższony z tyłu, z przednim kozłem i wyplatanym nadwoziem (wasągiem), nierzadko wewnątrz wyściełanym i z ochronnymi fartuchami, niekiedy też wyposażonym w budęSłownik wyrazów obcych PWN, dz. cyt.. W Polsce używano go zwłaszcza na Kresach Wschodnich w XIX wieku i na początku XX wieku.
Określenie pochodzi od fonetycznie zniekształconej niemieckiej nazwy czeskiego miasta Nowy Jiczyn (Nový Jičín), w którym owe pojazdy wytwarzano. Ludwik Pietrusiński, wzmiankując Nowy Jiczyn w swych pamiętnikach, pisał: To jest ojczyzna znanych i w Warszawie najtyczanek.
Przypisy
Bibliografia Słownik terminologiczny sztuk pięknych (pod red. S. Kozakiewicza). Warszawa: PWN, 1969, s. 245 Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 585 Wielki słownik języka polskiego (pod red. W. Doroszewskiego) [dostęp 2023-02-19]
Kategoria:Pojazdy konne Kategoria:Historyczne środki transportu